อี้หวนไป๋เสวี่ย

50ปีก่อนมีนางมารตนหนึ่งวรยุทธ์ล้ำเลิศใบหน้างดงามแต่กลับโหดเหี้ยมอำมหิตฝ่ายธรรมะผนึกกำลังกันกำจัดกินเวลายาวนานถึงเจ็ดวัน ก่อนสิ้นใจตกลงไปในหุบเหวนางประกาศก้องฟ้ามีบุญคุณนางจะทดแทนมีแค้นนางจะกลับมาชำระ!

นางใสซื่อ นางไร้เดียงสา นางเป็นเพียงเด็กน้อย ที่รักสงบ รักธรรมชาติ จนกระทั่ง สมรสพระราชทานฉบับนั้น พรากทุกอย่างที่เป็นนางไป

เรื่องราวของฉันมันก็แค่นิยายรักแฟนตาซีธรรมดา มันไม่น่าอ่านหรอก เพราะฉะนั้นแล้ว ไม่ต้องเข้ามาอ่านก็ได้นะ ถือว่าฉันเตือนแล้วนะ

ภายในสวนที่เเสนร่มรื่น มีเพียงหญิงสาวคนนึ่งที่นั่งอยู่ในศาลากลางน้ำ แชะ เสียงกดชัตเตอร์ของกล้องถ่ายรูปดังขึ้น เฮเลนน่าพยายาม ตั้งใจฟังแต่กลับพบเพียงความเงียบ นั้นสิ ใครจะอยากมายุ่งกับเธอ มองไปก็ไม่เห็นหรอก ก็เธอตาบอดนิ อ่า ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวา ช่างงดงาม

อึก!!เฮือก!! เมื่อตื่นจากความฝันที่แสนโหดร้าย มือบางกอบกุมหน้าอกซ้ายอย่างเจ็บปวด ความเจ็บปวดที่เหมือนกับความจริง ความฝันที่ตามหลอกหลอน ความทรงจำที่ได้กลับคืนมา ข้าขอตามทวงคืน สิ่งที่เจ้าเคยกระทำกับข้า อย่าได้หวังว่าจะสงบสุข สิบปีผ่านไป ข้าหาได้ลืมไม่!!