คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

อยู่ๆ จางม่านม่านก็มาอยู่ในยุค 80 ยังแต่งออกไปกับอันธพาลตัวร้ายของหมู่บ้านหลิน ซวยซ้ำเมื่อไล่ไปแล้วปีนี้จะมีปราบปรามอันธพาล ถ้าเธออยากรอดจากสถานการณ์นี้ ไม่หย่า ก็ต้องทำให้อันธพาลกลับใจให้ได้

"บอกเรามาก่อนว่าเด็กๆ เป็นลูกของใคร" "ลูกของเรา..." "......" "ลูกของเราสองคน"

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพี่สาวที่มีนิสัยร้ายกาจของสามตัวร้ายในนิยายที่เพิ่งอ่านจบ เดิมทีจุดจบของพวกเธอสี่คนพี่น้องนั้นเลวร้ายเป็นอย่างมากแต่ในเมื่อเธอมีโอกาสมาอยู่ในนี้แล้วก็จะขอเปลี่ยนแปลงมันเสีย

น้ำเซาะหิน ซักวันหวังว่าหินจะกร่อน ที่ไหนได้... หินเก็บอาการ

ก็แค่เมียตามสั่ง ให้ทำอะไรก็ต้องทำ แต่อย่ามาล้ำเส้น จำใส่หัวเอาไว้ ห้ามหึง ห้ามหวง ห้ามทวงสิทธิ์ใด ๆ ทั้งสิ้น

ผู้ชายที่เธอเผลอไปมีอะไรด้วยในคืนนั้นกลายเป็นเจ้านายเธอในวันนี้