ข่าวร้าย: จู่ๆ ผมก็ทะลุมิติมา ข่าวร้ายยิ่งกว่า: นี่คือโลกแห่งความเร้นลับ ที่กฎเหล็กคือ ‘ยิ่งรู้มาก ยิ่งตายเร็ว’ และข่าวร้ายที่สุด: ผมเป็นนักอ่านตัวยงที่รู้ทุกอย่าง... ทั้งสิ่งที่ควรรู้ และสิ่งที่ ‘ไม่ควร’ รู้เด็ดขาด วินาทีที่ผมตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น... ผมก็หยุดคิดไปชั่วขณะ... บัดซบ! ไอ้บาทหลวงผมทองนั่นกำลังมองมาทางนี้ กำลังมองมาทางนี้!!!
เมื่อข้าได้กลับชาติมาเกิดในโลกแห่งตำนานเทพปกรณัม ข้าได้เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์เป็นศิษย์แห่งวัดจินซาน... นามของข้าคือ "ฝาไห่" ด้วยสติปัญญาที่เหนือล้ำเกินมนุษย์ ข้าสามารถเข้าถึงสุดยอดวิชาสายพุทธได้ในชั่วพริบตา เบิก "ดวงตาเห็นธรรม" และครอบครอง "อิทธิฤทธิ์เทวะ" ที่เหนือโลก กายทองอรหันต์ ของข้าแข็งแกร่งสยบมวลมาร มั่นคงดุจขุนเขาที่ไม่มีวันสั่นคลอน ข้าใช้วิชาเพ่งจิตมหาอิสระ จ้องมองไปถึงทวยเทพและพระพุทธเจ้าบนสรวงสวรรค์ จนบรรลุมหาเวทย์ที่ไร้ผู้ต่อกรในสากลโลก ด้วยพุทธานุภาพแห่ง "มังกรฟ้าผู้เกรียงไกร" ที่คอยปกปักษ์ข้า พลังอำนาจนั้นดุดันเด็ดขาดประดุจคุกเหล็กที่จองจำปีศาจ บดขยี้ศัตรูทุกคนให้พินาศสิ้น! ข้าเสวนาธรรมกับพระพุทธเจ้า นั่งเคียงบ่าพระโพธิสัตว์ และถกเรื่องมรรคากับเหล่าอริยสงฆ์... ข้าคือ "ฝาไห่" มหาเถระผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า!
ผมชื่อโอวหนิง เป็นหมอเจ้าของโรงหมอประจำตระกูล... และนี่คือเรื่องราวของผม
