SULACHA

ในคืนที่มีฝนดาวตกที่สวยงาน แค่ใครจะไปคิดว่านั้นคือหายนะ ที่มาจากนอกโลกเพื่อทำลายมนุษย์ทุกคน บนโลก

"จักรวาลสำหรับข้า... ก็ไม่ต่างอะไรกับกระถางต้นไม้" ในดินแดนที่กาลเวลาเป็นเพียงเส้นด้าย และมิติเป็นเพียงแผ่นกระดาษที่ถูกพับไปมา มีตัวตนหนึ่งเฝ้ามองหุบเหวแห่งความว่างเปล่าด้วยความเบื่อหน่าย

ในโลกยุคปัจจุบันที่หมุนไวเสียจนบางครั้งเราก้าวตามไม่ทัน หลายคนเลือกที่จะวิ่งเข้าใส่เสียงปรบมือ แย่งชิงหัวโขน และตราหน้าความสำเร็จที่ว่างเปล่ามากขึ้นเท่านั้น

พละกำลัง 4 เท่า อายุขัย 300 ปี... แต่นั่นไม่ใช่ของขวัญ มันคือโซ่ตรวนที่จองจำเขาไว้ในเหมืองนรกแห่งจักรวาล

"เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเลือด และฝนกรดเริ่มชะล้างอารยธรรมมนุษย์ให้ล่มสลาย..."ฟ้าใส หญิงสาวธรรมดาที่ได้รับระบบพยากรณ์และมิติส่วนตัวล่วงหน้า 60 วันก่อนมหันตภัย เธอไม่ได้เลือกที่จะรอดเพียงลำพัง

ผมยอมเป็นปีศาจในสายตาคนร่วมสมัย เพื่อให้พวกคุณในอีกหมื่นปีข้างหน้าได้มีโอกาสตัดสินผมในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง หากคุณเชื่อว่า "เจตนา" สำคัญกว่า "วิธีการ"

โดยเนื้อเรื่องจะได้กล่าวถึงโลก ในปี 2131 แล้วจู่ๆก็ได้เกิด การซ้อนทับกันของมิติ ระหว่างโลก และ ได้นำพาผู้คนไปยัง โลกที่ถูกเรียกว่า โซเลเนีย เพื่อ ผจญภัย ในฐานะ นักสำรวจ เพื่อเงินทอง และ ความแข็งแกร่ง

หาก 'ปัจจุบัน' คือหน้าสีรูบิกที่แตกสลาย เกรียงไกรจะบิดกาลเวลาเพื่อเรียงร้อยมันใหม่ ในสภาวะ 'สสารผี' ที่เห็นแต่สัมผัสไม่ได้ เขาจะทำทุกทางเพื่อให้เธอกลับมาจำชื่อเขาได้อีกครั้ง แม้ต้องกลายเป็นเพียงเงา

"ดีใจมากงั้นเหรอที่ได้ตีตราจองฉัน?" น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่า ด้วยโทสะที่พยายามเสแสร้ง "

เพราะชีวิตมักจะมอบ 'บทเรียนสำคัญ' ในวันที่เรากำลังจะบอกลา"​ตลกให้สุด... ร้องไห้ให้พอ... แล้วเติบโตไปด้วยกันเรื่องราวของกลุ่มเพื่อนวัยใสที่พยายามจะทิ้ง 'ร่องรอย' ของตัวเองไว้ก่อนจะจากลา​...