ค้นหา

ณ ท้องพระโรงซึ่งลอยอยู่กลางห้วงอวกาศ ที่ซึ่งบทเพลงอันยิ่งใหญ่ขององค์เอรู พระผู้สร้าง ยังคงขับขานกังวานไม่รู้จบ ท่ามกลางท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพลิ้วไหวประสานกันดุจสายนทีกลับปรากฎ “ตัวโน้ตหนึ่ง” ขึ้น

เหตุการณ์ฆาตกรรมตระกูลลาสกาเลน สร้างความหวาดกลัวไปทั่วสมาพันธรัฐวาลินอร์ ธรันดูอิลและเลโกลัสจำต้องลี้ภัยมาอยู่ต่างประเทศ ผ่านไปสิบปี เบาะแสบางอย่างเริ่มเปิดเผยออกมา อะไรคือความลับที่ซ่อนไว้กันแน่

มีใครบางคนฝากฝังผมเอาไว้... บางสิ่งที่สำคัญ ผมรู้แค่ว่ามันคือ"เหตุผล" การย้อนมาเป็นเรื่องต้องห้ามและผิด แต่เพราะใครคนนั้นกับสิ่งสำคัญเหตุผลที่ไม่รู้ มันผลักดันจนผมปฏิเสธไม่ได้ นั่นคือจุดหนึ่ง...

เหลือไว้เพียงเศษเสี้ยวจากภาพฝันให้ถวิลหา

#เพราะลุงๆชอบทำให้เราหวั่นไหว เอาไว้หวีดกันนะ//รวมพลคนรักขายชราโดยไรต์เตอร์ Nathan Wong และผู้ร่วมอุดมการณ์ขอต้อนรับสู่เส้นทางของชายอันเป็นที่รักของเราทุกคน

เอลิเซียใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในดินแดนไชร์เพื่อลืมเลือนอดีตอันเลวร้ายที่นางเคยทำไว้ แต่โชคชะตาได้เล่นตลกกับนาง เมื่อวันหนึ่งได้มีพ่อมดนามแกนดัล์ฟได้มอบภารกิจที่นางไม่ต้องการ

เมื่อเด็กหนุ่มมัธยมปลายคนหนึ่งเกิดเสียชีวิตจากโรคประจำตัวและได้เกิดใหม่ในโลกแห่งมิดเดิลเอิร์ธพร้อมระบบที่สามารถช่วยเขาได้ในโลกใหม่

อ่านในข้อมูลเบื้องต้น

ชายหนุ่มชอบที่ชอบอ่านนิยายซีรีย์เกี่ยวกับเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ได้เกิดใหม่เป็นกษัตริย์โบราณที่หลับไหลนานหลายพันปี

หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาด้วยฉันท์และกาพย์ ประพันธ์​บทตามความชอบใจของผู้แต่ง ฉะนั้นหากมีข้อแนะนำหรือรู้สึกชอบใจ ท่านสามารถ Comments​ และให้กำลังใจผู้ประพันธ์​น้อยนี้ด้วยเทอญ º·˚♡​

คู่พ่อลูก หรือ คู่เพื่อนดี?

เลโกลัสส่ายหัวเบาๆพลางยิ้มเยาะเมื่อได้ยินธอรินผู้ที่ตกเป็นเชลยในถิ่นตนพูดว่าธรันดูอิลเป็นคนไม่มีวาจาสัจจะ ไร้ซึ่งเกียรติ เขาล่ะอยากจะขำ เเน่นอนว่าไม่มีใครกล้ากล่าวเช่นนี้ต่อหน้าบิดาของตน ต้องยอมรับว่าว่าที่กษัตริย์เเคระคนนี้มีความกล้าบ้าบิ่นทีเดียว

รวมฟิคสั้นพ่อลูกหลากหลายรสชาติ ทั้งCanon ทั้ง AU

รวมๆ Short ficตามอารมณ์ มีทั้งตอนเดียวจบเเละดองระหว่างทาง ทวงได้เเต่สุภาพนิดหนึ่งนะคะ *ส่วนมากเป็น Yaoi ใครไม่ชมชอบไม่ได้บังคับให้อ่านจ้า*

...เลโกลาสกลืนน้ำลาย เขากวาดมองต่อ ดูเหมือนเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ของเขาจะมาแล้ว และสภาพของอีกฝ่ายที่กำลังรื้อของออกจากกระเป๋าเดินทางก็ไม่ต่างอะไรจากคนจรจัด...

ศูนย์รวมความเพ้อส่วนตัวของชเนย์เองค่ะ เข้ามาได้ไม่กัด ตอนไหนไม่รู้เรื่องอย่าแปลกใจเพราะที่เขียนๆลงไปเพ้อตอนท้ายเรื่องซะงั้น555555