- 21
- 88
- 0
- 0 (0)
“ยิ่งมึงด่ากูมากเท่าไหร่ กูก็ยิ่งอยากเห็นมึงดิ้นรนอยู่ใต้ร่างกูมากขึ้นเท่านั้น!” เมื่ออิสรภาพต้องแลกด้วยเรือนร่างเขาจึงใช้ความป่าเถื่อนพันธนาการเธอไว้แล้วทาสขัดดอกอย่างเธอจะหนีพ้นได้อย่างไร?
“ยิ่งมึงด่ากูมากเท่าไหร่ กูก็ยิ่งอยากเห็นมึงดิ้นรนอยู่ใต้ร่างกูมากขึ้นเท่านั้น!” เมื่ออิสรภาพต้องแลกด้วยเรือนร่างเขาจึงใช้ความป่าเถื่อนพันธนาการเธอไว้แล้วทาสขัดดอกอย่างเธอจะหนีพ้นได้อย่างไร?
“ป่าป๊าอย่าทิ้งยนนท์” เกลียดกันแทบฆ่ากันตายแต่หลานชายตัวป่วนดันวิ่งไปเกาะขาอันธพาลวิศวะศัตรูคู่อาฆาตแล้วเรียกป่าป๊ากลางลานกิจกรรม
“เตรียมรับมือกับเฟรนด์วิทเบเนฟิตแบบกูไว้ให้ดี เพราะกฎของมึงกูจะแหกทุกข้อ!”
“ชอบไหมฉลามชอบให้ศัตรูอย่างกูกระแทกมึงแรงๆ แบบนี้ไหม!” เขาจะเอาตัวรอดจากมาเฟียคู่อริที่ยัดเยียดความป่าเถื่อนและสถานะเมียให้ได้อย่างไร
“ถ้าผมไม่ได้อยากเป็นแค่น้องชายเพื่อนล่ะครับ พี่จะว่ายังไง”
เขาซื้อเธอมาเพื่อเป็น 'ยาระงับอาการคลั่ง' แต่กลับกลายเป็นว่า... เขาขาดเธอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว
“มึงมันก็แค่หมากกระดานหนึ่งของกูเท่านั้น” คำลวงที่ปลิดชีพเขาให้ตายทั้งเป็นกลายเป็นเชื้อไฟแห่งการแก้แค้นในร่างใหม่โดยมีอีนิกม่าผู้ทรงอิทธิพลเป็นหมากตัวสำคัญ
“เจ้าคิดจะลองดีกับข้าอย่างนั้นหรือ” ในวันที่เขาบีบคั้นจนเธอไร้ทางหนีท่ามกลางไฟโทสะที่พร้อมแผดเผาทุกอย่าง ชะตากรรมของนางร้ายที่ต้องมีสามีเป็นตัวร้ายจะพาเธอไปสู่บทสรุปที่คาดไม่ถึงได้อย่างไร
"แอบมองหนบ่อยๆ คิดว่าหนไม่รู้เหรอ... ยอมรับมาซะดีๆ ว่าลุงก็ชอบหนเหมือนกัน!" เมื่อเด็กแสบรู้ทันว่าถูกแอบมอง ปฏิบัติการรุกจีบคนแก่ปากแข็งจึงเริ่มขึ้น! งานนี้บอดี้การ์ดหน้าดุจะทนเก๊กขรึมได้สักกี่น้ำ?
"หนีไม่พ้นแล้วนะครับจอม ต่อให้คุณพยายามรัดหน้าท้องซ่อนแค่ไหน แต่เด็กในท้องก็ลูกผม"
หนีตายมาเก้าเดือน เพื่อมาโดนพ่อของลูกเหยียบซ้ำคาเตียงคลอด
ผู้หญิงที่กำลังเดือดร้อน ย่อมง่ายต่อการควบคุม
“ทำไมต้องทำขนาดนี้คะ คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่”
"ทุกชาติที่มึงรักมัน...มึงก็ต้องเสียมันไป”
ของของกู...มึงอย่าเสือก
เมื่อโปรแกรมเมอร์ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบรอวันตาย ทางรอดเดียวคือภารกิจสุดวิปลาส ‘จงตั้งท้องทายาทของอ๋องปีศาจ’ ให้ได้!
“ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน...แล้วแบบนี้เรียกว่าอะไรวะ!” จากเกมพนันของ ‘เพื่อนสนิท’ ที่ท้าให้หวั่นไหว กลับกลายเป็นจูบร้อนแรงที่เดิมพันด้วยหัวใจ แล้วเกมยั่วประสาทครั้งนี้จะจบลงที่เตียงหรือน้ำตา?
"เราหย่ากันเถอะค่ะ" น้ำเสียงที่เด็ดขาดของเธอทำเอาเขาถึงกับนิ่งงันไปเหมือนถูกตบหน้าฉากใหญ่เมื่อภรรยาที่เคยยอมเขาทุกอย่างกลับเป็นฝ่ายยื่นคำขาดขอจบความสัมพันธ์ที่คาราคาซังนี้ลงเสียที
"ปากเจ้าบอกว่าไม่... แต่ร่างกายเจ้ากลับสั่นระริกเชียวหรือ ท่านแม่ทัพ"
สามปีก่อนเธอคือภรรยาในนามที่เขาไม่ต้องการ สามปีต่อมาเธอคือผู้หญิงแกร่งที่เขาทั้งปรารถนาและไม่อาจครอบครองได้อีกต่อไป
