ค้นหา

อดีตจักรพรรดิแห่งยุโรปผู้สั่งสอนรุ่นปาฏิหาริย์จนรุ่งโรจน์ สึนะโยชิกลับมาญี่ปุ่นเพื่อใช้ชีวิตสงบในเซริน แต่เขี้ยวเล็บที่ซ่อนไว้ไม่อาจปิดบังได้ตลอดไป

ตอนย้ายเข้าสู่รั้วโรงเรียนเซย์ริน เซ็ตสึนะตัดสินใจทิ้งอดีตที่เคยมีเอาไว้ข้างหลัง แต่ดูเหมือนพระเจ้าจะเล่นตลก หรือไม่ก็เป็นคิเสะ เรียวตะที่อาจจะเส้นประสาทอักเสบจนลืมความหมายของคำว่า ‘แฟนเก่า’ ไปแล้ว

ทุกคนต่างมีคนในใจกันทั้งนั้น และแน่นอนว่ารุ่นปาฏิหาริย์กล่าวปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ชิโนฮาระ ฮารุกะ คือหนึ่งในใจของพวกเขา

เริ่มต้นความสัมพันธ์จากการเดิมพันที่แสนน่าอาย จากนั้นจึงค้นพบตัวตนของเขาและเธอ พวกเราทั้งสองจะเรียกว่าเกิดมาเพื่อกันและกันได้หรือเปล่า End of Middle School Next Station High School

"ฉันไม่ได้ชอบคิเสะคุงเลยสักนิด และไม่มีวันจะมาสารภาพรักกับคิเสะคุงแน่นอนค่ะ!" ฟูชิซาว่า พิชญาภา ยูรินะ ปี 2 ห้อง A ประกาศลั่นต่อหน้าเด็กหนุ่มคนดังประจำโรงเรียนก่อนจะหันหลังวิ่งสุดแรง

วันหนึ่งวันของโคสึยุก็คือการเฝ้ามองเหล่าผู้คนหัวหลากสีบนกำแพง... และการออดอ้อนเรียกคะแนนความนิยมจากคนเหล่านั้นแหละมั้ง?

"กรุณาเคารพรุ่นพี่ด้วยนะคะ"ในยามปกติก็ออกจะเป็นรุ่นพี่ที่น่ารักแท้ๆแต่พอโกรธแล้วน่ากลัวอิบหายเลย "ครับ ขอโทษครับ" คุมรุ่นปาฏิหาริย์

FANFIC/SF/OS Akakuro [อาคาชิ เซย์จูโร่ x คุโรโกะ เท็ตสึยะ]

'โคโกะ โบวาอิ' เธอคือหญิงสาวที่รุ่นปาฏิหาริย์ยอมรับ ด้วยฉายา 'จักรพรรดินี' แต่ด้วยเหตุบางอย่างทำให้ความสัมพันธ์ของเธอและพวกเขาพังทลายลง... "แต่นั่นมันก็แค่อดีต ฉันกลับมาแล้วนะทุกคน:)"

ทำตัวอย่างกับคนบ้าคำพูดคำจาก็แปลกทำให้ทุกคนต่างพากันส่ายหัวกัน ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหากได้ลองโดนดีเข้าไปยังไงก็ต้องมีร้องระงม "รุ่นปาฏิหารย์แล้วไงหนีหมอลำให้พ้นก่อนเถอะน้องแล้วค่อยทำเป็นเก่ง"

「เซ็นโด อากิฮะ」เป็นราวกับเจ้าหญิงน้ำแข็งประจำโรงเรียน ไม่ใช่แค่ภายนอกหรอก แต่นิสัยก็ด้วย ใครได้ยินเสียงเธอ ก็ราวปาฏิหารณ์ แต่ตอนนี้เหมือนเธอแปลกไป เธอเริ่มพูดกับประธานอย่าง「อาคาชิ เซย์จูโร่」มากขึ้น?

เมื่อลืมตาตื่นขึ้น เขาก็กลายเป็นนักเรียนปีสามของโรงเรียนมัธยมต้นในประเทศ R ไปเสียแล้ว อะไรนะ พรุ่งนี้เรามีแข่งกับโรงเรียนเทย์โคงั้นเหรอ? อูเอโนะคิดว่าเพราะเขาเพิ่งตื่น จึงอาจจะมีอาการสับสนเล็กๆ น้อยๆ…

❝ this guy was everything to me, he was loved before i knew what i love was ❞

เขาว่ากันว่าชีวิตจริงน่ะมันละครซะยิ่งกว่าในนิยายซะอีก..แต่ไอ้มุกสลับตัวกับแฝดตัวเองนี่มันก็ควรจะเอ้าท์ไปได้เเล้วไม่ใช่เหรอ..?

「ฟุจิมิยะ ซึบากิ」เด็กสาวผู้เกิดมาพร้อมรอยยิ้มและความขี้เล่น สิ่งที่เธอไม่ชอบสุด ๆ ก็ความจริงจังนี่แหละ และใช่ เขานั้นแหละที่เธอไม่ชอบ 「มิโดริมะ ชินทาโร่」 พ่อคนจริงจัง!

เมื่อความสัมพันธ์ได้จบลง มันก็มีแค่คนที่ไปได้ดี…กับคนที่ไปไหนไม่ได้เลย - Renji

ร่างบางเคาะประตูห้องด้วยท่าทางหงุดหงิดเพราะเจ้าของห้องดันส่งเสียงดังรบกวนคนที่อยู่ห้องข้างล่างอย่างเธอเข้าจนนอนไม่หลับ "ช่วยเบาเสียงหน่อยค่ะ" "ขอโทษฮะ อ๊ะ! ฮิโตชิจจินี่" คนส่งเสียงดังคือแกเองหรอคิเสะ!

"กับเรื่องบางเรื่องก็ต้องค่อยๆ ก้าวเดินไปช้าๆ เพื่อหาวิธีแก้ไข" ในตอนแรกเธอไม่เข้าใจคำพูดนี้นักแต่ว่าตอนนี้ ....กับเรื่องบางเรื่องการใช้วิธีนี้ก็คงเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดแล้ว

"เหนื่อยมั้ย?" "นิดหน่อย"กัปตันทีมบาสพูดอู้อี้อยู่ตรงไหล่เล็ก เงยหน้าขึ้นยามคนตัวเล็กสะกิดตน นัยน์ตาเบิกกว้างเมื่อจู่ๆคนในอ้อมกอดก็ดึงเขาเข้าไปจูบ ทำไมแฟนของเขาน่ารักขนาดนี้วะ บ้าเอ้ย!