โอ้ยเวรกรรมฟ้าดินคงลงโทษเธอสินะถึงได้ให้มาอยู่ในร่างที่แสนจะสุดเวทนานี้.. ไม่!… เธอต้องหาทางรอด!

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

แม้จะเป็นนักฆ่า แต่นางก็เป็นแฟนคลับตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งใจกดบัตรแฟนมีตเพื่อไปเจอศิลปินที่ตนชื่นชอบ แต่กลับถูกแฟนคลับคลั่งไคล้ลั่นไกใส่เสียชีวิตคาที่ พอฟื้นคืนสติกลับถูกโจรป่าแทงซ้ำแผลเก่าเสียอย่างนั้น

นาง... ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายที่ต้องตายตอนจบ ภารกิจเดียวของนางคือเอาชีวิตรอดและเก็บเงินกลับบ้าน หนทางเดียวที่จะทำสำเร็จคือต้องหนี! หนีจาก "เย่จางจวิน" พระเอกผู้เป็นดั่งธงมรณะเดินได้ของนาง!

เพราะพระประสงค์ของฮ่องเต้ นางจึงแต่งเข้าวังบูรพาด้วยความผ่าเผย หวังเพื่อช่วยกอบกู้ชื่อเสียงของเขาที่เคยเสียไป แต่แทนที่จะได้ทำเช่นนั้นเขากลับโยนโอรสที่เกิดจากนางกำนัลมาให้นางเลี้ยงดู เลี้ยงบ้านเจ้าสิ

ซูเซียงได้เข้ามารับบทนางร้ายไร้สมองในนิยาย ที่ทั้งโง่งม ทำทุกอย่างเพื่อความรัก จนต้องมาจบชีวิตอยู่ท้ายตำหนักในฐานะนางกำนัลอุ่นเตียง เพื่อมิให้เรื่องราวซ้ำรอยเดิม นางจะทำทุกอย่างเพื่อพลิกชะตาชีวิต!!

ถ้ามีใครบอก ชิงชิงว่าตอนอายุสามสิบ เธอจะต้องมาตื่นขึ้นในร่างของผู้หญิงอีกคนในยุคจีนโบราณ…เธอคงหัวเราะใส่หน้าแล้วหมุนตัวเดินหนีไปทันที

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

นางใช้ยาปลุกกำหนัดเพื่อผูกมัดเขาด้วยการมีบุตรแต่เขากลับทอดทิ้งนางไปยังชายแดนอย่างไม่ใยดี กลับบ้านปีละครั้งยังวิ่งไปหาคนรักเก่าที่แต่งให้น้องชาย หัวใจนางจะทนไหวหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อย่าหาว่านางร้าย

เมื่อสาวออฟฟิศ ทะลุมิติมาเป็น -นางร้ายผู้ร่ำรวย -ต้องมาหนีตายจากนางเอกในนิยายไม่พอ ยังบังเอิญมารู้ความลับของตัวร้ายที่แสนจะโหดเหี้ยมอีก-แล้วนางจะรอดไปใช้สมบัติที่มีได้อย่างไร

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

เมื่อแพทย์หญิงทะลุมิติมาเป็น “แม่เลี้ยงใจร้าย” นอกจากขาของสามีที่ต้องรักษา หัวใจของสองลูกน้อยก็ต้องเยียวยาด้วยเช่นกัน!

เย่ชิงหลัน ตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ร่างกายอ่อนแอราวกับใบไม้ร่วง ราวกับว่าฟ้าดินเล่นตลกส่งนางมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กสาวผู้โชคร้าย เมื่อความทรงจำค่อยๆ กลับคืนมา นางถึงกับต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่

เสี่ยวเยว่เป็นเพียงนางบำเรอไร้ค่าที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับสตรีในดวงใจของซย่าหลิงเฉิน ในวันที่เขาได้แต่งงานกับสตรีผู้นั้นดั่งใจหวัง นางจำต้องอุ้มท้องหนีจากจวนโหว ก่อนถูกเขาขายให้หอนางโลมเหมือนในนิยาย!

เพียงความเข้าใจผิดเล็กน้อย ทำให้นางให้การสนับสนุนเขาและหลงไปในคำหวานของเขา จนถูกหลอกใช้เป็นหมากในเส้นทางแย่งชิงอำนาจในเมืองหลวง เมื่อนางหมดประโยชน์ก็ สังหารอย่างไร้เยื่อใย…

จากนักศึกษาครูฝึกสอนสู่บท นอ.เจ้าน้ำตาที่มีชะตาชีวิตอันน่าสงสาร กว่าจะพบพานความสุขก็แทบกระอักเลือดตาย ทว่าข้าผู้นี้หาใช่คนที่จะยอมรับบทบาทของ นอ.! เมื่อถูกรังแกก็ต้องเอาคืนเป็นเท่าทวีคูณสิ!!

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

นางเป็นแค่องครักษ์ลับที่พลั้งมีสัมพันธ์กับผู้เป็นนายจนตั้งครรภ์ วันที่กำลังจะบอกความจริงกลับทราบเรื่องการแต่งงานของเขากับท่านหญิง ในเมื่อทายาทของนางรกหูรกตาทางเขา เช่นนั้นนางจะแกล้งตายแล้วหนีไปให้ไกล

นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที

งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ