กำแพงที่กั้นกลางเราสองคน คือกำแพงที่ชื่อว่า "เพื่อน"

ก็แค่การแต่งงานที่ฝ่ายหนึ่งรักและซื่อสัตย์ ... ส่วนอีกฝ่ายไม่ได้รัก ก็เท่านั้นเอง

"แฟนของเพื่อน" ... คือสิ่งต้องห้ามที่ไม่ควรเข้าไปยุ่ง . . แต่ใครจะห้ามใจตัวเองได้ ... ในเมื่อมันรักไปแล้ว

คิดอะไรได้ก็เขียน อัพได้ตอนไหนก็อัพ

"ผมเป็นชายชาติทหาร หากกล่าวคำใดออกไป คำนั้นก็เป็นเช่นคำสัตย์สาบาน ... คำว่า ผมรักคุณ ก็เช่นกัน"

ระหว่างผมกับอิมแจบอม ... มันคงจะดี ถ้าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความรักจริงๆ

"ดูไปดูมามึงก็เหมาะดีนะเนี่ย" "เหมาะไร" "เหมาะเป็นแม่ของลูกกู"

คนเราจะสามารถรักใครสักคน ผ่านตัวอักษรไม่ถึง 140 ตัวอักษร .. ได้จริงเหรอ?

"จ่ายแค่ 100,000 วอน แล้วผมจะทำตามใจคุณทุกอย่าง" "แต่ผมไม่สามารถทำเรื่องอย่างนั้นได้นะครับ มันผิดกฏ!!"

สิ่งที่ยากที่สุดในความสัมพันธ์ .. คือการประคับประคองให้มันคงอยู่ตลอดไป