เธอเคยเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่เลือก "สามี" ผิดคน แต่สวรรค์ให้โอกาสอีกครั้ง คราวนี้ ว่านอันอัน จะเลือก "คนสวนที่เธอเคยรังเกียจ" ให้กลายเป็นสามีที่ใครก็มาดูถูกไม่ได้อีกต่อไป

เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

เขาไม่เคยบอกว่า"มีคนรัก"จนเธอกลายเป็นคนที่"ไม่ควรอยู่ในชีวิตเขา" เมื่อรู้ความจริงเธอจึงหายไปโดยไม่บอกลา 8 ปีต่อมา เสียงปลายสายนั้นกลับทำให้หัวใจเขา เต้นแรงยิ่งกว่าครั้งแรกที่ได้เจอเธอ..

ค่ำคืนเผลอไผลผลักปาลิตาจากฟ้ามาสู่เหว สิ่งตอบแทนเดียวที่ภพเกล้าฝากไว้คือยาคุมฉุกเฉินเย้ยหยันความโง่เขลาของเธอ สุดท้ายกาฝากไร้ค่าก็ไร้ที่ยืนในหัวใจเขาอยู่ดี...

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

นอกใจกันครั้งแรก ศิรามนยังยอมให้อภัยแดนไทยผู้เป็นสามี แต่ในเมื่อเขาไม่เห็นคุณค่าของโอกาสที่เธอมอบให้ เธอและลูกก็ขอจากไปเพื่อให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างที่เขาต้องการ

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

เธอตั้งใจจะบอกเขาว่าเธอท้องแล้ว แต่คนรักเขากลับมาและเขาบอกเธอว่า" เราหย่ากันเถอะ " เธอยิ้มขมขื่น ถ้าอย่างงั้นลูกในท้องของเธอเขาก็ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก

กฎการเป็นคู่นอนของเขาและเธอนั้นคือ ห้ามรัก ห้ามหึง และห้ามท้อง แรก ๆ เธอก็ทำได้เป็นอย่างดี แต่หลัง ๆ มาเธอกลับห้ามใจไว้ไม่ทัน!

“ฉันเคยเลี้ยงหมาค่ะ มันซนได้แผลบ่อย” คำตอบทำเอาคนฟังกัดฟันกรอด เอาเขาเปรียบกับหมา เจ้าชายคาริม อัล ซาอิด ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเจอใครแบบหล่อนเลย ใครจะปากกล้าแบบนี้

กู้อันหนิง ประธานสาวผู้แข็งแกร่งแห่งอันหนิงกรุ๊ป เติบโตมาท่ามกลางความเย็นชาของพ่อแม่ ใช้ชีวิตอย่างเดียวดายและสร้างอาณาจักรธุรกิจด้วยสองมือตัวเองแต่สุดท้ายกลับถูกฆ่าตายทำให้เธอทะลุมิติมาในโลกที่ล้าหลัง

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

จากน้องสาวที่เขาเคยรักและเอ็นดูมากที่สุด สู่… ‘สถานะเมียชัง’ ที่แม้แต่หน้าเขาก็ไม่อยากมอง... #ไม่นอกใจไม่นอกกายค่ะ

นางขอสมรสพระราชทานเพราะรัก แต่คืนแต่งงาน เขารังเกียจนางและทิ้งไป ห้าปีผ่านไปพระชายาที่ถูกลืม กลับเป็นสตรีที่เขาต้องตามจีบ และศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของเขาก็คือลูกชายของตนเอง

“ตั้งใจเจาะถุงยาง? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาไล่ตะเพิดเธอไปแล้ว แต่ฉันจะเมตตาให้เธอคลอดก่อน แล้วค่อยเฉดหัวเธอทิ้ง“

"มาเป็นของเล่นของฉันสิ แล้วฉันจะทวงทุกอย่างที่เป็นของเธอ กลับมาให้เธอเอง"

"ต่อจากนี้ไม่ว่าเรื่องระหว่างเราจะเป็นยังไงก็ตาม ห้ามพาลูกหนีไปไหนอีกเด็ดขาด จำเอาไว้ด้วยว่าเธอไม่มีสิทธิ์พรากพ่อพรากลูก!" "รองก็ไม่ได้อยากพรากพ่อพรากลูกหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก"

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"