ค้นหา

เธอเป็นนางแบบสาวที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ เขาคือนักศึกษาชาวอังกฤษที่เรียนการถ่ายภาพอยู่ในนิวยอร์ก มันควรจะเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่จริงจัง แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ระยะทางจะแยกพวกเขาออกจากกัน

เขาสอนเธอ สอนให้เธอมองโลกในแบบที่แตกต่าง เขามอบความฝันให้เธอ บอกเธอว่ามันอยู่แค่เอื้อม แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ทำลายมัน บดขยี้มันจนแหลกเหลว This is not a love story but you gonna learn something from it

ผมชอบความรู้สึกที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ จากสัมผัสของเขา แต่ทำไมผมถึงคิดแบบนั้นล่ะ เขาเป็นผู้ชายนะ… แล้วจะทำไม ยังไงความรักยังไงก็คือความรัก

*อาจมีสปอยหนังทั้งสองภาคในบางตอน* เนื้อเรื่องจะไม่เกี่ยวข้องกับฟิคเก่านะคะ ไรต์กะจะเขียนแทรกเป็นฉากสั้นๆหลายๆฉาก และแต่ละตอนจะไม่ได้เชื่อมกัน แต่ทุกตอนจะยังเชื่อมกับหนังทั้งสองภาคอยู่ค่ะ หวังว่าจะถูกใจกันนะคะ ขอบคุณค่ะ

ผู้คนต่างบอกว่าเราไม่สมกัน(ทำไมล่ะ?) พวกเขาบอกว่าเราต่างกันเกินไป(ทำไมหรอ?) แต่..พวกเขาไม่รู้หรอกว่านายพิเศษขนาดไหน

ซีแกรม : ฆ่าได้ หยามไม่ได้ แย่งแฟนกูไปมึงต้องรับผิดชอบ!!!! แอล : โทษทีว่ะ มึงมันอ่อน ซีแกรม : ปากดีไปเถอะ เดี๋ยวก็รู้

เปิดเทอมมหาลัยวันแรกก็แค่อยากใส่ส้นสูง แต่ดันเดินสะดุดไปคว้ามือหมอนี่เข้า ดูเหมือนจะขี้เหวี่ยงด้วย เอาละไงอีมิว บอกแล้วว่าเป็นนางเอกมันซวย!!

คงไม่ใช่ฟ้าที่สลัวไป แต่กลัวเป็นใจของเธอเองต่างหาก การลืมคนที่รัก มันเป็นไปไม่ได้