"ห้วงรักที่มีต่อเขา... ล้ำลึกยิ่งกว่ามหาสมุทร... ข้ายินดีสละแม้กระทั่งความเป็นอมตะ... เปรียบประดุจดวงตะวัน ที่ยอมดับแสง... เพื่อมอบชีวิตให้แก่เขาอีกครา แม้ตัวข้านั้นจะดับสลายไป"

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

เมื่อเธอมาถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทาง เธอก็พบว่าตัวเองยังมีพลังไม่มากพอที่จะเปิดประตูบานสุดท้าย เธอจึงตัดสินใจเดิมพันกับการเริ่มต้นใหม่ เพื่อความฝันที่อยากจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุด

ไม่รู้จะโทษเวรหรือกรรมดี ยืนผ่าตัดอย่างต่อเนื่อง 4 ชั่วโมง อยู่ ๆ ก็วูบไปเฉยเลย ไม่พอดันทะลุมิติมาเป็นน้องสาวพระรองในนิยาย ที่นางเอกก็ทะลุมิติมาเหมือนกันอีก ไปให้ไกลๆ จากพี่ชายข้าเลยนะ ชิ้วๆๆๆๆ...

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ความรักของนางเป็นเพียงเครื่องมือช่วยให้เขาก้าวขึ้นเป็นผู้นำตระกูล เขาหลอกใช้และร่วมมือกับสหายสนิทของนาง วางยานางจนสิ้นใจตาย แต่ท่านยมบาลคงนึกเห็นใจจึงให้นางได้ย้อนเวลากลับมา ก่อนที่เหตุการณ์จะเกิด

ผมถูกรถชน แต่แทนที่จะได้ไปต่างโลก ผมดันไปโผล่ในโลกของวรรณคดีที่ผิดเพี้ยนซะงั้น แล้วต้องทำตามเควสอีกด้วย นี่มันแปลกเกินไปแล้ว

ข้ามภพมาปุ๊บ ได้ตบกับว่าที่แม่ย่าปั๊บ แม่ก็ตาย พ่อก็หายไป เหลือเพียงน้องชายตัวน้อยให้ดูแล แล้วยังต้องหมั้นกับบักขี้หมาแห้งขี้เก๊กนี่อีก โอ้ย! กูอยากตายอีกจักรอบเด้ พี่น้องเอ้ย สูนคักวาสนาอีหมวย!

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

หากคิดว่าข้าโง่งมนัก อย่าหลวมตัวมาคลั่งรักก็แล้วกัน!

"กวิน! นายจะรักใครก็ได้แต่อย่าหลงรัก ภีมม์! แล้วนายจะเสียใจ!" คุณราล์ฟเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง!เมื่อมองมายังผม

ตระกูลที่เห็นแก่ตัวเช่นนี้ ข้าคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่ปกปิดสถานะและซ่อนความร่ำรวยเอาไว้!

เธอคือคนที่รักเขาจนหมดหัวใจ และเขาผู้ชายที่เห็นเธอเป็นเพียงของเล่นฆ่าเวลาไปวัน ๆ มาวันหนึ่งเธอตั้งท้องลูกของเขา และวันนั้นเองเป็นวันที่เวลาของเธอได้หมดลงเช่นกัน เมื่อเขากำลังจะแต่งงาน