เกสรากำลังคาดหวังอ้อมกอดแข็งแรง เตรียมใจปล่อยกายให้โอนอ่อนตามแรงรั้งอย่างที่เขาทำเสมอ แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น...ไม่กอดเหรอ...ทำไม?

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

ถูกทิ้งแถมโดนสุ่มจับคู่หวังเขี่ยพ้นทาง แต่ดันแจ็คพอตแตกได้สามีเด็กขี้อ้อน หารู้ไม่ว่าแท้จริงเขาคือ 'องค์ชายเก้า' จอมโหด! "พี่สาวครับ..." เบื้องหน้าลูกหมา เบื้องหลังราชสีห์ ใครแตะเมียผม พ่อซัดปลิว!

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

นางคือฮูหยินเอกที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของสามี คอยช่วยเหลือครอบครัวของเขามาโดยตลอด แต่แล้วในวันที่ชีวิตของเขาสุขสบายคนที่อยู่ข้างกายของเขากลับเป็นสตรีอื่น

เธอคือภรรยาที่แต่งงานกับเขาเพียงแค่ในนามเพื่อสนองความต้องการของผู้ใหญ่ ทว่าเขากลับตกหลุมรักเธอโดยไม่ตั้งใจ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าเขารักเธอแต่ปัญหามันคือเธอไม่ได้รักเขา

“คุณกริชกลัวว่าอิงจะท้องใช่ไหม”

ความรักที่เขาและเธอไม่เคยรู้จัก เมื่อเจอหน้ากันครั้งแรกกลับเข้าใจความหมายของคำว่ารักได้ไม่ยาก

ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”

ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ใครว่าโง่ก็ไม่สน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือผู้ชายใจร้ายเตรียมทิ้งเธอไปหาคนที่เขาคิดว่าดีกว่า ครองขวัญเสียใจรถคว่ำจนแท้งลูก นับจากนี้พอแล้ว นางร้ายคนนี้จะหยุดรักผู้ชายใจร้ายเสียที

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

ใหนใครว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้

เพราะเธอคือลูกสาวของผู้หญิงขายตัวที่เข้ามาทำให้ครอบครัวของเขาต้องมีรอยร้าว แม่ของเขาเคยเสียใจอย่างไร ลูกสาวของผู้หญิงคนนั้นก็ต้องเสียใจอย่างนั้นไม่ต่างกัน

"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก

“ไปใส่ประวัติใหม่ซะว่าผมเป็นสามีคุณ แล้วเจ้าตัวน้อยก็เป็นลูกของผม"

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

ฉันขอสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยอมเป็น “คนถูกทิ้ง” ฉันขอเลือกทิ้งทุกอย่างเอง