“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"

เมื่อนกน้อยในกรงทองดันหนีออกจากกรง เตชินท์จึงต้องทำทุกทางเพื่อจับนกอย่างเพชรน้ำหนึ่งกลับมาอยู่ในอาณัติของเขาให้ได้ แต่คนที่โบยบินไปแล้วดันติดใจในอิสระ แล้วเขาจะทำยังไงไม่ให้รักหลุดลอย

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

มีอาคือเมียเก็บ ส่วนเคปคือผัว... ที่ต้องแบมือขอเงินใช้ เพราะเมียเก็บไว้ทั้งหมด

น้องสาวเธอหนีงานแต่งงานโดยไม่บอกกล่าวใคร ทิ้งความโชคร้ายไว้กับเธอที่เป็นพี่สาว ว่าที่น้องเขยก็แสนโหดร้าย ยื่นคำขาดให้เธอมาเป็นตัวแทนน้อง เพื่อแลกกับการไม่ฟ้องร้องเรียกค่าทำขวัญโทษฐานทำให้อับอาย

แค่น้องสาว

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

ถ้าไม่ใช่เพราะมรดกหมื่นล้านอย่าหวังเลยว่าเขาจะจดทะเบียนสมรสกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีและเป็นใบ้อีกต่างหาก!

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

ว่างไหมครับมาจีบ

เธอกล้าดีอย่างไรที่ปฏิเสธการแต่งงานกับผู้ชายที่สุดแสนจะเพอร์เฟคแบบเขา!

จากลูกสาวคนหนึ่งของครอบครัวสู่การเป็นภรรยาของใครสักคน และกลายเป็นแม่เลี้ยงให้กับลูกๆของเขาด้วย

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

ปากบอกไม่สนใจแต่หึงเขาทุกครั้งที่มีผู้ชายเข้ามาใกล้

"ลิมาเปนยูกไม่มีป้อ ป้อไปปายยู่กับชู้”

คนเป็นพี่ก็อยากเข้าใกล้น้องถ้ามีโอกาสก็แทบอยากจะจับกิน แต่น้องก็พยายามออกห่างเพราะพี่มีเจ้าของแล้ว แต่มีหรือพี่จะยอมก็หลงเสน่ห์ไปแล้วทั้งใจ เรื่องอื่นค่อยเคลียร์แต่ตอนนี้ขอเป็นเจ้าของก่อนแล้วกัน

ภาคินแค่ต้องการใครสักคนมาเป็นโล่กำบังให้ตัวเอง เพื่อไม่ให้แม่จับแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อน และโล่กำบังอันนั้นก็มาตกอยู่ที่เด็กในบ้านอย่างลูกแก้ว

รู้ว่าต้องมีจุดจบเลวร้ายจากน้ำมือไท่กั๋วกงผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมแต่เพื่อช่วยบิดาเซียอีจำต้องเข้าหาเขาแม้จะเสี่ยงตายรายวัน! แล้วนางต้องหลอกล่ออย่างไรให้เขาเมตตาช่วยเหลือนางโดยไม่ถูกเขาสังหารเสียก่อน!