ทัณฑ์ที่เขาได้รับคือการทรมานอยู่ในห้วงอนธการ คำตัดสินความผิดนั้นเปล่งจากวาจาของผู้ที่กุมอำนาจทั้งสรวงสวรรค์...และเป็นสหายที่เขาเชื่อใจที่สุด

"มนุษย์ทุกคนย่อมรักตนเองมากกว่าผู้ใด หากแต่ยังมีบางจำพวกที่ยอมสละชีพได้เพื่อคนที่ตนรัก"

เราจะหนีเพื่อ...ตัดปัญหา เราจะหลีกเลี่ยงทุกทางเพื่อ...ไม่ให้เจอมัน

ดวงตาสีเเดงฉานสั่นไหว เรือนร่างอาบฉโลมด้วยโลหิตท่ามกลางหิมะขาวอันหนาวเหน็บ ทว่าเมื่อสิ้นใจกลับตื่นอีกครา...ในร่างของใครอีกคน

เคยคิดว่าความรักมันไร้สาระ จนได้เจอกับเขาคนนั้นที่ทำใจฉันเต้นระทวย ทว่าจะเรียกว่าคนได้หรือเปล่านะ?

อันตัวข้ามีนามว่า ‘อัปลักษณ์’

"โปรดส่งใครมาช่วยโผ้มที อยู่อย่างนี้มันโหวงเหวงเกินไปปป~" "และที่เธอเห็นแค่ฝุ่นมันเข้าตา ฉันไม่ได้ร้องห้ายยย" ผัวะ "เป็นบ้าอะไร! คนเขาจะซั่มกัน!!!" "..." นั่นเพื่อนมึงนะ ผู้ชายด้วย ซั่มห่าไร้!?!?!

"คุณชอบท้องฟ้ามั้ย" "ชอบ" "คุณชอบดาวมั้ย" "ชอบ" "คุณชอบผมมั้ย" "ชอ..เดี๋ยว ไม่ใช่ละ"

“ข้าไม่ใช่คน ไม่ใช่ปีศาจหรือแม้แต่ทวยเทพก็ไม่ใช่” “งั้นเจ้าเป็นอะไร” “คนสวย” “...”

อาชีพผมคือจอมเวทย์ มีทีดินคือภูเขาสามลูกและบ้านในป่าที่ไม่ใครกล้าเข้า...จนไอ้เด็กนรกนั่นมันอาจหาญ

คุณคิดว่าหากเกิดใหม่แล้วได้ไปอยู่ในโลกที่ตัวเองใฝ่ฝันมันจะดีแค่ไหน สำหรับฉัน อืม ก็ดีนะ ดีไปหมดน่ะ!! โถ่เอ้ย เกิดใหม่ทั้งที ทำไมต้องเกิดในโลกเกมด้วย ไม่พอยังให้ฉันเป็นนางร้ายอีก สววรค์ ท่านคิดอะไรอยู่

"ก็กูไม่ชอบอ่ะ ทำไมต้องไปกับมัน ทำไมต้องทำตัวสนิทสนมกับมัน แล้วกูละ มึงจะทิ้งจะขว้างกูเหรอ" "พูดขนาดนี้ เป็นผัวผมเลยมั้ยครับ?" "โอเค" เพราะคำพูดหมาๆของผม พี่มันถึงเปลี่ยนไป...

"พี่ทำหน้าอย่างอื่นไม่เป็นเลยเหรอ?" "อืม..." "พี่ไม่คิดจะเปลี่ยนมันเลยเหรอ?" "อืม..." "ต่อให้ใครจะว่าพี่นิสัยเสียยังไงก็ช่างเหรอ?" "อืม..." "ใจคอพี่จะพูดแต่ 'อืม' คำเดียวเหรอ!" "อืม..." "...."

"ดื้อเราจับ ขยับ..เราปล้ำ" คำพูดที่เปล่งออกมาทำให้รู้ว่าไอ้นิ่งมันเอาจริง เห้ยนิ่ง กูขออยู่แบบสงบไม่ได้ไงวะ ตามจองล้างจองผลางเป็นเจ้ากรรมนายเวรกูอยู่นั่นเเหละ!!!

เพื่อช่วยน้องชาย(มันบังคับ) ทำให้ดีเวลผู้นี้ต้องไปยังต่างโลก ตอนแรกมันก็โอเค้ สักพักเท่านั้นเเหละ...อย่างเลว!!!

โลหะสีเงินเป็นแท่งยาวแหลมคมปักคาอกสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า โลหิตสีแดงฉานไหลทะลักเปรอะเปื้อน นัยน์ตาคมเบิกโพลงจับจ้องคนตรงหน้า สายตาประสานกัน นัยเนตรสีแดงฉานมองสบ...แย้มยิ้มหวาน

"เจ้าเล่ห์ หน้าด้าน มักมากในกาม" ผมพูดหน้าตาย "หัวรั้น ชอบโวยวาย ทำตัวน่า 'รัก'" มันพูดหน้ายิ้ม

เขาน่ารัก จนผมอยากจะ 'รัก' เขาเจ้าเล่ห์ จนผมอยากจะ 'ฆ่า'