"ฉันอยากให้นายเป็นตัวเมียเพียงตัวเดียวของฉัน" นี่มันแปลกมาก... ร็อกหันไปสบตากับเลโอด้วยความงุนงง เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาจากพระเจ้าที่สร้างเขามา ในโรจาคาร์นก็ไม่เคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

การเป็นคนดีทำให้ไม่มีใครเกรงใจเพราะงั้นก็เลิกสักที ช่วงนี้ซ้อต๋าจะฟาด!!! นี่คือนิยามของคำว่าภาคแรกน้ำตาไหล ภาคต่อไปประสาทแดก (เสือใต้น่ะ เลิกดราม่าได้แล้ว!)

น้องแค่อ้อน พี่จ๋าดุน้องทำไม (คลั่งรักไม่ไหว)

"ถ้ายอมเป็นเมีย จะกราบเช้ากราบเย็น" ทำใจก่อนอ่านไว้ เสือใต้ไม่ใช่คนดี เสือใต้ไม่ใช่คนเลว เสือใต้แค่เป็นคน 'กลัวเมีย'

เปอร์เซียไม่เคยยอมให้ใคร และสินเองก็ไม่เคยปล่อยให้อะไรหลุดมือไปเช่นกัน.. เรื่องราวความรักของเด็กซ่าที่โคจรมาเจอกับจอมวางแผน งานนี้ของเดิมพันจึงท้าทายนัก ตำแหน่งที่สามกับหัวใจ ใครนะ...จะได้ครอบครอง

เจ้าคือชายาพญานาค ชายาแห่งข้า กี่ร้อยปีที่เฝ้าคะนึงหา สัญญาแห่งเรา

"ไอ้นิ่งนั่น มันผัวกู!" เพราะการเป็นเมียทาสของสิงห์เหนือนั้นน่ากลัว แต่ทำไมกันนะ ตำแหน่งนี้ถึงได้มีคนอยากจะมาแย่งชิงกับควินน์? (feelgood มากกกกกกกกก แนะนำว่าอย่าอ่านบนรถเมล์)

ความรักของเขา เริ่มต้นที่ร้อย ลดลงมาที่ศูนย์ เช่นเดียวกับจังหวะการเต้นของหัวใจผม ที่จากร้อย ก็ค่อยๆ ลดเหลือศูนย์เช่นกัน จะเป็นอย่างไรถ้าต้นตาลอยากใช้ลมหายใจข้างกายผู้ชายใจร้ายอีกสักพักหนึ่ง

ตอนแรกผมกะจะเอาตัวเองมายัดเยียดให้มันดูแลทั้งการงานและการเงิน แต่ตอนนี้กลายเป็นผมถูกบังคับให้ไปเป็นเด็กมันซะอย่างนั้น!!

เมื่อเด็กเครื่องกลเป็นเมียเด็กก่อสร้าง ชีวิตช่างยากลำบาก เพราะนอกจากผัวจะหน้าตายแล้ว มันยังป่าเถื่อนอีกด้วย

คนหนึ่งอยู่ในหัวใจ อีกคนอยากให้เป็นเพียงความทรงจำ

เขมิกาตื่นขึ้นมาบนเตียงกับผู้ชายแปลกหน้า เขาปลอบโยนเธอที่โดนแฟนทิ้งด้วยรสรักแสนเร่าร้อนจนเธอลืมไม่ลง อยากเจอเขาอีกครั้งต้องทำอย่างไร พรหมลิขิตจะนำพาเขามาเจอกับเธออีกหรือไม่...

ต่อหน้าคนรักเขาเป็นเพียงไอ้หมาแก่ตัวหนึ่งที่ไม่ว่าเมียจะบอกซ้ายก็ไปซ้ายบอกขวาก็ไปขวา ทว่าลับหลังแล้วก็เป็นดั่งมังกรผู้ที่หวงสมบัติยิ่งกว่าอะไร "กูไม่ใช่คนดีหรอกนะ นี่แค่มาเตือนดีว่าอย่ายุ่งกับคนของกู"

เริ่มจากค่ำคืนที่วาบหวาม สู่ การไขคดีที่นำพาไปพบเจอกับความรักอันแสนเศร้า

พีทแอบรักเพื่อนสนิทมานาน เขาคิดว่าความสัมพันธ์คงไม่ก้าวไปไหนจนวันที่จ้อยอกหัก เมื่อได้ออกไปท่องเที่ยวด้วยกันเขาก็คิดว่าอยากจะเป็นมากกว่านี้ เขาควรจีบเพื่อนมาเป็นแฟน ใช่แล้ว! ควรทำ

หญิงสาวปริศนาตกลงมาที่สระน้ำหน้าบ้านเขาและความจำเสื่อม เขาดูแลเธอ เราสองคนตกหลุมรักกัน แต่แล้ววันหนึ่งเธอกลับหนีไปพร้อมทิ้งจดหมายไว้ว่าให้ลืมเรื่องของเราไปซะ

"โปรดเข้าใจไว้ว่าฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณ คุณไม่ต้องรักฉันเพราะฉันก็ไม่ได้รักคุณ แต่ในฐานะภรรยาฉันจะทำให้คุณสำนึกเองว่าเมียเป็นใหญ่" อลินโยนบราตัวน้อยของชู้สามีลงข้างเตียงแล้วยิ้มร้ายออกมา

จอมวางแผนอย่างอดีตเฮียสาม มีวิธีดีๆ ในการกำจัดคนที่มาวุ่นวายกับลูกแมวน้อยของเขาอยู่แล้ว

โชคชะตาพัดพาสองหัวใจมาบรรจบ เจนภพมองหน้าอัลฟ่าคู่ชีวิตแล้วเอ่ยถ้อยคำพร้อมรอยยิ้มหวาน ❝ถ้าเข้ามาใกล้อีกนิด ผมจะกระโดดกัดหูพี่ครับ❞

"เข้าใจไว้ด้วยว่าไม่อยากมีแฟนเป็นฝรั่งหัวทอง" "เดี๋ยวย้อมผมให้เอามั้ย?" "คือไม่ชอบนายไง!" "จะย้อมผมแล้วกันนะครับ" "โอ้ย จะอะไรกับผมกันนักกันหนา!!" วิทยากำลังทึ้งหัวตัวเองอย่างบ้าคลั่ง!!!