- 61
- 30.45K
- 58
- 0 (0)
เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง
เขาพนันความรัก…ด้วยความโง่เขลา จนทำลายผู้หญิงที่เขารักที่สุดห้าปีแห่งความเงียบงัน…เขาคิดว่าเธอหายไปพร้อมบาดแผลที่เขาสร้าง แต่ความจริง เธอกลับมา…พร้อมความลับที่สามารถเปลี่ยนทุกอย่าง
เขาตามหาภรรยาที่หนีกันไปดื้อๆ แต่กลับจับเจ้าตัวจิ๋วสุดร้ายกาจได้แทน... นายน้อยไร่ภูฉายถึงตัวจิ๋วแต่พร้อมสู้เต็มที่นะฮับ อิๆ (มีอีบุ๊คแล้วนะคะ)^^
ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก
แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ
"ถ้าไม่มีเงินจ่ายก็ต้องมานอนกับฉัน คิดซะว่าเป็นค่าดอกเบี้ย"
เมื่อการแต่งงานคือพันธะบังคับ สำหรับเขา...เธอไม่ใช่คนที่เขารักและไม่มีค่าพอจะใส่ใจ มีแค่คำพูดเดียวที่เธอเจ็บจนไม่มีวันลืม “ใครอยากจะแต่งกับลูกเมียน้อยอย่างเธอ?”
“อย่ารั้งผมไว้ด้วยการกุเรื่องว่าท้อง… พริม”
เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย
ไม่ใช่แค่ความรักของเธอที่เขาไม่ต้องการ แต่ลูกของเขาที่อยู่ในท้องของเธอ เขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน “เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่เคยอยากมีลูกกับเธอ”
ช่วยเป็นคนแรกให้เฌอได้ไหมคะ...
เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...
หลงระเริงดีใจที่เขารับผิดชอบลูกในท้อง ยอมรับเมียไร้ศักดินาไม่สมศักดิ์ศรีของเขา แต่ที่ไหนได้...อยู่ก็ต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น ทนก็ต้องทนเพราะรัก กระทั่งความรักที่มีให้นั้นค่อย ๆ ลดลงจนไม่เหลือชิ้นดี...
จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!
“ไปใส่ประวัติใหม่ซะว่าผมเป็นสามีคุณ แล้วเจ้าตัวน้อยก็เป็นลูกของผม"
"ก็เพราะแบบนั้นไง ฉันถึงได้อดทนเป็นพ่อคนจนถึงทุกวันนี้" " อย่ามาใช้คำว่าอดทนต่อหน้าลูกนะคะ ถ้าพี่ธัญไม่ได้รักเราก็แยกกันอยู่เถอะค่ะ" "ฉันรักลูก...แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ปิ่นมิกา"
'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา
"รู้ไว้ คนที่ฉันตั้งใจจะมีลูกด้วยคือไพรินไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ!!" ความโกรธทำให้เขาพร้อมจะทำลายทุกคนให้ตายทั้งเป็น!! และจะทำยังไงเมื่อลูกกลายเป็นข้อต่อรองเดียวที่เหลืออยู่?
เธอถูกส่งไปอยู่กับเขาเพียงสิบวัน แต่ก่อเกิดพันธะผูกพันชั่วชีวิต
ของขวัญรับปริญญาของใครเป็นอะไรไม่รู้ สำหรับเธอ...เพียงตะวัน คือก้อนเนื้อกลมๆที่อยู่ในท้อง เธอทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง เด็กน้อยที่เกิดจากความผิดพลาดของผู้เป็นพ่อ แม้เป็นแค่เงาของพระอาทิตย์ก็คงต้องยอม..
เขาหันหลังให้เธอ ในวันที่เธอและ ‘ลูก‘ ต้องการเขามากที่สุด