“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

ว่างไหมครับมาจีบ

ถ้าไม่ใช่เพราะมรดกหมื่นล้านอย่าหวังเลยว่าเขาจะจดทะเบียนสมรสกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีและเป็นใบ้อีกต่างหาก!

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

"ลิมาเปนยูกไม่มีป้อ ป้อไปปายยู่กับชู้”

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

คนเป็นพี่ก็อยากเข้าใกล้น้องถ้ามีโอกาสก็แทบอยากจะจับกิน แต่น้องก็พยายามออกห่างเพราะพี่มีเจ้าของแล้ว แต่มีหรือพี่จะยอมก็หลงเสน่ห์ไปแล้วทั้งใจ เรื่องอื่นค่อยเคลียร์แต่ตอนนี้ขอเป็นเจ้าของก่อนแล้วกัน

ปากบอกไม่สนใจแต่หึงเขาทุกครั้งที่มีผู้ชายเข้ามาใกล้

น้องสาวเธอหนีงานแต่งงานโดยไม่บอกกล่าวใคร ทิ้งความโชคร้ายไว้กับเธอที่เป็นพี่สาว ว่าที่น้องเขยก็แสนโหดร้าย ยื่นคำขาดให้เธอมาเป็นตัวแทนน้อง เพื่อแลกกับการไม่ฟ้องร้องเรียกค่าทำขวัญโทษฐานทำให้อับอาย

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

ภาคินแค่ต้องการใครสักคนมาเป็นโล่กำบังให้ตัวเอง เพื่อไม่ให้แม่จับแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อน และโล่กำบังอันนั้นก็มาตกอยู่ที่เด็กในบ้านอย่างลูกแก้ว

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

แค่น้องสาว

มีอาคือเมียเก็บ ส่วนเคปคือผัว... ที่ต้องแบมือขอเงินใช้ เพราะเมียเก็บไว้ทั้งหมด

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

เธอกล้าดีอย่างไรที่ปฏิเสธการแต่งงานกับผู้ชายที่สุดแสนจะเพอร์เฟคแบบเขา!

เมื่อนกน้อยในกรงทองดันหนีออกจากกรง เตชินท์จึงต้องทำทุกทางเพื่อจับนกอย่างเพชรน้ำหนึ่งกลับมาอยู่ในอาณัติของเขาให้ได้ แต่คนที่โบยบินไปแล้วดันติดใจในอิสระ แล้วเขาจะทำยังไงไม่ให้รักหลุดลอย

“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"

รู้ว่าต้องมีจุดจบเลวร้ายจากน้ำมือไท่กั๋วกงผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมแต่เพื่อช่วยบิดาเซียอีจำต้องเข้าหาเขาแม้จะเสี่ยงตายรายวัน! แล้วนางต้องหลอกล่ออย่างไรให้เขาเมตตาช่วยเหลือนางโดยไม่ถูกเขาสังหารเสียก่อน!

จากลูกสาวคนหนึ่งของครอบครัวสู่การเป็นภรรยาของใครสักคน และกลายเป็นแม่เลี้ยงให้กับลูกๆของเขาด้วย