ชีวิตนี้นางโอหัง เอาแต่ใจไม่ฟังคำบุพการี กว่าจะสำนึกผิดได้ก็เหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายที่แผ่วเบา กลับมาชาตินี้ข้าจะเป็นหม่าอวี้ถิงคนใหม่ ข้าจะไม่เดินบนเส้นทางเดิมซ้ำอีกอย่างแน่นอน

เตียงมีเป็นหมื่นเตียง ผู้ชายมีเป็นแสนคนแล้วทำไม..ผู้ชายของใหญ่เอวดีคนนั้นถึงเป็นตัวร้ายของเรื่องนี้ได้ล่ะเนี่ย!!

ตรวจบัญชีจนตายคากองงานตอนตีสาม...ยังไม่น่าอนาถเท่าลืมตามาอีกทีในร่างตัวประกอบที่ถูกมัดมือมัดเท้าเตรียม ‘ขาย’ แลกสินสอด!

เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่

แม้รักแต่ก็ไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อคนที่ไม่เคยเห็นค่าแม้จะพยายามมากแค่ไหน นางร้ายเช่นนางยามนี้ได้สติแล้ว

ชายหนุ่มได้รับสายโทรศัพท์จากปู่ที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันมาเนิ่นนาน และอยู่ ๆ ก็ได้รับมรดก เป็นบ้านเดี่ยวหลังหนึ่งย่านชานเมือง แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่าบ้านหลังนี้นั้น มีความลับอะไรซ่อนอยู่

เกิดเป็นตัวประกอบไร้ชื่อแล้วทำไม ชีวิตเรียบง่ายไม่หวือหวาแล้วอย่างไร ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองชอบก็พอแล้ว

ตระกูลฝั่งมารดากับบิดาต่างชิงชัง แต่นางสนใจที่ไหน นางแค่อยากหาตัวคนร้ายแก้แค้นให้มารดา พวกเขาอยากให้ตาย ต้องถามความเต็มใจนางก่อน

เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ

นางตายแล้วและลืมตาขึ้นมาในร่างชายาเชลยของอ๋องปีศาจบุรุษผู้คิดจะฆ่านางตั้งแต่แรกพบแต่นางไม่ได้มาเพื่อรอความตาย ในเมื่อเขาอยากฆ่านางนัก นางก็จะผูกพิษกู่ด้วยด้ายแดงแห่งความตายไว้หากเขาลงมือนรกคือปลายทาง

"พระจันทร์เต็มดวงสวยจังเลย" เป็นคำพูดไว้กล่าวยามเห็นดวงจันทร์ในวันเพ็ญ . . “คืนนี้พระจันทร์สวยดีนะ” คงเป็นคำพูดไว้เอ่ยชมดวงจันทร์อีกประโยคนึง ใช่รึเปล่า? (ภาคต่อ FIC KNB x OC || The EMPRESS'S Return)

ลูกอนุที่ถูกมองข้ามมาตลอด ได้มีโอกาสแต่งงานกับคุณชายตระกูลใหญ่ แทนที่จะเป็นความโชคดี แต่หารู้ไม่ว่ามันคือโชคร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อคนที่นางต้องแต่งงานด้วย เป็นชายพิการที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้

มารดาอยากให้นางเป็นดอกเหมยงดงามจิตใจดีอ่อนโยนผลิบานงดงาม น่าเสียดายที่นางเป็นให้ไม่ได้ นางไม่อาจลืมความแค้น

ข้ารู้ตัวแล้ว ว่าตัวเอง เป็นแค่นางร้าย ในเมื่อข้ารู้แล้ว เชิญพวกท่านรักกันเถอะ ข้ายินดีหลีกทางให้

นาง... ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายที่ต้องตายตอนจบ ภารกิจเดียวของนางคือเอาชีวิตรอดและเก็บเงินกลับบ้าน หนทางเดียวที่จะทำสำเร็จคือต้องหนี! หนีจาก "เย่จางจวิน" พระเอกผู้เป็นดั่งธงมรณะเดินได้ของนาง!

‘ซูฉีอัน’ผู้ประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อมตื่นมาพบว่าตัวเองมีลูกน้อย และยังพ่วงมาด้วยชื่อเสียงฉาวโฉ่ เธอจึงเริ่มต้นใหม่ กลับตัวกลับใจและมุ่งมั่นสร้างครอบครัวอบอุ่นกับพ่อของลูกอย่างดี จนผู้คนต่างอิจฉา!

นี่ฉันทะลุมิติเข้ามาสวมร่างนางร้ายไร้สมองในยุค 70 ที่กำลังจะโดนตัวเอกชายผู้เป็น "สามี" หย่าขาดงั้นเหรอ เฮอะ! หย่าก็หย่าสิ! เชิญตัวเอกทั้งสองไปรักกันเลยเถอะ

เหตุใดบุตรีของแม่ทัพใหญ่ถึงถูกยกเลิกหมั้นหมายถึงสี่ครั้ง! นางผู้งามล่มเมือง? ทำสุราก็เก่ง วรยุทธ์ก็เป็น มากมีเงินทอง/อำนาจ หรือเพราะนางไม่ใช่กุลสตรี? เอหรือว่าสาเหตุจะเกี่ยวกับบุรุษปริศนาผู้นี้กันนะ!

งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ

เมื่อเธอโดนแฟนหนุ่มรุ่นพี่นอกกายนอกใจ เธอจึงประชดชีวิตด้วยการมี ONS กับใครบางคน แต่ทว่ามันกลับไม่จบแค่คืนเดียวน่ะสิ