ค้นหา

พวกเราเดินอยู่บนเส้นทางเดียวกัน แต่ไม่มีใครรอคอยให้เธอกลับไปหา เพราะงั้นหากความปรารถนาสามารถเป็นจริงได้ เธอจะขอให้เขามีชีวิตที่มีความสุข แม้ว่าสุดท้ายคำอธิษฐานนั้น..ต้องแลกมาด้วยชีวิตก็ตาม (ตัดจบ)

เมื่อกัปตันทีมบาสเซย์รินทำในสิ่งที่แม้แต่ตัวเองยังไม่คาดคิดว่าจะแอบขโมยจูบผู้เล่นหมายเลขเจ็ดตอนหลับ แล้วแบบนี้จะโดนคิโยชิจับได้หรือเปล่า?

นี่คือห้องเก็บรวบรวมฟิคคุโรโกะของเราเองค่า เราจะแต่งฟิคตามคนรีเควสมานะคะ ไม่รีเควสไม่แต่งค่ะ พอดีเรามันว่าง...อ่ะแล้วก็ ชอบใครจิ้นใครบอกเรามาในคอมเม้นเลย~ เดี๋ยวเราแต่งให้~ ปล. บางตอนเราก็อาจจะแต่งเอง

เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคที่เราแต่งขึ้นเอง มันจะมีตอนนึงที่จบภายในตอน ถ้ามีหลายตอนเราจะเขียนหมายเลขไว้ด้วยนะ // เราชอบฟุริเคะ~ และคนแต่งที่ชื่อ ชิโกะจัง~

นี่มัน....อะไรกันเนี่ย?! นั่งรถกลับบ้านอยู่ดีๆ อยู่ๆก็ทะลุมิติมาโลกนินจาซะงั้น แถมยัง.. โผล่มาตอนไหนไม่โผล่ ดันโผล่มาตอนที่พวกเขากำลังทำสงครามกันอีก!

ความรักที่หอมหวานส่งผ่านเป็นภาษาดอกไม้..ว่า.. 'ฉันรักเธอ'

ว่ากันว่าเรื่องบังเอิญนั้นเกิดขึ้นได้เพียงครั้งแรกเท่านั้น ส่วนครั้งต่อไปมันคือ 'ความตั้งใจ' แล้วที่เราพบกัน มันเป็นความบังเอิญหรือตั้งใจกันล่ะ?

คนหนึ่งรักมาก ทำร้ายกัน ไม่เคยพูดจาดีๆต่อกัน คนหนึ่งห่วงมากไม่เคยห่างกัน คอยเป็นห่วง แม้บ่อยครั้งทะเลาะกัน ทั้งสองที่แตกต่าง หากวันหนึ่งต้องเลือกฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทำเช่นไรให้ความเสียใจมันน้อยที่สุด

วันแห่งปาฏิหาริย์ของฮิวงะ"คุง"...

วันแห่งปาฏิหาริย์ของฮิวงะ"คุง"....

วันธรรมดาๆที่ไม่ธรรมดาของคนสองคน...

วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดาของคนสองคน...

จากก่อนหน้านี้เคยได้รับโทรศัพท์จากคิโยชิบอกว่าพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้าย แต่ครั้งนี้กลับเป็นคิโยชิที่เอ่ยปากก่อน พร้อมกับคำชวนที่ว่า "พรุ่งนี้ไม่มีซ้อมตอนเช้า"

หลังจากเรียนจบมหาลัยคิโยชิและฮิวงะได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน วันหนึ่งที่คิโยชิกลับดึกขณะที่เข้าใจว่าฮิวงะหลับไปแล้วนั้น...

ระยะห่างระหว่างหัวใจของคนสองคน...ระยะห่างที่เท่ากับศูนย์....

คุณคิดว่าความบ้าประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นของใครบางคน จะเอาชนะความรักของคนอีกคนได้หรือเปล่า...?

บนขบวนรถไฟที่ไม่มีคนอื่นนอกจากคิโยชิและฮิวงะ ท่ามกลางความเงียบที่ความง่วงทำให้พล็อยหลับอย่างง่ายดาย แต่ยังมีอีกคนหนึ่งที่ตื่นอยู่ข้างๆ

วันโกหกที่หลายคนมักจะพูดโกหก แต่ก็มีหลายคนที่เลือกจะพูดความจริง สำหรับกัปตันทีมบาสเซย์รินเขาเลือกที่จะพูด...

หากแบกรับความรักอยู่ฝ่ายเดียว จุดจบที่แสนงดงามก็คงไม่มีทางเกิดขึ้นได้... เพราะความรักเองก็เป็นสิ่งที่ต้องร่วมกันแบกรับ..

กาลครั้งหนึ่ง...ของความรัก