“มึงคือเพื่อนที่ดีที่สุดของกูเลยนะเว้ย” “...” ให้ความหวังแล้วมาพูดแบบนี้ เพื่อนพ่อมึงสิ อิสัส!

"เปิ่นหวางต้องไปแล้ว" "เพคะ" "คงอีกนานกว่าจะกลับ" "ทราบเพคะ" "เปิ่นหวางอยากได้กำลังใจ" "ได้เพคะ" "..." "ครานี้หากไม่รอด หม่อมฉันเป็นเจ้าภาพให้เอง ดีหรือไม่เพคะ" อา ช่างเป็นกำลังใจที่ 'ดี' เหลือเกิน!!

คนกล่าวขานว่าตัวเรานั้นน่ากลัว โหดเหี้ยมและอำมหิต ตำนานที่กล่าวถึงเราล้วนว่าเช่นนั้น พวกเจ้าเชื่อนิทานปรัมปราไร้แก่นสารนี้หรือ?

ว่ากันว่าใต้หุบเขาหนิงหลงมีอสูรตนหนึ่งหลับใหลอยู่

"เที่ยวเล่นพอหรือยัง" ร่างสูงใหญ่ดั่งเหล็กกล้ายืนเบื้องหน้า นัยน์ตาคมดั่งพญามังกรที่พร้อมกดผู้สบให้จมดินบัดนี้เต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลายที่พยายามสะกด หญิงสาวกลืนน้ำลายเอื้อกพลางคิดในใจ เกมโอเวอร์แล้วตู

ฉันไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่ภูติผีปีศาจ ไม่ใช่เทพเทวดา แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่อ 'ทำลาย'

ทุกความรัก ทุกความเชื่อใจ ทุกความแค้น ทุกความทรมาน...ข้าผู้นี้จักใช้คืนแก่พวกเจ้า!!