ความสามารถพิเศษของปานปรีดีคือ การบริหารร้านหมูกระทะให้เจ๊งภายในสามเดือน

เกิดมาเป็นผู้หญิงไม่สมหญิงยังไม่พอแม่ดันมาตั้งชื่อให้เสียสวยว่า 'แก้วกัลยา' ชื่อโบราณแบบนี้ใครจะไปชอบกัน

ไหนพี่ชายเธอบอกว่าผู้ชายไม่ชอบให้ตามติดไง พอเธอเลิกตาม เขาก็หนีไปเลย...

'เพื่อน' สำหรับเขาคือคนที่เอาไว้ปรับทุกข์ คอยให้กำลังใจกันและกัน 'เพื่อน' สำหรับเธอนั้นคือหนทางสำหรับการก้าวขึ้นไปเป็นแม่เลี้ยงของเขา (ถ้าไม่เหน็บกินแล้วกลิ้งลงมาเสียก่อน)

จิตแพทย์หนุ่มหล่อสี่มิติ กับสาวใช้แสนซื่อผู้บอบบาง(มั้ง) ด้วยตรรกะที่ว่า 'สมภารจะไม่กินไก่วัด' แต่ถ้าไก่มันน่ารักล่ะเขาจะกินยังไงดี

'ถ้าอายุยี่สิบห้าแล้วทรายยังคิดเหมือนเดิม พี่จะลองคิดดูอีกที' คำตอบแบบนี้เรียกว่าปฏิเสธไม่ใช่เหรอ อีกตั้ง 10 ปี ใครจะไปโสดรอกันล่ะ

จากพินัยกรรมของผู้อุปการะที่จะยกสมบัติให้กับผู้ที่ได้แต่งงานกับหลานสาวท่าน จากเด็กกำพร้าทั้ง 3 คน ยังไงก็ไม่มีทางเป็นเขาแน่ แต่ทำไมถึงเวลาแล้วเธอกลับชี้มาที่เขาราวกับเป็นตัวเลือกเดียวล่ะ?

อินทิรานึกว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเมฆจะเป็น FWB เก๋ๆ มาตลอด แต่ยิ่งนานวันเขากลับทำตัวเหมือนผัวเธอเข้าไปทุกที แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ท่านหญิงจากรัฐยากจน ถูกยกเลิกการหมั้นมาหนึ่งครั้ง กับองค์ชายผู้ร่างกายอ่อนแอที่กำลังจะถูกกำจัด คนพวกนั้นแค่จับคนไม่สมประกอบสองคนแต่งงานกัน ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรได้บ้าง...

เท่าที่เขารู้ เธอเป็นเด็กดีน่ารัก อีกทั้งยังเอาใจใส่คนอื่นตลอด และนิสัยแบบนั้นมันทำให้เขาหงุดหงิดใจเหลือเกิน

ในเมื่อสารภาพรักไปแล้วไม่ได้ใจ ใช้เงินซื้อเอาก็ได้มั้ง?

ในวงการพริตตี้เขาคือ ‘เสี่ยนิกกี้โอนไว’ แต่ในวงการธุรกิจนั้นไซร้ เขาคือถูกเรียกว่า ‘หมาลูกมังกร’ ทำไมพ่อเป็นมังกรลูกเป็นหมาน่ะหรือ หึ ไม่อยากอธิบาย!

เขาอยากให้เป็นหมา เธอก็จะเป็น คำว่า 'ศักดิ์ศรี' สะกดยังไงใครจะสน

ใครจะรู้ว่าผู้ชายพูดน้อย ท่าทางเป็นผู้ดีทุกระเบียดนิ้วแบบนั้นจะอ่อยได้เต็มพิกัดขนาดต้นกระบองเพชรยังต้องหวันไหวแล้วประสาอะไรกับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอ

ฉันไม่เคยต้องการให้ใครสนใจ ไม่ชอบใครผู้ชายคนไหนมามอง มีแค่เขาเท่านั้นที่ฉันอยากให้มองแบบนี้ทุกวัน ตลอดไป...

มารดาของเขาโฆษณาว่าเธอเป็นหญิงสาวผู้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ ถึงเขาจะไม่ชอบก็ต้องจำใจแต่งงานด้วย แต่ไม่เห็นมีใครบอกเลยว่าผ้าที่พับด้านในจะซ่อนความขยุกขยุยยุ่งยากเอาไว้จนเขาปวดหัวได้ขนาดนี้

เธอไม่ได้ขาดความรัก เขา..ต่างหาก แล้วคนที่ขาดความรักอย่างเขาจะมีปัญญาทำให้เธอมารักได้ยังไง...

เรื่องเดียวที่มินตราไม่รู้ว่าจะเอาปัญญาที่ไหนมาจัดการคือนายแบบหนุ่มที่น้องสาวของเธอปลื้มนักหนาคนนี้ (มหากาพย์เด็กกินผู้ใหญ่ จะยังไงไม่รู้นะ)

เขารู้จักพี่ชายของเพื่อนที่อยู่ข้างบ้านเป็นอย่างดี ดีขนาดที่ว่าเอาปากมาประกบกันได้โดยที่ไม่ได้มีสถานะอะไรชี้ชัดได้เลยล่ะ

คงไม่มีใครคิดหรอกว่ายายแม่มดจอมหยิ่งอย่าง 'กฤษรา' เวลาอยู่กับเขาสองคนแล้วจะกลายเป็นแมวน้อยน่ารักแบบนี้ "คริสซี่รักเชน" ต่อให้มันเป็นคำโกหกเขาก็ชอบฟัง