- 36
- 27.97K
- 163
- 0 (0)
นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้
นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้
“ถ้าไม่มีเงินมาใช้หนี้…ก็เอาตัวมึงมาขัดดอกสิ” ประโยคที่ ‘เคส’ แค่พูดแหย่เล่น ๆ แต่ไม่คิดเลยว่า ‘ดินปั้น’ จะทำหน้าจริงจังพร้อมตอบว่า ”งั้น…ให้กูเริ่มชดใช้ตอนไหนดี”
ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!
ใครจะคิดว่าหลังทะลุมิติอัณณ์จะกลายเป็นดาราตกอับถูกตราหน้าว่าเมียน้อยเจ้าของค่าย?ก็เพราะไอ้แฟนเฮงซวยของร่างนี้ คิดว่าฉันคนนี้จะยอมให้พวกแกกดหัวต่อหรือต่อให้ต้องขายตัวก็ต้องราคาพรีเมียมเท่านั้น จำเอาไว้
เพราะแม่กลัวจะมีเคราะห์ครั้งใหญ่ น้ำเงินเลยถูกจับหมั้นหมายและแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ แต่พอถึงวันนัดดูตัวเท่านั้นแหละ..อ้าวไหนบอสมานั่งโต๊ะที่ผมจองไว้ได้ล่ะเนี้ย!
"คุณเป็นผู้จัดการของผม...หน้าที่ของคุณคือดูแลผมทุกอย่าง" ซันโน้มลงมาใกล้จนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน ฝ่ามืออุ่นกอดรวบเอวผม ขณะที่อีกมือเอื้อมไปล็อกท้ายทอยผมไว้..."เดี๋ยวสิ แบบนี้มันไม่ใช่แล้ว!"
ในโรงเรียน “รีฟ” คือจารย์ฝ่ายปกครองสุดโหดไม่มีใครกล้าขัด แต่เลิกงาน เธอกลายเป็นแฟนสาวขี้อ้อน เซ็กส์จัด จนมะยม—นักเขียนนิยายอีโรติก—แทบไม่เหลือแรง ความร้อนแรงบนเตียง คือรักของทั้งคู่คือไฟที่ไม่มีวันมอด
เมื่ออายุเขาทั้งคู่เข้าวัยเบญจเพส คำทำนายเมื่อสิบปีก่อนเริ่มเป็นจริง สองตระกูลใหญ่ไม่มีทางเลือกจึงต้องทำตามที่ซินแสบอก “ แต่งอ่ะแต่งได้ครับแต่ผมก็มีคนรักของผมอยู่แล้ว!!! ”
เมื่อวันหนึ่ง ‘ชิดตะวัน’ ต้องตื่นขึ้นมาอยู่บนเตียงกับบอสผู้เป็นถึงประธานบริษัท ร่างกายที่เปลือยเปล่าทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าตัวเองนั่นได้พลาดพลั้งไปเสียแล้ว
"อย่าเรียกผมว่าผู้กอง..เวลาอยู่บนเตียง" "แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะ...ผัวหรอ?" ในพื้นที่ที่ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีแม้แต่โอกาสจะบอกลา แต่ร่างกายกลับจำกันได้ดีกว่าทฤษฎีการแพทย์และตำราการรบ
ในคืนนั้นผมถูกเขาเฉดหัวทิ้ง เพราะลีลาบนเตียงไม่ได้เรื่อง แต่ใครจะไปคิดว่าวันนี้ ผมจะได้กลับมานั่งบนตักของเขาอีกครั้งในฐานะ...เด็กฝึกงานคนโปรด
"ไปดูหน้าเมียมึงหน่อยเถอะ แต่งงานกันมาตั้งเจ็ดปีแต่ไม่เคยเห็นหน้า กูนี่เหลือจะเชื่อเลย"
“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"
เมื่อคนรักสงบทะลุมิติมาอยู่กลางดงกระสุนในนิยายมาเฟียที่เพิ่งอ่านจบไป กะจะใช้ชีวิตเป็นตัวประกอบลูกคุณหนูที่ร่ำรวย แต่ดันไปตกอยู่ในกำมือของตัวร้ายที่ขึ้นชื่อเรื่องความไร้หัวใจและเลือดเย็นแบบสุด ๆ ;-;
“อยากเป็นน้องที่กูเอ็นดู หรืออยากเป็นคู่นอนที่กูได้แล้วทิ้ง?” เมื่อความรักเกิดในความสัมพันธ์ต้องห้าม จากชายที่ถูกนิยามว่าเป็นตัวร้ายไร้หัวใจ แต่เขากำลังจะถูกเด็กในปกครองกำราบโดยไม่รู้ตัว
คนแปลกหน้าสองคนที่ใจมาเจอกันในบ้านไม้เก่า ๆ กับกลิ่นสบู่จาง ๆ กลิ่นดอกจำปี ...เหล้าขาวเพียว ๆ ที่ไม่ได้ทำให้เมามาย แต่กลับทำให้ใจเต้นแรงอีกครั้ง
"ปากบอกไม่อะไรกับเขา แต่พอตกกลางคืนแอบดอดไปหาเขานะไอ้แก่"
"เป็นเมียตำรวจต้องอดทน... แต่ถ้าเป็นเมียพี่พร้อมไม่ต้องทนอะไรเลยครับ (นอกจากความดุบนเตียง)"
เมื่อได้โอกาสกลับมาเกิดใหม่ ผมจะไม่เลือกรักคนผิดอีกครั้ง
จากเหยื่ออ่อนแอ สู่คนสวยขาที่กลายเป็นที่ชื่นชอบและโดนคลั่งรักจากคนที่ใช่ ไม่ว่าบุญคุณความแค้นจะพยายามรั้งขาเขาไว้มากแค่ไหน ก็ยังไม่สามารถฉุดรั้งเขาให้ล่มจมไปกับพวกมัน ที่เวรกรรมค่อยๆเริ่มตามทันได้เลย