- 31
- 4.91K
- 71
- 5.0 (2)
“ฉันเดินทางมาที่ดาวดวงนี้ก็เพื่อที่จะพักร้อนนะ ไม่ได้มาทำงาน! อย่าโยนงานมานะ ไอ้เจ้าประธานเฮงซวย!”
“ฉันเดินทางมาที่ดาวดวงนี้ก็เพื่อที่จะพักร้อนนะ ไม่ได้มาทำงาน! อย่าโยนงานมานะ ไอ้เจ้าประธานเฮงซวย!”
“ฉันเฝ้าหวังว่าคำภาวนานี้จะส่งไปให้ถึงพวกคุณ เพื่อที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกคุณได้”
“ฉันบอกไปแล้วไง ต่อให้ต้องหักแขกหักขาหรือต้องทำให้เธอกลายเป็นผี ฉันก็จะไม่มีวันปล่อยเธอไป เธอต้องอยู่เคียงข้างฉันตลอดไป”
“ตามที่ท่านสั่ง มายลอร์ด ผมจะทำตามคำสั่งของท่าน ใครหน้าไหนขว้างทางท่าน ผมจะทำให้พวกนั้นหายไปจากโลกเองครับ”
“เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างของเธอเป็นของฉัน ทั้งร่างกาย หัวใจและวิญญาณ ทั้งหมดนี้เป็นของฉัน..... ลูกแกะน้อย”
“นาง” เป็นประมุขพรรคมารฝ่ายอธรรม “เขา”เป็นศิษย์เอกของสำนักฝ่ายธรรมะ แม้ว่าทั้งสองจะมีใจชอบพอกัน ทว่าด้วยเส้นทางที่แตกต่างกัน ก็ทำให้วาสนาของของคนทั้งสองมิอาจที่จะครองคู่ไปด้วยกันได้......
ร้านหนังสือของแอมเซอร์ เป็นร้านที่ตั้งอยู่บนถนนหมายเลข76 ตรอกไดแอกอน ตรงหน้าทางเข้าตรอกน็อกเทิร์น ถึงการตกแต่งร้านจะแปลก ๆ และยังมีเจ้าของร้านที่ดูประหลาด แต่ก็ยินดีต้อนรับผู้วิเศษทุกท่าน
ใครจะไปคิดและเชื่อว่า คนสองคนที่ขึ้นชื่อเรื่องไร้ความรู้สึก ไร้หัวใจนั้น กับได้มอบความรู้สึกดี ๆ และหัวใจของพวกเขาให้กับคนคนหนึ่งทั้งหมด......
การทำพันธสัญญานั้น จะทำให้ทั้งสองฝ่ายได้รับผลประโยชน์ร่วมกัน แต่ถ้าเกิดมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำผิดต่อพันธสัญญา ฝ่ายที่ผิดพันธสัญญาจะต้องชดใช้อย่างมิอาจหลีกหนีได้.....
แม้ว่าแสงของดวงจันทร์นั้น จะไม่ได้สว่างสดใส ไม่สามารถให้ความอบอุ่น หรือไม่สามารถทำลายสิ่งชั่วร้ายได้เหมือนแสงของดวงอาทิตย์ แต่อย่างน้อย.... แสงของดวงจันทร์ก็สามารถอยู่เคียงข้างกับความมืดได้....
“หากมีโอกาสอีกครั้ง ขอได้ไหม ขอให้ได้พบกันอีกครั้ง อย่างน้อยก็ขอแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอที่ยิ้มมาให้ฉันอีกสักครั้ง....”
“ไอ้ระบบเฮงซวย!!! ได้โปรดช่วยเลิกส่งเควสอันตรายพวกนี้มาได้แล้วโว้ยยยยย!!!! ฉันไม่อยากไปเจอไอ้หมอนั้นเลย ไอ้เจ้าฮันเตอร์โรคจิตที่ชอบมองฉันด้วยสายตาเหมือนอยากจะฆ่ากันตลอดเวลาแบบนั้นน่ะ!!!!”
เขาคือนักคุณไสยที่เก่งที่สุด เธอคือวิญญาณที่เต็มไปด้วยความลึกลับและปริศนา ทั้งสองได้มาเจอกัน ณ ใต้ต้นซากุระ และที่นี้เอง ที่คำสัญญาได้เริ่มขึ้น.....
ยามเมื่อทั้งสองได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้งนั้น...... จากคนรู้จักกลับแปรเปลี่ยนเป็นคนแปลกหน้า อะไรที่ทำให้คนทั้งคู่นั้นเป็นเหมือนกับเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจับกันแบบนี้.......
