วรัมพร-หงสรถ-มนสิวรรณ-ธิชาร์

“คุณพนา” คนถูกเรียกหยุดเดินก่อนจะหันมาทางสาวร่างเล็ก “มีอะไร หรือคิดจะหนี งั้นผมจะเตือนเอาไว้ว่าคุณหนีไม่รอดหรอก” “ฉัน...ฉันไม่ได้จะหนีซะหน่อย” พนาฟังแล้วก็ยิ้มมุมปาก “งั้นมีอะไรก็ว่ามา

“อื้อ!!” กัญชลาพยายามส่งเสียงต่อต้าน ขณะที่ปากอิ่มยังคงถูกบดจูบอย่างเร่าร้อนจนร่างกายของเธอเกิดกระแสบางอย่างจนไม่น่าให้อภัย

เพื่อหนีข่าวฉาวแทนคุณจึงหลบไปพักกายพักใจจากข่าวที่ขึ้นหน้าหนึ่งแทบทุกวัน หวังจะไปพักผ่อนให้สบายกายสบายใจ แต่กลับเจอเรื่องยุ่ง เมื่ออยู่ๆ ก็มีสาวสวยถูกฆ่าตายในบ้านพัก! อย่า!

“ผมอยากช่วย” ชนัดดาฟังคำตอบแล้วก็ถอนหายใจแรงๆ “ขอเหตุผลที่มากกว่านี้ได้ไหม แล้วมีนไม่เชื่อหรอกว่านายอำเภอจะช่วยเปล่าๆ เงินไม่ใช่บาทสองบาท” “แน่ใจว่าอยากฟังจริงๆ” “ไม่แน่ใจแล้วจะถามทำผีทำไมล่ะ!”

“มีคนรอรับเลี้ยงแล้วหรือไง ถึงอยากไปจากฉัน” “เปล่าค่ะ” “แล้วทำไมถึงอยากไปจากฉัน หรืออยากออกไปลองกับคนอื่น” “นายหัว!”

“มุกคงต้องทำงานกับคุณไปจนแก่แน่ๆ กว่าจะหาเงินมาใช้หนี้คุณหมด” “ใช้หนี้อะไร เราเป็นผัวเมียกันแล้ว ยังจะมาใช้หนี้กันทำไม” “คุณติณห์!”

เขมทัตถอยมือห่างจากผ้าห่มที่จับคลุมร่างเจ้านายคนสวยได้ไม่กี่นาที เจ้านายคนสวยก็ปัดออกมาอยู่ร่ำไป ทำให้ความอดทนที่เขาพยายามระงับเอาไว้ยิ่งลดถอยน้อยลงไปทุกที "คุณโรสอย่าดึงผ้านะครับ”

“ผัวเก่าขอจูบแค่นี้ไม่ได้หรือไง หรือว่าเก็บเอาไว้ให้คู่หมั้น แต่คุณอย่าลืมบอกคู่หมั้นของคุณด้วยล่ะว่าพรหมจรรย์ที่หมอนั่นอยากได้ มันไม่มีเหลือแล้ว”

เพราะคำทำนายของแม่เฒ่าทำให้ชีวิตของเธอต้องผกผัน ถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้านไม่พอ ยังต้องกลายเป็นเมียจอมโจร ด้วยความจำใจ เพื่อความอยู่รอด

เพราะความ มักมาก ของพี่ชายร่วมสายโลหิต ทำให้เธอต้องมารับเคราะห์กรรมในฐานะ ลูกชัง ของตระกูล

“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงที่คุ้นหูนั่นทำให้คนที่กำลังคิดไม่ตกกับเรื่องที่เกิดขึ้นสะดุ้ง “คุณ...คุณพี” หญิงสาวถอยหนีทัน ก่อนจะกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำ ที่เธอน่าจะใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยซะก่อน แต่ก็ไม่ทัน

นอนกับฉัน สักครั้งสองครั้ง แล้วจะช่วย

“ถ้าคุณจะนอน ก็ออกไปนอนข้างนอก” “แต่ที่นี่บ้านผม แล้วผัวกับเมียจะแยกกันนอนได้ไง จริงไหม” “คุณไม่ใช่สามีฉัน”

“คุณศรุตอย่าพูดแบบนี้สิค่ะ ว่านชักกลัวแล้วนะคะ” วิลาสเริ่มมองหน้ามองหลังอย่างระแวง เพราะเธอก็รู้เหมือนที่ชาวบ้านรู้ว่าบ้านหลังใหญ่หลังนี้มีผี แต่ก็ไม่เคยเห็นกับตาตัวเองสักครั้ง และก็ไม่อยากเห็นด้วย

สัญญาร้ายคล้องรัก

“ฉันไม่ได้พึงพอใจให้เกิดขึ้น ฉันเมา!” “คุณแค่มึนเบบี้ แล้วคุณนั่นแหละที่จูบผม ทั้งที่ผมพยายามจะหยุดแล้ว แต่คุณก็รั้งผมเอาไว้ แล้วก็จูบผม จูบจนผมทนแรงยั่วยวนจากคุณไม่ไหว จนในที่สุดเราสองคนก็เป็นของกัน