ตะล๊อก ต๊อกแต๊ก....มา(อ่าน)ทำไม กลอกหักมุมมาใหม่ เอ้า! อ่านเข้าไป แล้วจะติดใจ..... เพิ่มกลอนจากวอทอัพ ไปแจมด้วยนิดนึงนะ..

ซ้ายขวาซ้าย เอ้า! ซ้ายขวาซ้าย แถ๊ว...หยุด อัพใหม่ 1 ตอน ปฏิบัติ

อัพแล้วเน้อ ป้อ แม่ ปี้ น้อง อาว อา ละอ่อน คนเฒ่า ฯลฯ กล๋อนกำเมือง...แต่งเอาใจ๋คนเหนือ กะคนที่บ่ใจ้คนเหนือแต่ฮักคนเหนือตุ๊กคน เป๋นกำลังใจ๋ตวยนะเจ้า....

คือตัวตน..คนคนนึง เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง..จากแดนไกล..

ทัศนะ มุมมองของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ยังโลดแล่นอยู่บนถนนสาย..ลมหายใจ..

อารมณ์หวานคืนกลับ...อารมณ์รักเริ่มเดินทาง...

เจ็บแค่ไหน.. ที่ใจถูกทำร้าย..

โปรดเปิด..ประตูฝัน..รับฉันเข้าไป..จะร่ายมนต์เสกให้..คนห่างไกล..อยู่ใกล้เธอ...

เก็บตกเรื่องราว ตามย่างก้าวที่พบเห็น.. บนถนนสายลมหายใจของฉันเอง

กลอนสไตล์เพื่อชีวิต... ชีวิตเปื้อนฝุ่น อบอุ่นกว่าวิถีคนเมืองอยู่แล้ว ลองเข้ามาสูดกลิ่นไอดิน กลิ่นโคลนสาบค.วายกันมั่งนะ......

อุปมาความรักต่างชนชั้น เหมือนน้ำเน่า แต่มีอยู่เสมอในสังคมไทย

เป็นเพียงตำนาน..จากดินแดนห่างไกล... ซึ่งอาจบอกเล่าความในใจฝากไปถึงเธอ...

บาปกรรมที่เราทำไว้กับแมว..มันย้อนมาหาเราแล้ว..(เรื่องจากประสบการณ์จริงในวัยเด็ก..คัดลอกจากไดอารี่ มี.ค.49)

ในอ้อมอกของหมอกหนาวสำหรับข้าวซอยแล้ว เปรียบเสมือนอยู่ในอ้อมกอดของพ่อ คือตัวแทนความรักความอบอุ่นที่พ่อทิ้งไว้..ในวันที่พ่อจากไป...

คนไกล...ป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง? ความห่างไกลทำให้เกิดคำถามขึ้นในใจเสมอ คิดถึง ห่วงหา...จนน้ำตาไหล..ฉันคนหนึ่งล่ะที่เป็นแบบนี้

คนคำคม คมที่คำ

กลอนใสๆ จากหัวใจที่เริงร่า.. ใต้ฟ้าสีคราม..

กลอนจากเพื่อนๆ ที่มาทักทายกันเสมอ

ถ้ามีคนสักคนที่เราเลือกที่จะกอดไปตลอดชีวิต คนที่นึกถึงคนแรก ก็ผู้หญิงคนนี้แหละ..ใช่เลย..

มีคนสงสัย...ว่าที่หายไป แอบหนีเที่ยวหรือเปล่า....ก็เลยเขียนเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟัง.....