ครอบครัวถูกเนรเทศไร้ซึ่งความเป็นธรรม บุตรีคนโตจึงต้องปกป้องคนในครอบครัว หากเป็นนางคนเดิมคงได้แต่ยอมรับชะตากรรม แต่ถังเย่วเหยาคนใหม่เป็นผู้ที่แม้แต่เทพสงครามยังต้องไว้หน้า เพราะนางคือมารขาวอักขระ

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

อุตส่าห์ได้เกิดใหม่ตั้งใจจะใช้ชีวิตเพื่อตัวเองบ้าง แล้วทำไมจู่ๆเธอถึงเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้มีชีวิตสุดแสนจะบัดซบในยุคโบราณกันเล่า ขอเธออยู่แบบสวยๆสบายๆไม่ได้เลยหรือ แล้วนี่มันระบบบ้าบออะไรอีก!

ในเมื่อฟ้าลิขิตให้เขาเป็นของนาง เหตุใดนางต้องยอมให้แม่ดอกบัวขาวเหล่านั้น... มาพรากเขาไปด้วยเล่า!

​รีวิวชีวิตใหม่ในร่างดอกบัวขาว เสแสร้งง่าย ร้ายกาจสะดวก แก้แค้นราบรื่น หรือจะป้ายสีใครก็แสนง่ายดาย แต่ขอหักหนึ่งดาวสำหรับ ‘เขา’ บุรุษที่ทำให้สกิลมารยาของนางแทบจะไร้ผล ใครก็ได้มาเอาบุรุษผู้นี้ไปเก็บที

พรหมลิขิตของทั้งสองคนเริ่มต้นขึ้นนับจากวันที่เด็กหญิงชาวนาตัวน้อยเก็บองค์ชายมาในระหว่างหนีเอาตัวรอด จากภัยแล้ง สงครามทางทหาร และความอดอยาก

ชาติก่อนนางตาบอดกว่าจะรู้ตัวว่าหลงกลสุนัขจิ้งจอก ก็เมื่อตระกูลกู้ต้องถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร ชาตินี้... อย่าหวังว่าข้าจะก้าวเท้าเข้าจวนโหวของพวกเดรัจฉาน!

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

องค์หญิงหกจางฟ่านปิง ถูกส่งเป็นเครื่องบรรณาการสู่แคว้นศัตรู ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์อ่อนแอขี้โรค นางคือผู้นำสูงสุดแห่งหอกุ้ยเหมย ผู้ถือครองข่าวกรองและวิชาพิษร้ายกาจที่สุดในใต้หล้า!!

“ลู่หลันเยว่…ถือว่าเจ้าจ่ายค่าจ้างเป็นร่างนี้ก็แล้วกัน ความแค้นทั้งหมดของเจ้าข้ารับรู้แล้ว” รมิตาเอ่ยขึ้นหลังจากที่ความทรงจำของเด็กสาว หลวมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของเธอ ที่เพิ่งเข้ามายู่ในร่างนี้

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

ชาติที่แล้วนางเกิดเป็นนางร้าย แล้วชาตินี้จะหนีบทนางร้ายได้อย่างไร ฟ่านหนิงคิดว่าตนรักษาภาพลักษณ์ความร้ายตามบทได้เป็นอย่างดี แต่กลับมีบุรุษผู้หนึ่งไม่ยอมเป็นไปตามแผนของนาง คิดแล้วน่ารำคาญใจนัก

เพราะไม่ร่าเริงและไม่สดใสเท่าน้องสาว พวกท่านถึงกับผลักข้าให้ไปรับผิดแทนนางเชียวหรือ ที่ผ่านมาข้ายอมมาตลอด แต่หากต้องแลกเศษความรักของพวกท่านด้วยชีวิตของข้าแล้วนั้น...ข้าไม่ต้องการมันแล้วล่ะ

แม้จะเป็นนักฆ่า แต่นางก็เป็นแฟนคลับตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งใจกดบัตรแฟนมีตเพื่อไปเจอศิลปินที่ตนชื่นชอบ แต่กลับถูกแฟนคลับคลั่งไคล้ลั่นไกใส่เสียชีวิตคาที่ พอฟื้นคืนสติกลับถูกโจรป่าแทงซ้ำแผลเก่าเสียอย่างนั้น

ฟื้นจากความตายมาพบว่าลูกสาวกำลังจะถูกขาย ซูเหมยฮัวจึงงัดวิญญาณแม่ค้าปากแจ๋วมาสู้สุดใจ! ใครว่าข้าเป็นลูกพลับนิ่ม? คอยดูเถิด... ข้าจะใช้ 'ไหผักดอง' ใบนี้สร้างอาณาจักรความมั่งคั่ง และจะทวงคืนทุกความแค้น