ณ ร้านสะดวกซื้อที่ไม่เคยหลับใหล ผู้คนมากมายต่างแวะมาพร้อมปัญหา และได้พบกับ "เบียร์" พนักงานกะดึกผู้มีพรสวรรค์ในการรับฟัง บางที...คำตอบของความวุ่นวาย อาจง่ายดายแค่การแวะซื้อน้ำเปล่าสักขวด

"ระบบตรวจพบว่าเจ้าบ้านอิจฉาวิญญาณยุทธ์คู่ของถังซาน ระบบแสดงความไม่พอใจและช่วยเจ้าบ้านปลุกวิญญาณสามดวง!"

“ พี่เวหา...ฮึก..อย่าดุมิน ”

นางไม่เคยต้องการเป็นของเขา แต่เขากลับตีตราจองจำนางไว้ด้วยเล่ห์กลและความวิปลาส “อยากหนีจากข้างั้นหรือ…ฝันไปเถอะ!”

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

เมื่อวิญญาณเวียนคืนสู่ทวีปโต้วหลัว เขาผู้สืบทอดวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิแมงป่องมรกต หาได้มีทางเลือกอื่นใด หากฟ้าบังคับให้ต้องเดินในเส้นทางแห่งพิษ—จะหลีกเลี่ยงไปใย?

เขาคือเดือนวิศวะโยธาที่ไม่ได้ให้ เกียร์ แต่กลับยื่น ลูกดิ่ง ให้แทนใจ พร้อมคำพูดที่ว่า “อยากให้เธอเป็นศูนย์กลางของเขา”

เด็กหนุ่มได้เดินทางข้ามเวลาไปยังโลกแห่งการฝึกฝนเซียนอย่างอธิบายไม่ถูก พร้อมกับร่างศักดิ์สิทธิ์ของหญิงสาวผู้ศักดิ์สิทธิ์... เอ่อ ร่างศักดิ์สิทธิ์ของสตีฟ! มีคุณลักษณะครบถ้วนเหมือนสตีฟ!

ที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครทำให้พี่อินได้เลยนะ ถ้าเธอทำได้ก็ถือว่าเก่ง

วรรณษาข้าราชการสาว สวย โสด มีทองท่วมหัวไม่มีผัวก็ได้ ขับรถป้ายแดงหลับในชนเสาไฟฟ้าดับ แต่เธอกลับไปอยู่ในร่างเด็กแฝดพี่ที่สมองพิการ เพื่อนๆเรียกอีเอ๋อ เธอต้องพาครอบครัวให้อยู่รอดในยุค2500

ตื่นขึ้นมาในความว่างเปล่าเวิ้งว้างสิ่งเดียวที่มีติดตัวมาก็คือความทรงจำและระบบที่แทบจะถอดแบบมาจากเกมHonkai imapct 3 มาทั้งดุ้น . . .

เมื่อเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ถูกสวรรค์ลงทัณฑ์จนสิ้นสูญสิ้นพลัง เขากลับตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กหนุ่มสามัญชนในยุทธภพโบราณ พร้อมกับ “ระบบเทพเจ้าผู้ลืมเลือน” ที่ติดตามมาด้วย! แม้จะลืมเลือนพลัง แต่ไม่เคย

เด็กสาวที่เติบโตมาในสำนักชี อยู่ในศีลอย่างเคร่งครัดมาตลอดชีวิต ต้องสึกมาใช้ชีวิตกับพี่ชายสามคนตามที่แม่สั่งไว้ก่อนตาย

เมื่อตัวแม่แห่งวงการแฟชั่นจากโลกปัจจุบันทะลุมิติ มารับบท "ชายารองผู้น่าอัปยศ" ท่านอ๋องผู้แสนดีเบื้องหน้าแต่ลับหลังกลับไล่นางไปทำความสะอาดจวนเหมือนคนใช้ซ้ำร้ายนางยังเป็นภรรยารอง แต่มีหรือนางจะยอม

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้