เขามีออร่าความฮ็อตแบบที่ผมงงไปหมดว่าฮ็อตขนาดนี้แล้วไปอยู่ไหนมา ผมคิดว่าเราเข้ากันไม่ได้หรอก แต่เราดันมีความสัมพันธ์กันในงานวันเกิดของเพื่อนคนหนึ่ง ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ยืนยาว แต่ผมคิดถึงเขาตลอดเวลา

“ไม่ได้! มึงจะฟาดทุกแผนกแม้แต่แผนกตัวเองไม่ได้”

“ความรักมักจะไม่เลือกเวลา สถานที่ หรือใคร ไร้รูปแบบ ไร้กฎเกณฑ์ บางทีก็ไม่มีแม้แต่เหตุผล”

เราจะตกหลุมรักใครสักคนเพียงเพราะสบตา...

ผมกำลังกินแกลบ แต่ผมก็อยากให้มันกินผม

เพิ่งชอบคนนี้ พอผ่านไปไม่ถึงปีก็ชอบคนนั้น นี่สินะความรักมันเลยน่ากลัว #กลรักวีมาร์ค

“ผมขอจีบนะครับ” มันพูดยิ้มๆ แล้วยกมือขึ้นจับท้ายทอย ขณะที่ผมก็อ้าปากค้าง “จีบใครวะ” “ผมขอจีบพี่นะครับ” มันว่าอีกครั้งแล้วส่งยิ้มหวานมาให้ผม

มึง คือกูไม่ได้ชื่อคำผาน

คนไม่รู้จัก จะรักกันได้ยังไง

เวลา 21 วัน จะทำให้เรามีกันและกันได้ไหม?

ใครต่อใครก็ตกหลุมรักพี่เหนือซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วพระรามของเราจะทนได้แค่ไหน

ระยะทาง ความรัก เวลา และความเข้าใจ

ไม่แสดงออกแค่อยากบอกให้รับรู้

“หนึ่งพันปีไม่ใช่เวลาที่นานมาก แต่หนึ่งร้อยวันมันแสนยาวนาน”

เรียนก็ต้องเข้า เช้าก็มีกิจกรรม ตอนค่ำๆ ก็ต้องอยู่กับแฟน

Such a short sentence lingers long in my mind.

จะกินข้าวให้อร่อยต้องมีของหวาน จะรักกันให้นานก็ต้องมีเรา

หลานของอา แต่อา...ไม่ใช่แค่อาของหลาน