ค้นหา

เขาเป็นพวกอัจฉริยะ ต่อต้านสังคม และหยาบคาย เธอเป็นคนตรงๆ พูดมาก และยิ้มเก่งจนน่ารำคาญ เธอมีคดีให้เขา เธอตกอยู่ในอันตราย และเขาชอบความอันตราย

ในวัยที่ความรักไม่ใช่เรื่องหลักในชีวิต ในวันที่ดวงจันทร์โคจรกลับมาชิดใกล้ คำถามยังคงค้างคาใจ... ว่าหรือท้องฟ้าของเขาจะรอให้เธอกลับมาสว่างไสวอยู่บนนั้นอีกครั้ง

ผมไม่รู้วิธีการทำให้เชื่อใจ แต่ผมจะพยายาม เพื่อเธอ

<font size="5"><font color="ffffff"><font face="century gothic">"I am in love." I told him "With the city?" With a big smile, I answered "With you." - Ready for the summer in EUROPE? </font>

‘ ให้ตายเถอะ หนุ่มๆ Made in UK นี่มันกร๊าวใจจริงจริ๊งงง ! ’

This was never intended to be love. Nevertheless, it is.

There will never be another decade like the 1970’s. It was amazing time to be alive. There was so much love to go around, people were so good-spirited. (David Bowie or Queen x You)

"...พบศพชายวัยทำงานที่ฝังในสวนสาธารณะในนครลอนดอน... ...คาดว่าเสียชีวิตโดยการฆาตกรรมไปตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว ..."

“ผู้ชายไม่เคยสนใจว่างานต่ำจะตกเป็นของใคร ตราบใดที่มันไม่ทำให้เขาตกต่ำลงไปด้วย แต่ทันทีที่ผู้หญิงก้าวขึ้นมาทำสิ่งที่พวกเขาเคยถือครองไว้ เมื่อนั้น…เสียงคัดค้านจึงดังขึ้น”

I have many damaged wounds and I need you to heal them.

คุณจะว่าอย่างไรถ้าวันหนึ่งตัวเองดันไปโผล่ที่แม่น้ำเทมส์ในยุค1642 พร้อมกับเลือดที่โชกสองมือของใครคนหนึ่ง.. "Oh f_ck..let me die god!"

Have you ever been familiar with anyone even when you met him for the first time? Or have you ever been so startled from strange dreams that you need to see a psychiatrist?

เมื่อสองพี่น้องถูกแบ่งแยกออกจากกันตั้งแต่เด็ก และทั้งสองก็ยังไม่รู้จักกัน คนหนึ่งเกิดการพัฒนา​จนเหนือมนุษย์ อีกคนกลับจมปลักและทำอะไรซ้ำๆ เนื้อเรื่องจะเป็นยังไง ฝากติดตามด้วยนะครับ

เขาว่ากันว่ากลิ่น "เปลือกไม้สนซีดาร์" เปรียบเสมือนกลิ่นที่สุขุมนุ่มลึก ทว่ามีเสน่ห์เหลือร้าย คุณคิดยังงั้นเหรอ........

"Don’t have to love me,Just cause I’m a gentlemen don’t mean I ain’t taking you to bed."

เคยไหม เวลารีบอะไรๆมักไม่ได้ดั่งใจ ปกติแท็กซี่วิ่งกันให้เกลื่อน แต่นี่รอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่มีสักคัน! ตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิด ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของบิ๊กไบค์คันนี้ต้องไปส่งเธอ จ้างร้อยปอนด์เลยเอ้า!

We moved to the city, trying to chase our dreams …before you chose yours and let go of us. I was lost. I lost you. Lost myself. But I found him

" เดี๋ยวนะ..ที่นี่มันที่ไหนกัน ? อะไรนะ ! ในโลกนิยายงั้นหรอ =[ ]= ..แล้วฉันจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไงล่ะเนี้ย "

ที่บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ในกรุงลอนดอน มีชายสองคนกำลังนั่งจิบกาแฟยามเช้าซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของพวกเขาทั้งสอง.. " วันนี้จะมีคดีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ วัตสัน.."

I say "I don’t know how to stop." He answers “I don’t need you to stop. I do I need you to stay.” Then I realize, Home is not a place. It’s a person. (Stiles & London)