วรัมพร-หงสรถ-มนสิวรรณ-ธิชาร์

“ฉันรู้ดีค่ะว่าคุณเกลียดฉัน” “ถ้างั้นก็รู้เอาไว้อีกอย่างว่าผมไม่ได้พิศวาสคุณเลย แต่ที่ต้องทำ เพราะผมต้องเอาให้คุ้มกับเงินที่จ่ายค่าจัดงาน”

เมื่อเจ้าสาวหายไปในคืนเข้าหอ ความแค้นจึงอัดแน่นในหัวใจของเจ้าบ่าว ทางเดียวที่จะทะลายความแค้นนั่นลงได้ ก็คือลากตัวคนที่เกี่ยวข้องคนเลวมาลงทัณฑ์!

ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน ลำดับที่ 2

ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน ลำดับที่ 3

เธอ..เปรียบเสมือนสินค้าข้างถนนที่ใครๆ ต่างนำเธอออกมาเร่ขายเพื่อแลกเงิน เขา..เปรียบเสมือนเทพบุตรแสนดีที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอให้พ้นขุมนรก

“พราว...พราวไม่ได้โกรธคุณนะคะ” “ถ้ายังโกหก ผมจะจูบคุณ” ทีแรกกรณ์จะขู่ก่อน แต่เขากลับขยับใบหน้าเข้าใกล้หญิงสาว วินาทีต่อมาขณะที่อีกฝ่ายกำลังตกใจเขาแนบปากเข้ากับริมฝีปากอิ่มสวย

ภาคต่อ เล่ห์สวาทล่ามหัวใจ

“เรียกตาแก่มากๆ เดี๋ยวตาแก่ก็จับปล้ำทำเมียหน้าบ้านซะหรอก” เขาขู่ท่าทีทีเล่นทีจริง “จะเตะผ่าหมากให้!” คนอวดเก่งแก้มแดงแปร๊ด แต่โชคดีที่ตรงนี้ไม่ได้สว่างมากนัก อีกคนเลยเห็นไม่ชัด

(ทัณฑ์ร้ายปรารถนาเถื่อน ผ่านการตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ Smile life เมื่อปี 2557 ในชื่อเรื่อง ทัณฑ์ร้ายสามีเถื่อน นามปากกา ธิชาร์ )

“ก็แล้วใครใช้ให้เธอไปอ่อยพ่อฉัน จนท่านรับเธอเข้าบ้านกันล่ะ หรือเพราะเงินเดือนพนักงานทำความสะอาดมันไม่พอกินหรือไง เธอถึงคิดจะจับผู้ชายรวยๆ ที่แก่คราวพ่อเอาไว้ถลุงเงิน!”

(ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน ลำดับที่ 1)

ความรัก ความใคร่ นำพาให้เขาและเธอ เข้าสู่วังวนแห่งการแย่งชิง

“คุณพนา” คนถูกเรียกหยุดเดินก่อนจะหันมาทางสาวร่างเล็ก “มีอะไร หรือคิดจะหนี งั้นผมจะเตือนเอาไว้ว่าคุณหนีไม่รอดหรอก” “ฉัน...ฉันไม่ได้จะหนีซะหน่อย” พนาฟังแล้วก็ยิ้มมุมปาก “งั้นมีอะไรก็ว่ามา

“อื้อ!!” กัญชลาพยายามส่งเสียงต่อต้าน ขณะที่ปากอิ่มยังคงถูกบดจูบอย่างเร่าร้อนจนร่างกายของเธอเกิดกระแสบางอย่างจนไม่น่าให้อภัย

เพื่อหนีข่าวฉาวแทนคุณจึงหลบไปพักกายพักใจจากข่าวที่ขึ้นหน้าหนึ่งแทบทุกวัน หวังจะไปพักผ่อนให้สบายกายสบายใจ แต่กลับเจอเรื่องยุ่ง เมื่ออยู่ๆ ก็มีสาวสวยถูกฆ่าตายในบ้านพัก! อย่า!

“ผมอยากช่วย” ชนัดดาฟังคำตอบแล้วก็ถอนหายใจแรงๆ “ขอเหตุผลที่มากกว่านี้ได้ไหม แล้วมีนไม่เชื่อหรอกว่านายอำเภอจะช่วยเปล่าๆ เงินไม่ใช่บาทสองบาท” “แน่ใจว่าอยากฟังจริงๆ” “ไม่แน่ใจแล้วจะถามทำผีทำไมล่ะ!”

“มีคนรอรับเลี้ยงแล้วหรือไง ถึงอยากไปจากฉัน” “เปล่าค่ะ” “แล้วทำไมถึงอยากไปจากฉัน หรืออยากออกไปลองกับคนอื่น” “นายหัว!”

“มุกคงต้องทำงานกับคุณไปจนแก่แน่ๆ กว่าจะหาเงินมาใช้หนี้คุณหมด” “ใช้หนี้อะไร เราเป็นผัวเมียกันแล้ว ยังจะมาใช้หนี้กันทำไม” “คุณติณห์!”

เขมทัตถอยมือห่างจากผ้าห่มที่จับคลุมร่างเจ้านายคนสวยได้ไม่กี่นาที เจ้านายคนสวยก็ปัดออกมาอยู่ร่ำไป ทำให้ความอดทนที่เขาพยายามระงับเอาไว้ยิ่งลดถอยน้อยลงไปทุกที "คุณโรสอย่าดึงผ้านะครับ”