"จะว่ายังไงดี ผม....หามันมานานแล้วล่ะ... ไอ้ความทรงจำของผมน่ะ... ดูเหมือนว่าจะปิดบังไว้ไม่ได้อีกแล้ว...ถึงคราวเสาะหาความจริงซักที....ผมก็บอกอะไรมากไม่ได้ เพราะผมก็ความจำเสื่อม พอดีรู้จากครอบครัวกับคนใกล้ชิดบอกมาน่ะ..ว่าความจำตั้งแต่เกิดจนถึงช่วงอุบัติเหตุซักอย่างจะหายไปหมดเลย.ซึ่งเป็นตอนยังเด็กอยู่ด้วย ประมาณ ป.5ได้ ก็นะตอนนั้นก็ลำบากมากๆเลย ตอนลืมตาครั้งแรก เพราะว่าดันลืมผู้คน,สิ่งของ ตัวเอง รวมไปถึงครอบครัวตัวเอง แต่สิ่งที่ดันไม่ลืม มี2อย่าง ก็คือ อย่างแรก ความรู้ที่ร่ำเรียนมา เช่นรู้วิธีอ่าน การพูด เป็นต้น อย่างที่สองคือ เสียงที่ดังก้องในหัวตลอดมาว่า " ...ไอสครีมคือตัวกำหนดโลก!!!" " 'เป็นเสียงของหญิงสาว ที่ฟังแล้วคงจะน่ารักน่าดู สงสัยไอ้ไอสครีมที่ว่า คงจะสำคัญน่าดู เพราะน้ำเสียงที่เปล่งออกมามันช่างทรงพลัง และน้ำเสียงนั่นบ่งบอกได้ว่า ไอ้เจ้าไอสครีมมันคงจะสำคัญระดับมวลมนุษยชาติ' "ถึงจะไม่รู้ว่า ไอ้ไอสครีมคืออะไรก็เถอะ แต่ซักวัน ถ้าได้รู้ความจริงว่าเสียงนี่มาได้ไง แล้วมีจุดประสงค์อะไร เมื่อนั้นจะออกตามหา..."