ตระกูลฝั่งมารดากับบิดาต่างชิงชัง แต่นางสนใจที่ไหน นางแค่อยากหาตัวคนร้ายแก้แค้นให้มารดา พวกเขาอยากให้ตาย ต้องถามความเต็มใจนางก่อน

‘ซูฉีอัน’ผู้ประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อมตื่นมาพบว่าตัวเองมีลูกน้อย และยังพ่วงมาด้วยชื่อเสียงฉาวโฉ่ เธอจึงเริ่มต้นใหม่ กลับตัวกลับใจและมุ่งมั่นสร้างครอบครัวอบอุ่นกับพ่อของลูกอย่างดี จนผู้คนต่างอิจฉา!

"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

นางตายแล้วและลืมตาขึ้นมาในร่างชายาเชลยของอ๋องปีศาจบุรุษผู้คิดจะฆ่านางตั้งแต่แรกพบแต่นางไม่ได้มาเพื่อรอความตาย ในเมื่อเขาอยากฆ่านางนัก นางก็จะผูกพิษกู่ด้วยด้ายแดงแห่งความตายไว้หากเขาลงมือนรกคือปลายทาง

กู้ซีซี นางร้ายผู้แสนร้ายกาจคอยกลั่นแกล้งรังแกญาติผู้น้องที่รับบทเป็นนางเอกของตนอยู่เสมอ เดิมทีนางมีจุดจบที่แสนอนาถก็นับว่าถูกต้องแล้ว ถ้าหากคนเขียนนิยายจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายเสียเอง!

ในนิยายเฟยฮวาคือนางร้ายดอกบัวขาวที่คอยกลั่นแกล้งนางเอก พอเซียวเกาถิงทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางเอกจึงส่งเฟยฮวาไปแต่งงานกับจวิ้นอ๋องทรราชเสียตั้งแต่ต้นเรื่อง

"เมื่อนักนิติเวชสาวจอมแสบทะลุมาเป็น 'คุณหนูตัวร้าย' ในนิยาย พร้อมของแถมเป็นการสื่อสารกับวิญญาณ... จื่อเหยาจะทำอย่างไร? เมื่อคดีก็ต้องไข อีกทั้งยังต้องมารับมือกับ 'ตัวร้าย' ที่ปักธงเธออย่างไม่รู้ตัว!

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ

อยู่ดีๆสมรสพระราชทานก็ดันมาตกใส่หัวมู่ซูซินต้องแต่งกับฉีอ๋องผู้โหดร้าย ทว่านางผู้มีความลับและกลัวตายจึงต้องใช้มารยาทำให้สามีผู้ไร้ใจเมตตาและไม่สังหารนางทิ้งตามคำขู่ นางออกจะน่ารักน่าเอ็นดูนะจะบอกให้

ในวันเกิดอายุครบสิบหกนางพบว่าบิดากลายเป็นกบฏ นางกับมารดากลายเป็นนักโทษ จากมีพร้อมเป็นเสียทุกอย่าง เพื่อพิสูจน์ว่าบิดาบริสุทธิ์ทำให้นางต้องกลายเป็นคนอื่นเพื่อกลับไปหาความจริง

เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ

รู้ว่าต้องมีจุดจบเลวร้ายจากน้ำมือไท่กั๋วกงผู้เป็นพี่ชายบุญธรรมแต่เพื่อช่วยบิดาเซียอีจำต้องเข้าหาเขาแม้จะเสี่ยงตายรายวัน! แล้วนางต้องหลอกล่ออย่างไรให้เขาเมตตาช่วยเหลือนางโดยไม่ถูกเขาสังหารเสียก่อน!

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

ตายแล้วมาเกิดเป็นนางร้ายว่าแย่แล้ว ต้องมาเป็นภรรยาของตัวร้ายหลังหย่ากับพระเอกเพียงสามวันเพราะช่วยบิดาให้รอดชีวิต วาสนาข้าผู้นี้มาเกิดใหม่แล้วตกอับยิ่งนัก

ชาติที่แล้วนางตายไปแล้ว แต่กลับได้รับโอกาสให้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาส เช่นนั้นชาตินี้ข้าก็ขอเปลี่ยนแปลงเรื่องราวเสียใหม่ เริ่มจากยกสามีบัดซบให้นางจิ้งจอกนั่นก่อนเลยก็แล้วกัน

แม้รักแต่ก็ไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อคนที่ไม่เคยเห็นค่าแม้จะพยายามมากแค่ไหน นางร้ายเช่นนางยามนี้ได้สติแล้ว

นางเป็นวิญญาณเร่ร่อนเพราะการทำงานผิดพลาด จึงถูกส่งไปเกิดใหม่ในร่างของสตรีที่ป่วยกระเสาะกระแสะ เมื่อมาอยู่ในร่างผู้อื่นแล้วก็จำต้องใช้ชีวิตต่อไป

หญิงสาวเก็บได้บุรุษผู้หนึ่งมาเป็นคนรักหลอก ๆ เพื่อที่มารดาจะไม่บังคับให้นางแต่งงานอีก แต่นางไม่เคยรู้เลยว่าสามีโดยบังเอิญผู้นี้ มีความลับที่ไม่ธรรมดาซ่อนอยู่

ชาติที่แล้วนางเกิดเป็นนางร้าย แล้วชาตินี้จะหนีบทนางร้ายได้อย่างไร ฟ่านหนิงคิดว่าตนรักษาภาพลักษณ์ความร้ายตามบทได้เป็นอย่างดี แต่กลับมีบุรุษผู้หนึ่งไม่ยอมเป็นไปตามแผนของนาง คิดแล้วน่ารำคาญใจนัก