“พูดสิ ฉันอยากได้ยินเสียงเธอ” เพราะปีนั้นเขาสูญเสียการมองเห็นชั่วคราว เสียงของฉันจึงเป็นหลักฐานมัดตัวเองอย่างแน่นหนา

ชายร่างสูงกำยำอาบย้อมด้วยเลือดสีแดงก่ำ ดวงตาคมกริบแสนเย็นเยียบจดจ้องมายังเขาที่บังเอิญรู้เห็น กลิ่นอายโหดเหี้ยมอันตรายจากอีกฝ่ายร้องห้ามว่าอย่าเข้าใกล้

[ เพทาย X พู่ไหม ] เหตุผลของการเป็นชู้ไม่ได้มีข้อเดียว

สองปีก่อน...ฉันทิ้งเขาด้วยเหตุผลมากมาย สองปีต่อมา...แม้อยากจะรักแค่ไหนก็ยากเกินกว่าจะสู้หน้าเขาได้อีก

ภายใต้ตัวตนน่ารัก อ่อนหวาน ฉันซ่อนความคลุ้มคลั่งบางอย่างเอาไว้ ตลอดการเติบโตที่ผ่านมา ฉันหวาดกลัวและอับอายที่จะเปิดเผย กระทั่งเจอเขา.. "เราอยากจ้างคุณทำแบบนั้นอีกค่ะ” "ไม่ต้องจ้าง อยากก็มาหา"

ในปีที่ 24 ฉันสูญเสียทุกอย่างในชีวิต กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงร่วมอาทิตย์ก่อนจะหยุดหายใจไปทั้งอย่างนั้น ทว่า...ฉันกลับมามีชีวิตอีกครั้งในวัย 16 ปี

[โหน x ฟิ้งค์] ฉันเป็นบุคคลที่เพื่อนมักพูดกันเสมอว่า ‘ขี้โวยวาย’ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเรียกได้ว่าเกาะคานไว้แน่นอย่างเต็มภาคภูมิ กระทั่งอายุย่างเข้าปีที่ 22...

[ฟง x ใหม่จีน] จากไป ขาดหาย มลายสิ้น ความใกล้ชิดที่หวนคืนของเรา มาพร้อมเส้นด้ายความมั่นคงและกรรไกรที่ชื่อว่าความอึดอัด “ฉันยังเหมือนเดิม” เส้นด้ายที่ขาดแฝงตัวอยู่ในความรักของเรา

ไดอารี่เล่มหนึ่งของน้องสาวฉัน บันทึกเหตุการณ์ซึ่งไม่มีที่มา

OS/SF #กุกวี

#กุกวีขอรัก “ถ้ากูเป็นซอกจิน...กูจะเลิกกับมึงไอ้กุก” “แต่กูไม่เลิก กูจะรั้งมึง ต่อให้คนทั้งโลกประณามว่าเห็นแก่ตัวกูก็จะทำ”

ผมรักมันนะ – รอยสักบนตัวคุณ