ฝากลูกฝากเมียน่ะได้ แต่ไม่ใช่ฝากข้าให้เป็นเมียลูกท่าน!!

"เถ้าแก่ ข้าจ่ายห้าตำลึงเงิน ให้เสี่ยวเอ้อมานั่งทานอาหารเป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่" คุณหนูสี่ยิ้มหวานอยู่ที่โต๊ะ ส่วนเถ้าแก่น่ะหรือ? รีบถีบส่งเสี่ยวเอ้อไปโต๊ะของนางอย่างไวน่ะสิ

ที่นี่คือ คฤหาสน์ร้างเก่าแก่ที่มีมานานของโรงเรียนแห่งนี้ ดูแลโดย ผู้สิงสู่ วาเนสซ่า ไบลท์ (อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ยังไม่เสร็จ)

ตอนนี้กำลังติดเกม audition อย่างเเรงเลยค่า คิดว่าเวลาว่างที่จะมาอัฟคงยกให้เกมนี้หมด เหอๆ ขออภัยด้วยเน้อ เเต่ว่าถ้าขึ้นมหาลัยเเล้วเวลาว่างก้อจะมีมากขึ้น คงได้มาอัฟต่อเเน่ๆค่า

นี่เป็นเมลที่บีเจได้รับค่ะ เนื้อหามันซึ้งมากๆจนบีเจอยากจะให้ทุกๆคนได้อ่าน

"ชีวิตผม อาจจะต้องถ่ายรูปเป็นพัน เป็นหมื่นใบ แต่...จะมีเพียงรูปเธอเท่านั้นที่เป็นรูปใบสุดท้ายในหัวใจผม" ทั้งหมดนี้คือเรื่องของผมและเธอ