ค้นหา

ในบางทีเราแค่ต้องการสถานที่ที่ทำให้สบายใจ... ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ชิงช้าธรรมดาๆก็ตาม...

แม่สาวปิศาจถูกเนรเทศจากนรก เนื่องจากกินเนื้อพวกเดียวกันเพราะความอยากรู้

นักเรียนหญิงสายบู๊แหลกเพียงคนเดียวใน Class 1-A เธอคนนั้นเป็นลูกของอีเรเซอร์เฮด ชื่อของเธอคือ ไอซาวะ โคโตมิ...

เรื่องนี้เขียนโดยเมนออลไมท์เพื่อออลไมท์ ⁠•͈⁠ᴗ⁠•͈

พวกเขากลับแย่งชิงตัวเธอ ไม่ใช่แค่อย่างสร้างโลกในแบบของตัวอีกหนึ่งสาเหตุที่ฮีโร่กับวินเลินปะทะกันเพื่อผู้ชนะจะได้ตัวเธอ

เธอเข้ามาเพื่อทำลาย...แต่เขากลับมอบความหวังให้เธอ อยากที่จะมีชีวิตอยู่ ในโลกที่แสนจะโสโครกแห่งนี้

“ เธอนอนไม่ครบ 8 ชั่วโมงแบบนี้ไม่ดีเลยนะ เด็กน้อย ” “ งั้นคุณจะดุผมเหรอ ? ” “ ใครจะกล้า ”

ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ ว่าตัวเองจะมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างคนปกติ

ใครๆต่างปรามาส​เธอไว้สารพัดว่าไม่มีทางเป็นฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรมได้ ทำไมกันนะ? "ไม่ได้ขโมยค่ะ! กระเป๋าลุงมันลอยมาหาหนูเ​อง!!" ทำไมหน่อ?

'พี่คะ พี่คะ พี่คะ!!! โถ่พี่คะวันนี้พี่มีสอนวันแรกนะคะ" ใช่ค่ะฉันเป็นน้องของอีเรเซอร์เฮด

เพียงเสี้ยวนาทีอันเลือนลางที่ได้สบนัยน์ตาสีครามเปล่งประกายคู่นั้น ผ่านประกายเปลวไฟจากเพลิงระเบิดบนฝ่ามือของเขา บาคุโกหลุดสบถเสียงแข็งด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวพลันทันใด แม่ง! เดี๋ยวพ่อก็สอยร่วงเป็นพิราบย่างซะ

ยามเมื่อโลกถือกำเนิด สิ่งมีชีวิตหรือแม้แต่สิ่งที่ไม่มีชีวิตล้วนถือกำเนิด [ วารี ] ของเหลวที่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดขาดไปไม่ได้ แม้แต่สัตว์ประหลาด

เราสองคนก็แค่อาศัยอยู่ด้วยกันก็แค่นั้น “โกหกละ เพื่อนกันที่ไหนทำตัวเหมือนคู่ชีวิต” [AIZAWA X OC] [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

; สำหรับ​ ' เขา​ '​ เธอ​ เปรียบดั่งแสงสว่างในดวงใจ

หากเรื่องราวชีวิตมันบันซบ ก็แค่เขียนมันขึ้นมาใหม่ก็พอ "ไร้อัตลักษณ์หรอ? ผมช่วยได้นะ" "เกลียดพ่อมาก? ผมจะช่วยแล้วกัน" "อยากเป็นฮีโร่หรอ? ก็เป็นสิ" . . . ชีวิตมีแค่ครั้งเดียว ใช่มันให้คุ้มซะ

ตัวอย่างของความโชคร้ายในแฟนฟิคเป็นแสนที่เคยอ่านก็มีให้เห็น เพียงแค่ว่าวันดีคืนดีมันเกิดขึ้นกับเธอเท่านั้นเอง

จากที่ปวดหลังคล้ายจะเป็นออฟฟิศซินโดม จู่ๆก็ดันมีหนูปริศนาลากคอถีบส่งไปเป็นยอดมนุษย์ที่ต่างโลกซะงั้น แต่ไหงที่คุยกันไว้จะต้องมีระบบด้วยไม่ใช่รึไงฟะ