ลินิล (ฐนิชา)

คนทั้งหมู่บ้านมองว่าพวกเขาเหมาะกันทุกอย่าง แต่ช่างตัวมอมคนหนึ่งยังเชื่อว่าผู้หญิงแบบเอื้อย…ควรได้กับคนที่ดีกว่า "เอื้อยเพิ่นสูงคือดอกฟ้า ผมมันซำหมาวัดโตนึง"

เด็กที่ไม่ยอมพูด พ่อที่ไม่รู้ว่าจะรักอย่างไร และพี่เลี้ยงที่ไม่คิดจะอยู่แต่กลับกลายเป็นคนเดียวที่เด็กน้อยเลือก แถมยังเป็นคนเดียวที่ทั้งบ้าน…ขาดไม่ได้

เกาะที่เขาว่าดีนักดีหนา มีคนอยากได้นับไม่ถ้วน เจ้าของที่ก็แสนดุ ใครไปเสนอราคาก็โดนไล่ออกมาหมด เธอจึงอยากจะรู้ว่าถ้ามาเจอนายหน้าค้าที่แสนสวยและเพอร์เฟคอย่างเธอ ใครจะกล้าปฏิเสธ

เธอมั่นใจว่าตัวเองสวย รวยความสามารถ แถมยังเป็นเบอร์หนึ่งเรื่องบทนางร้าย จนกระทั่งเขา คนที่ให้เธอหลบภัยจากสังคมทำเอาความภาคภูมิใจที่มีมาตลอดแทบสูญหาย ผู้ชายอะไรไม่รู้จักดาราตัวแม่อย่างเธอ เชอะ

เธอคือเด็กสาวที่กำลังตกที่นั่งลำบาก และเขาคือคนที่แสนอบอุ่นซ้ำยังใจดียื่นมือเข้ามาช่วย เธอตกหลุมรักเขาทันทีโดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาแสดงออกมานั้นเป็นเพียงการหลอกให้เหยื่ออย่างเธอตายใจ

หมอดูทักว่าจะได้โชคจากสัตว์สองเท้า สัตว์สองเท้าที่ใส่ชุดขาวนอนไม่ได้สตินี่หรือเปล่าหมอ

ฉันยืนยันได้เลยว่าไม่ได้ถูกจ้างมาสืบอะไรในฟาร์มคุณแน่นอน ไม่มีใครจ้างมาทั้งนั้น -เพราะฉันอาสามาเอง

เมื่อหมอดูเดินเข้ามาทัก บอกชีวิตเธอจะปัง งานจะรุ่ง เงินจะดี มีสามีรวย แต่ตอนนี้ขอเปลี่ยนคำอธิษฐานได้ไหมเจ้าคะ เก่งแล้ว หล่อแล้ว แถมยังรวยแล้วด้วย แต่ ขอที่ไม่บ้า ได้ไหม!!!!!

“ก็ต้องมาดูก่อนว่าเด็กอย่างเธอจะทำให้ฉันพอใจได้ยังไง”

นายเหมืองกฤตภัทร พี่ใหญ่ผู้เคร่งขรึมของบ้าน เชื่อมาตลอดว่าตนคือคนที่ต้องคอยดูแลกิจการและน้องๆ ให้มีความสุขและก็ทำได้ดีเสมอมา จนมาเจอกับสาวน้อยบ้านป่าที่เอาแต่ด่า ว่าเขามันเป็นพวกทำลายชาติบ้านเมือง

“เห็นแก่ตัว ทีผู้ชายอย่างแกยังเอากับผู้หญิงคนอื่นได้ไปเรื่อย ทีกับผู้หญิงอย่างฉันจะเอาบ้างบอกไม่เหมาะ” “บันนี่ มันไม่เหมือนกันนะ!”

เธอคือมือหนึ่งด้านการรับจ้างลองใจผู้ชาย แต่เมื่อต้องมาเจอเขา ก็ทำเอาหัวใจต้องเป๋ เหยื่อที่เห็นว่าจะง่ายสุดท้ายแปลงกลายเป็นเสือ เรื่องโอ้ละพ่อจึงเกิดขึ้น งานเข้า!!

แม้รักของเขาและเธอจะเริ่มต้นจากความร้าย แต่โซ่ตรวนแห่งรักกลับทำให้ทั้งสองได้กลับมารักกัน พร้อมกับมีโซ่ทองคล้องใจสองดวงไว้ตลอดกาล

วันฝนพรำที่มาพร้อมกับเมลปริศนา เรื่องราวที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น ฝนที่เทมาในครั้งนี้ เหมือนจะพัดพาเอาความอบอุ่นมาสู่หัวใจของใครสักคน

เมื่อยามแรกรักทุกสิ่งอย่างนั่นช่างหอมหวาน แต่ความรักมิอาจยื้อทุกสิ่งอย่างได้ สวรรค์ก็ช่างกลั่นแกล้ง สุดท้ายก็พาคนทั้งคู่วนกลับมาหากันอยู่ดี เนื้อคู่ใช่ไหม หรือเวรกรรมกันแน่

พิมมาดา จัดการเรื่องต่างๆ นาๆ ได้อย่างไม่มีที่ติ พอจะต้องมาจัดการเรื่องของตัวเองเกิดจะสติหลุดซะอย่างนั้น เจ้าแม่นักวางแผนโดนที่บ้านเอาคืน งานนี้เลยต้องรีบหาตัวช่วยมาซ้อนแผนโดยด่วนทันที

ฉันยืนยันได้เลยว่าไม่ได้ถูกจ้างมาสืบอะไรในฟาร์มคุณแน่นอน ไม่มีใครจ้างมาทั้งนั้น -เพราะฉันอาสามาเอง

“ไง คิดว่าฉันจะจูบงั้นหรือ ปกติฉันไม่ใช่คนแจกจูบเรี่ยราดหรอกนะ โดยเฉพาะคู่นอนที่ไม่รู้ว่าสะอาดพอหรือเปล่า”

“ฉันยังไม่เคยผ่านมือใครมาเลย รับรองได้ว่าคุณไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยหรือโรคติดต่อ” “ซิงงั้นซิ งั้นยิ่งไม่น่าสนใจเข้าไปใหญ่ ฉันขี้เกียจสอนงานหนะ”

ขอถอนคำพูดตอนนี้ได้ไหม โตมายังไงให้น่ากินขนาดนี้