“ไหนสัญญาแล้วไงว่าจะไม่ดื้อ” “ไม่ดื้อ…” “เถียงพี่จนคอเป็นเอ็นเลยนะ” ลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่ตายไปแล้วก็พบว่าตัวเองได้ย้อนเวลากลับมา เป็นถึงคุณชายเล็กตระกูลใหญ่มีหรือจะยอมให้ใครมารังแกคนที่ตัวเองรัก

“ขนมนี่อร่อยมากเลยครับ” “อืม...” “ผมสงสัยจังว่าทำไมมันเต็มโหลตลอด ทั้งที่เมื่อวานผมกินไปตั้งเยอะ” เพราะโดนช่วยเอาไว้แถมยังจำอะไรไม่ได้ เขาเลยมาอยู่ที่นี่ในฐานะเพื่อนของน้องชายเจ้าของไร่ แต่ดูท่าทางแล้วเขาจะไม่ได้อยากให้เป็นแค่เพื่อนน้องชายแล้วสิ...

เดิมทีแล้วร่างนี้ของเขาไร้ซึ่งอะไรหลายอย่าง มีครอบครัวที่ดีมากแต่กลับเอาตัวเองไปตกหลุมรักคนที่ไม่เคยแม้แต่จะหันกลับมามองตัวเอง ได้กลับมามีชีวิตใหม่แล้วขอจัดการชีวิตตัวเองหน่อยละกัน!!!

“กูไม่ชอบเด็ก กูไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์” “พูดยังไงระวังได้อย่างนั้นนะเพื่อน” “ไม่มีทาง!” ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ดีๆก็ต้องปลอมตัวเข้าไปในโรงเรียนมัธยมปลาย ทั้งๆที่ความจริงเพิ่งเรียนจบมหาลัยฯ สนุกตายล่ะ

คนเราสามารถตกหลุมรักคนที่สบตากันครั้งแรกได้จริงๆเหรอ

“อยากได้อะไรคนดี” “อยากไปดูหนังครับ” “พี่เหมาโรงหนังให้ดีไหมครับ” “กรุณาคลั่งรักเบาๆหน่อยนะครับ”

“เราเคยรู้จักกันเหรอครับ” “เราจะรักกันจนแก่เลยแหละ...”