เซนอิง โทจิ หลังหมดห่วงกับเมกุมิ ก็ได้มาถือกำเนิดใหม่ด้วยความทรงจำเดิม... แต่ว่าช่างน่าประหลาดนัก เพราะว่าโทจิกลับมีทั้งอาคมเงาทศพรรณและร่างกายระดับข้อผูกมัดแห่งสวรรค์ ในโลกที่ผู้คนมี ' อัตลักษณ์ ' !!

“เธอคือผู้หญิงที่เขาเกลียด... แต่กลับต้องแต่งงานกับเธอเพื่อทำลายให้ย่อยยับ” ธีรภัทรใช้พิมพ์ดาวเป็นเครื่องมือแก้แค้น แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผย หัวใจที่เย็นชากลับสั่นคลอน... ระหว่างความแค้นกับความรัก

ถ้าฉันมีกำลังมากพอ ฉันจะ…ช่วยครอบครัวได้รึป่าวนะ…

รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ

แล้วซ้อมไปซ้อมมา ทำไมนักร้องกับมือกีตาร์มันเป็นแฟนกันได้วะ

“จุลจ๋าคนเดิมของมึงมันได้ตายไปตั้งแต่วันที่มึงไม่รักษาสัญญาแล้วไอ้พีร์ วันนี้กูจะลากคอมึงกลับเข้าคุก!"

จากคู่กัดสมัยมัธยม พวกเธอต้องโคจรมาเจอกันอีกครั้ง จากระยะเกือบห้าปีที่ไม่ได้เจอกัน และในสถานะที่เปลี่ยนไป แต่ความรู้สึกของหัวใจยังคงเหมือนเดิม

มันอาจจะเจ็บมากในช่วงแรก แต่สุดท้ายแล้วมันจะดีขึ้น

เขาหลับไปร้อยปี และตื่นขึ้นมาในโลกที่สภาพพังพินาศ กับระบบที่จะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อสังหาร

นิยายแฟนตาซีกาวๆ ที่เทพเจ้าต้องปวดหัวกับเทคโนโลยี! ⚡เมื่อซุส (ผู้โลว์เทค) ทำ Wi-Fi สวรรค์ล่ม! 🏠 บ้านอัจฉริยะ (ที่ถูกแฮ็ก) พยายามฆ่าทุกคน! 🤖 AI เครื่องปิ้งขนมปังปากแซ่บ ที่พร้อมบูลลี่เทพทุกองค์! 💸

"บุรุษผู้เย็นชาดุจน้ำแข็ง... หรือจะต้านทาน ‘รสชาติของหัวใจ’ ที่เย้ายวนเกินห้ามใจได้?"

เกมล่าสมบัติและการฆาตกรรมอันน่าสยดสยองในพื้นที่ผิดตายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!

"ย่าอยากได้ที่ดินผืนนี้งั้นหรือ? เสียใจด้วย... ตอนนี้มันมีค่ามากกว่าทองคำที่ลูกรักของย่าหามาทั้งชีวิตเสียอีก!"

เกิดใหม่ในเกมที่ตัวเอกต้องกำจัดจอมมาร แต่ฉันดันเกิดเป็นเด็กสาวในฮาเร็มของมัน แหวะ หะ อะไรนะ? ทำไมฉันพูดไม่ตรงบทหวานในเกมเหรอ โฮๆๆๆ ทำไมของขวัญที่ฉันให้บังเอิญมีแต่สิ่งที่นายเกลียดเหรอ ฮ่าๆๆๆ

หยวนจือเป็นแค่ตัวประกอบผู้ถูกเขียนให้เจ็บปวดและถูกลืม แต่ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเธอรู้ทันบทบาท งั้นคราวนี้เธอจะสวมบทบาทให้ดีที่สุดจนคนเขียนต้องจำไปตลอดชีวิต!

ในโลกที่ทุกอย่างล่มสลาย เธอจะสร้างพวกมันขึ้นมาใหม่ ทั้งบ้าน ผู้คน และความหวัง! นี่ไม่ใช่การหนีเอาตัวรอด แต่คือการเริ่มต้นใหม่ของโลกใบหนึ่ง ที่เธอเรียกว่าบ้าน!

จะเกิดอะไรขึึ้น เมื่อนักเรียนโรงเรียนเวทมนตร์ชั้นปี 5 ต้องพึ่งเวทย์มืดเพื่อรักษาอาการป่วยจากคำสาปให้น้องสาว

“วันนี้ฉันรู้สึกอยากกินมาการองสูตรพิเศษจากร้านค้าจังเลย เธอช่วยไปซื้อมาให้ฉันสักชิ้นได้ไหม?” ​ที่นั่งของผมอยู่เยื้องไปทางด้านหลังของนางเอก และสภาพของผมตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับ ‘เด็กเดินขนม’ ของเธอเลย