ไฟผลาญ&ดั่งพรคำนึง

"เขาคือคนรัก... ที่เคยฆ่าข้าตายหกชาติ! ชาตินี้ข้าคือฮูหยินม่าย ผู้ระลึกได้ทุกอย่าง... การกู้ชะตารักครั้งที่เจ็ด จึงไม่ใช่แค่การเอาชนะศัตรู แต่คือการเอาชนะ 'สามีเก่า' และจับมือสามีใหม่ทวงแค้นให้จงได้!

เพราะไม่ได้เคยรับความรักจากสามี จึงทำทุกอย่างแม้แต่ใช้บุตรตนเป็นเครื่องมือ ลูกของนางถูกแผนร้ายโดนคนย่ำยี ไม่มีคำปลอบโยน มารดากลับก่นด่าสารพัด จนทำให้นางตาย ชาตินี้แม่จะแก้ตัวใหม่จะรักถนอมเจ้า ลูกแม่

คนอะไรทำไมถึงเลวได้ขนาดนี้! เขาแต่งงานเพื่อหวังทรัพย์สินของภรรยา กล่าวหาว่าเล่นชู้ เธอสูญเสียลูกไปอย่างไม่ยุติธรรม เก็บเป็นความแค้นที่พร้อมคร่าทุกชีวิต แม้ยามหวนคืนยังต้องจบลงเช่นเดิม

พี่ชายหรือภาระ ไม่ทำงานเอาแต่กินนอนเล่น ยังขยันสร้างหนี้ท่วมหัวจนต้องจับเธอไปใช้หนี้แล้วหนีไปคนเดียว เขาพูดแค่ว่า ต่อไปนี้เธอคือผู้หญิงของคุณหวังจงทำตัวให้ดี พี่ทำแบบนี้กับฉันไม่ได้! แต่เขาหล่อดีนะ

เขาที่นางเฝ้ามองมานานกวักมือชวนแต่งงาน ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาจนถูกถอนหมั้น เขาเฉยเมยนางทนได้! เขาปล่อยนางให้ถูกรังแกยังทนไหว! แต่เขาไม่เคยเชื่อใจตน เอาแต่ด่าทอกล่าวโทษ ไม่ชอบข้าขนาดนี้ไปก็ได้!

เธอถูกขังไว้ในกรงไร้รักนานสองปี ก่อนจะถูกเขาจับโยนออกมาเหมือนขยะชิ้นหนึ่ง แต่เธอได้ยินเสียงในใจจากลูกในท้อง บอกให้เธอหนีไปจากเงื้อมมือเขา และยังคอยช่วยเธอด้วยสมองอันชาญฉลาด ลูกที่มาจากอนาคต

ด้วยเป็นเขาที่ผิดคำบานยังทอดทิ้งทารุณจนตายอนาถ ความเจ็บแค้นชิงชังทำให้นางได้พบเส้นด้ายแห่งชะตาต้องสาป คนเราเมื่อทุกข์มากจึงยากจะปล่อยวาง ยิ่งไม่คิดว่าพอตายลงจะมีคนกวักมือนำทางเพื่อหวนกลับมา

เมื่อคนมันไม่รักดี พาผู้หญิงอื่นเข้าบ้านเธอก็ขายมันทิ้ง หอบเงินหนีไปตั้งตัวไกลๆ ภรรยาที่เชื่อฟังหรือ ฝัน! จากนี้ฉันจะร้าย

เห็นเขาทะลุมิติมาเป็นนางเอก นางร้าย ตัวประกอบบ้างล่ะ แต่ทำไมเราต้องมาเป็นแมว ดันซวยมาเป็นแมวตัวโปรดของนางร้าย ที่ต้องตายพร้อมกับเจ้าของ โอ้ไม่นะ! หนีก็ไม่ได้จะทำยังไงดี

อ่านนิยายของคนที่ทำหล่นก่อนจะปาทิ้ง เพราะเนื้อหามั่วไม่น่าสนใจมีแต่ตัวร้ายที่คลุ้มคลั่ง ก่อนจะหลุดเข้าไปในโลกนิยาย เป็นภรรยาที่จะต้องตายด้วยน้ำมือเขา ไม่ได้! ข้าจะไม่ยอมตายเด็ดขาด

ชาติก่อนมีครอบครัวเหมือนไม่มี มาชาตินี้มีแม่ที่พร้อมสละชีวิตได้เพื่อตน แม่จ๋าแม่จะรู้ไหมว่าลูกคนนี้ไม่ใช่ลูกของแม่ แต่ไม่ว่าอย่างไรลูกจะทำให้แม่มีความสุขแม่จ๋าเราจะรวยไปด้วยกัน แม่ๆมาเปิดโรงงานกันเถอะ

เมื่อถูกคู่หมั้นนอกใจ เขาคือขยะที่ฉันพร้อมจะเขี่ยทิ้ง ยิ่งรู้ว่าเขาเข้าหาเธอเพราะผลประโยชน์ก็ยิ่งรังเกียจ! ถึงเวลาที่จะสลัดเขาทิ้งแล้วเดินหน้าไปหาความรักใหม่ ใครว่าโลกนี้ไม่มีคนต้องการฉัน!

ทุกหยาดน้ำตาที่ไหลลงมา คือการยอมรับว่ารักของเรานั้น 'ผิดที่ผิดทาง' รักเอ่อล้นจนเจ็บปวด ซ่อนกลิ่นจนหายใจไม่ออก ชะตากรรมจะยอมให้ความรักนี้ไปต่อได้หรือไม่ หรือสุดท้ายจะเหลือเพียงเถ้าถ่านของการไม่สมหวัง?

วิหกจากแดนไกลอยากโบยบิน ไฉนจึงมีรังแมงมุมเหนี่ยวรั้ง เสียใจเถอะ! ข้าหาใช่วิหกตัวนั้นถูกจองจำฝังทั้งเป็น ผ่านไปร้อยปีอย่างไรเจ้าก็ต้องชดใช้เช่นกัน แต่ทำไมคนที่ข้าแก้แค้นแล้วถึงยังอยู่ หรือจะจำผิดคนกัน?

เหมือนฟ้าผ่ากลางหัว สามีที่เทิดทูนคือโจรปลอมตัวมา เขาหลบซ่อนการตามล่าและนับวันรอปล้นคนทั้งหมู่บ้าน ทิ้งนางกับลูกให้ต้องเผชิญกับความเกลียดชังของผู้คน หลังจากถูกลงโทษให้ตายแต่รอดมาได้ คราวนี้ข้าจะไม่โง่

ตระกูลส่งนางขึ้นเกี้ยวแทนน้องสาว ให้แต่งกับพญาเพชฌฆาตที่แสนโหด ชะตากำหนดให้นางตายเพราะเบื้องบนคิดกลั่นแกล้งจึงตกตายอย่างทุกข์ทรมาน เมื่อได้หวนคืนมาอีกครั้งนางจะเอาคืนชำระความแค้นกับทุกคนอย่างสาสม

การกลับมาของกระดาษกับพู่กันวิเศษ เจ้าของคนใหม่จิตดวงเดิม งานนี้หัวจะปวดกับภารกิจพลิกชีวิตอันรันทดเพราะถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน บ้านเมืองที่เคยรุ่งเรืองเหลือเพียงคำเล่าขาน "ให้ตายเถอะถ้าอดอยากกันขนาดนี้!"

เพราะถูกแผนร้ายของน้องสาวกับคู่หมั้นสังหารมาแล้วถึงสองครั้ง เมื่อได้ย้อนมาอีกจึงหนีเอาชีวิตรอด จากคนอ่อนแอไม่กล้าเหยียบแม้แต่มด ลุกขึ้นมาต่อสู้กับมือสังหารแต่นางจะสู้ได้หรือ โอ้สวรรค์! ข้าจะแก้แค้น!

แม่ของข้าร้ายมาก ตามหึงหวงพ่อจนไม่เป็นอันทำอะไรอาละวาดไปทุกที่ พ่อเลยจับแม่มัดมือโยนขึ้นเรือยัดห่อผ้าใส่มือนางพร้อมโฉนดกับเงินยี่สิบตำลึง ก่อนจะถีบออกจากฝัง พอแม่ตื่นมาร้องกรี๊ดกับยิ้มเหมือนคนบ้า!

โกรธก็ร้องได้นะแต่ข้าจะหัวเราะล่ะ ตื่นมากลายเป็นลูกกำพร้าบ้านสามที่ถูกญาติใจร้ายกดขี่ทารุณ ผู้สร้างเวทนาสาวน้อยคนนี้เหลือเกินจึงส่งผู้ช่วยแมวเหมียว พร้อมห้างสรรพสินค้าที่มีครบทุกอย่างมาเป็นพี่เลี้ยง