“วันนี้ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าฉันเองสามารถลงโทษคนทรยศฉันได้เจ็บขนาดไหน เตรียมตัวได้เลยอิงฟ้า”เอริคกระซิบข้างหูของอิงดาวกลิ่นไวน์ฉุนเข้าจมูกอิงดาวทำให้รู้ได้ทันทีว่าตอนนี้เขาเมามากแล้ว

‘อาจารย์มีแค่วิธีนี้เท่านั้น ข้าถึงจะช่วยนางออกมาจากตระกูลถังได้ ข้าสัญญาว่าข้าจะดูแลเยว่มีไปชั่วชีวิต ตลอดชีวิตนี้จะไม่มีวันทอดทิ้งนาง’

“ถ้าผมตกหลุมรักป้าขึ้นมาจริง ๆ ป้าจะลำบากนะ”เจวายยิ่งพูด อัยวาที่สะลึมสะลือด้วยฤทธิ์เหล้าก็ยิ่งกอดเขาแน่นทำให้เขากอดเธอตอบและเผลอหลับไปกับเธอในห้องนั้น

"ตั้งแต่นางกลับมาครั้งนี้ ก็ทำให้หัวใจข้าก็เต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้นาง คิดถึงหน้านางตลอดเวลา แต่ก็อย่าลืมว่านางกับเว่ยอ๋องนั้นมีความสัมพันธ์กันอย่างไร พี่น้องไม่ควรมีเมียคนเดียวกันไม่ใช่เหรอ”

“ยัยตัวแสบ ฉันรู้นะว่าเธอได้ยิน เปิดประตูห้องเดี๋ยวนี้เลย นี่มันคืนเข้าหอนะ” “รู้ด้วยเหรอว่านี้คือคืนเข้าหอ คุณออกไปเองนะคืนนี้ก็นอนข้างนอกเถอะ” “นี้ยายลูกกำนันตัวแสบ เดี๋ยวเจอกัน เธอไม่รอดมือฉันหรอก”

“ฟื้นแล้วเหรอค่ะ ไหนมองตามนิ้วหมอนะ”แล้วเธอก็โยกนิ้วไปมาเพื่อทดสอบการตอบสนองของเขา “หมอสวยจังเลยนะครับ”วายุไม่ทิ้งลายเสือ ขนาดเจ็บหนักก็ยังหยอดหมอ ส่วนหมอสายน้ำก็หน้าแดงแม้จะมีคนมาจีบบ่อย ๆ

“ฉันขอโทษแพรวา ฉันคิดถึงเธอมากเลยนะ” “นายมีคู่หมั้นแล้ว ไม่ควรจะมาหาฉันหรือไปกอดผู้หญิงคนไหนอีก ” “แพรวา เธอคือผู้หญิงคนเดียวที่ฉันรักนะ ”

เมื่อเธอชอบแกล้งเป็นอีกคนเพื่อไปหลอกผู้ชาย จนได้รับฉายาเสือสาว แต่เมื่อต้องมาเจอว่าที่คู่หมั้นตัวเองที่ได้ฉายาเสือร้าย งานนี้ใครจะตกเป็นเหยื่อ

“ช่วย..ด้วย...” มีเสียงลอยมาจากข้างทาง “เห้ย เสีย..เสียงใครอ่า อย่ามาหลอกมาหลอนเลยนะคะ หนูมาอาศัยอยู่เพื่อไปทำงานสอนเด็กนักเรียน”ไอรินตกใจ ยืนสั่นไหว้อยู่กลางถนน “ช่วย..ฉัน..ด้วย..ฉันไม่..ใช่ผี”