เธอแอบมีสัมพันธ์สวาทกับหัวหน้าของพ่อ

"ตอนที่ยังเป็นลูกหนี้ฉันอยู่เธอห้ามมีใคร ใช้หนี้ฉันหมดเมื่อไหร่ จะไปมีผัวกี่คนก็เชิญ"

"มานี่ผมจะฉีดยาคุมให้ มือผมเบาไม่หนักเหมือนเอว คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า"

เพราะความรักที่โง่งมจนทำให้ชีวิตมาถึงทางตัน ผู้ชายที่เธอได้มอบหัวใจให้ กลับให้เธอเป็นแค่เมียที่ไร้ตัวตนในวันที่เธอมีอีกชีวิตทีกำลังถือกำเนิดเป็นวันที่คนเป็นพ่อกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวากับผู้หญิงคนอื่น

เขานิ่งเงียบ เย็นชา ปากหนักขี้เกลียดพูดแม้กระทั่งกับน้องชายยังพูดน้อยจนนับคำได้ แต่เวลาอยู่กับน้องจากคนปากหนักกลายเป็นอีกคน “ฉันพร้อมรับโทษแล้ว... คนดี”

เจ็บใดเล่า จะเท่าการถูก 'หลอกให้รัก' มีสถานะเป็นแค่ 'ของเดิมพัน' และ 'ของเล่น' ไร้ราคา “พี่ดินไม่เคยรักวิวเลยเหรอ?” “ไม่เคยคิดจะรัก ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

รู้ว่าเขาไม่ได้รัก ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเธอ แต่ที่เราต้องแต่งงานกันก็เพราะ “ลูก”

นาวินถูกบังคับให้แต่งงานทั้งที่เขามีคนรักอยู่แล้ว

แล้วคุณจะรู้ว่ามีผมมันดีกว่าอยู่คนเดียว…

“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!

ใครมันจะไปเอาน้องที่เห็นหน้ามาตั้งแต่เด็กทำเมียได้ลงคอว่ะ...

เธอเป็นเพียงคนไร้ซึ่งศักดิ์ศรีที่ตกกระไดพลอยโจร กลายเป็นคู่นอนให้กับเขา

“เรียกผมสั้นๆ แค่คุณธีร์ก็พอ” “คุณธีร์รัชดีกว่าค่ะ” “ก็ได้ มันก็ยังฟังดูดีกว่าท่านรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ ใครเขาเรียกกันแบบนี้บ้าง” “ดิฉันไม่รู้นี่คะว่าควรเรียกอะไร” เธออุบอิบตอบมองหน้าเขาอย่างระมัดระ

“เธอ...ท้องหรือเปล่า” /// “ไม่รู้สิ! ถุงยางสามชิ้นแต่ทำไปเจ็ดรอบ ถ้าถึงคราวซวยก็อาจจะท้องละมั้ง"

"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

ผู้หญิงคนนี้ไม่มีค่าให้ควรรัก แต่เขาก็เลิกรักเธอไม่ได้

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”