เขา — ทายาทเจ้าของกิจการพันล้าน เธอ — ลูกสาวคนขับรถที่ทำให้พ่อแม่เขาต้องตาย เธอหนีไปจากเขา สองปีผ่านไป เธอกลับมาในชีวิตอีกครั้งในฐานะพนักงานใหม่ เขาอยาก “เอาคืน” หรือ “เอาไว้” ข้างกายกันแน่?

เฮียจะถอนหมั้น เฮียไม่อยากแต่งงานกับเทียน

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

‘ไอย์ลา’ เฝ้ารอให้เขาเปิดเผยว่าเป็นเมีย แต่สุดท้ายเป็นได้แค่เมียลับ และถูกไล่ออกจากบ้าน พอเธอตั้งท้องจึงกลับมาบอกเขาในฐานะพ่อของลูก ทว่า ‘ณภัทร’ กลับทอดทิ้ง ไม่ไยดีจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก!

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

"พี่ไม่รักแพร แพรก็ไม่สนหรอก ผู้ชายหรรมไซซ์ 56 ไม่ได้มีคนเดียวในโลกจ้ะ!”

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

แต่งจดทะเบียนกับเขา รักทุ่มเทแต่ถูกมองเป็นเมียร้ายไร้ค่า สุดท้ายโดนฆ่าตายอย่างโดดเดี่ยว ฟื้นกลับมาก็ยังเป็นได้แค่นางร้ายสู้ผู้หญิงอื่นไม่ได้ แต่หนนี้เธอตั้งท้องและขอหย่า ไม่เอาแล้วสามีเฮงซวย

“ทำไมถึงไม่ยอมบอกพี่ว่านิลท้อง!” “แล้วคุณคิดว่ามันง่ายนักเหรอ ที่อยู่ๆ จะเดินเข้าไปบอกกับผู้ชายที่เขามีคู่หมั้นอยู่แล้วว่าท้องน่ะ”

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

“อย่ารั้งผมไว้ด้วยการกุเรื่องว่าท้อง… พริม”