- 131
- 56.14K
- 87
- 0 (0)
“ฮึ! หยุดหายใจงั้นเหรอ ผู้หญิงแบบเธอนี่มันต้องเลวขนาดไหนกัน นรกถึงไม่ยอมมารับตัวไป!”
“ฮึ! หยุดหายใจงั้นเหรอ ผู้หญิงแบบเธอนี่มันต้องเลวขนาดไหนกัน นรกถึงไม่ยอมมารับตัวไป!”
ถ้าไม่ใช่เพราะมรดกหมื่นล้านอย่าหวังเลยว่าเขาจะจดทะเบียนสมรสกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีและเป็นใบ้อีกต่างหาก!
“อย่าให้ผมรู้ว่าพี่รับงานนี้เพราะชอบเขาก็แล้วกัน” “กูไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”
เรื่องนี้ต้องถึงพี่หน่วง
เขาชอบกินลาบเป็ด เธอชอบกินซอยจุ๊ แต่อยู่ๆ เขาก็ชอบซอยเธอ
“ฉันจะได้อะไรจากการสนับสนุนเธอ” “ถ้าให้พูดตามตรงก็...ได้กัน”
เริ่มจากไม่รัก หลังแต่งก็ต้องอยู่กับคำดูถูกและด้อยค่า ถ้าอย่างนั้น 'เมียแต่ง' คนนี้ก็พร้อมจะยื่น 'ใบหย่า' แล้วเดินจากมาอย่างสง่าสงาม
เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับหนู ... ก็จนกว่าหัวใจของฉันจะหยุดเต้น ปืนกระบอกนี้จะทำให้ขวัญเอยสมหวัง
ผู้บังคับฝูงบินคนดังตกหลุมรักนักจิตวิยาสาวที่สะกดหัวใจเขาไว้ด้วยการท้าดวลในคืนนั้น แต่ยามรบยังไม่ยากเท่ายามรักเมื่อต้องพบกับมรสุมลูกใหญ่จนถูกไล่ล่า
เขา...เริ่มต้นด้วยรักจอมปลอมสู่กรรมตามสนองเล่นงานจนแทบขาดใจตาย "เราหย่ากันเถอะค่ะ"
เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)
“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"
"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"
“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”
“พี่มีผัวนั่นมันเรื่องของพี่ ส่วนที่ผมรักพี่นี่มันก็เรื่องของผม”
ไม่วุ่นวายไม่ใช่พวกหนู
หนึ่งหมัดแลกหนึ่งจูบ
"กระจกวิเศษ...บอกข้าเถิด ผู้ใดงามเลิศในปฐพี" ใครจะเชื่อว่ากระจกวิเศษนั้นดันพา สโนไวท์กับเหล่าคนแคระย้อนเวลาไปในอดีต เจอดะดี๊ ม้อมมี่ ในวัยไล่เลี่ยกับตัวเอง เอาละสิ เอาละสิ เอาละสิ!!!
มีคำกล่าวว่าพบกันครั้งแรกคือความบังเอิญ ครั้งที่สองคือโชคชะตา ครั้งที่สามคือพรหมลิขิต แล้วการพบกัน 3 ครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ ควรนิยามว่าอะไร?
“เฮียไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ แต่เธอแค่เป็นข้อยกเว้น"