- 48
- 42.2K
- 325
- 0 (0)
โว้ ๆ ทำแฟนหนุ่มตัวน้อยที่เขาเลี้ยงเอาไว้ด้วยเงินเดือนละ 15,000 ถึงยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักวิจัยและคนรวยล่ะ? A:สารเลว! หลอกกันได้! B:คุณเอื้องคิดว่าเงินแค่นั้นคุ้มกับค่าแรงอาหารสำหรับ 3 มื้อเหรอ?
โว้ ๆ ทำแฟนหนุ่มตัวน้อยที่เขาเลี้ยงเอาไว้ด้วยเงินเดือนละ 15,000 ถึงยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักวิจัยและคนรวยล่ะ? A:สารเลว! หลอกกันได้! B:คุณเอื้องคิดว่าเงินแค่นั้นคุ้มกับค่าแรงอาหารสำหรับ 3 มื้อเหรอ?
หลิงชิงย้อนเวลากลับมาตอนวัยมัธยม ก่อนที่เขาจะเดบิวต์ และก่อนที่ทุกอย่างจะพังลง เพราะถูกบริษัทยกเลิกสัญญา ครั้งนี้เขามาพร้อมกับระบบปากดีอย่างกูตู ที่พร้อมจะช่วยเขาให้เป็นดาวเด่นในวงการบันเทิง!!
จากคุณหนูท้ายจวนไร้ความสำคัญผู้หนึ่ง สู่การเป็นนายท่านอสรพิษไร้นามที่ทุกคนต้องหวั่นเกรง
'เสน่ห์จันทร์'ได้เข้ามาสิงร่างของเด็กกำพร้าคนหนึ่ง เขารับไม่ได้อย่างมากเมื่อของกินโลกนี้ไร้รสชาติและไม่อร่อย! เขาจึงตัดสินใจสตรีมทำขนมไทยที่ตัวเองถนัดที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอดและเผยแพร่ความอร่อยนี้
พ่อแม่ตายจากอุบัติเหตุ ‘ยาหยา’ ต้องอยู่กับลุงและป้าจิตวิปลาส เมื่อป้าตาย เขาเหลือเพียงสิ่งเดียวที่มีค่า ‘ผู้ชายที่ตั้งครรภ์ได้’ ลุงจึงขายเขาให้ ‘เมธา’ “แค่คลอดลูกให้ท่าน แกก็จะสุขสบายไปทั้งชีวิต!”
หายหน้าไปหลายปี กลับมาเจอกันอีกทีมันก็ฝากของขวัญตัวจิ๋วติดท้องเขามา
คุณชายเล็กที่อ่อนแอโดนครอบครัวทิ้งไว้ในบ้านท้ายสวน คืนหนึ่งถูกคุณชายใหญ่ที่เมายาลากออกจากบ้านแล้วผลักตกบ่อน้ำ พวกแม่บ้านมาดูเพราะคิดว่าตายแล้ว แต่คุณชายเล็กปีนขึ้นมา จากนั้นคุณชายเล็กก็ไม่เหมือนเดิม
เมื่ออัจฉริยะอันดับต้น ๆ ของโลก เกิดใหม่ในร่างของนายน้อยวัยห้าขวบของยุคดวงดาว ความสนุกครั้งใหม่จึงเกิดขึ้น ‘ฉะหวัดดียุคดวงดาว นายน้อยกวิ้นมาแย้ว’
เมื่อกรงขังที่เรียกว่า "ความรัก" เริ่มบีบคั้นจนลมหายใจติดขัด 'โรเบิร์ต' อาจารย์หนุ่มวัย 38 ปี ผู้เคร่งขรึมและเจ้าระเบียบ กลับต้องมาเผชิญหน้ากับมรสุมชีวิตคู่ที่เต็มไปด้วยความจู้จี้และขี้ระแวง ทุกย่างก้
เมื่อชายวัยกลางคนสิ้นอายุขัยอย่างไม่รู้ตัว ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในสถานที่ที่แปลกไป แถมวิญญาณของตัวเองยังมาอยู่ในร่างของบุรุษท้องได้ ที่กำลังตั้งครรภ์พร้อมร่างกายที่บาดเจ็บอีก

เพราะได้ชื่อว่าลูกเมียน้อย หลังจากที่พ่อเสียชีวิต บ้านใหญ่ก็เฉดหัวไล่เขากับแม่ออกจากบ้านทันที โดยไม่ให้ทรัพย์สมบัติใดๆทั้งสิ้น โชคดีที่แม่มีที่ดินที่พ่อเคยซื้อให้ ชีวิตเขาจึงเริ่มต้นใหม่ ณ ที่แห่งนี้
“ถ้าไม่มีเงินมาใช้หนี้…ก็เอาตัวมึงมาขัดดอกสิ” ประโยคที่ ‘เคส’ แค่พูดแหย่เล่น ๆ แต่ไม่คิดเลยว่า ‘ดินปั้น’ จะทำหน้าจริงจังพร้อมตอบว่า ”งั้น…ให้กูเริ่มชดใช้ตอนไหนดี”
ชาติแรกเกิดมานอกจากดวงตาจะมืดบอดแล้ว เยว่เทียนก็ยังโง่เขลาจนถูกสหายที่รักดั่งพี่น้องให้ร้ายจนต้องกลายเป็นกบฏและตกตายอย่างอยุติธรรม แต่แล้วสวรรค์ก็ให้โอกาสเขาได้กลับมามีชีวิตใหม่ในร่างขอทานน้อยผู้หนึ่ง
ถือปืนไล่ฆ่าซอมบี้อยู่ดีๆ ต้องมาพบเจอกับคนแปลกหน้า ตามมาด้วยรู้ว่าตัวเองมีลูก แถมยังพ่วงสามีที่ไม่เคยรู้มาก่อน เรื่องทุกอย่างอาจจะลงตัวกว่านี้ หากไม่ใช่ว่า "กูเป็นผู้ชายโว้ย! จะมีลูก มีผัวได้ยังไง"
จากคุณชายตระกูลใหญ่ กลายเป็นบุตรกบฏที่ถูกขับไล่
...หวังว่าเราสองจะสิ้นเวรกรรมต่อกัน ไม่พบกันอีก “ภรรยา ข้าสามีเจ้า”
"เป็นนายเอกแล้วมันจะยังไง ท้ายที่สุด เจ้าก็ปฏิเสธความจริงที่ว่าตัวเองวางยาผู้ชายที่แต่งงานแล้วและทำตัวเป็นเหยื่อที่โดนข่มขืนทั้งๆ ที่ตัวเองยินยอมอ้าขาให้เขาเองไม่ได้อยู่ดี.."
❝มึงมันก็แค่ภาระ❞ คำลวงที่เวคินใช้ไล่นับเก้า แต่เมื่อจะเสียดวงใจไปจริงๆ เขาก็พร้อมเป็นผู้ล่าที่โหดที่สุด เพราะภาระที่เคยไล่ส่ง วันนี้คือลมหายใจ สงครามชิงเมียเด็กจึงเริ่มต้นขึ้น ❝ใครแตะคนของกู มึงตาย❞
เพื่อป้องกันไม่ให้สามีกลายเป็นแม่ทัพสุดเหี้ยมกินเนื้อมนุษย์ เจิ้งเหรินอี้ตัวร้ายผู้เกียจคร้านจึงต้องลุกขึ้นมาตรากตรำทำงานเก็บตุนเสบียง!
ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับงานจนพักผ่อนไม่เพียงพอ สุดท้ายก็น็อคคาโต๊ะทำงานตายแบบไม่ทันตั้งตัว พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าตัวเองอยู่ในร่างคนชื่อเดียวกัน เอาล่ะชีวิตนี้เขาจะเป็นปลาเค็ม งานเหรอ ช่างมันสิ !