ค้นหา

늘 앉던 자리, 늘 오던 사람 The same seat, the same familiar face. ที่นั่งเดิม...คนเดิม

"น่าตลกดีเนอะ..ที่เราสองคนต่างมาเจอกันในวันที่โคตรเฮงซวยสุดๆ" ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้มก่อนเลื่อนดวงตาคู่สวยไม่ต่างกันมาสบมอง "เรามาสลับตัวกันดีไหม ฉันกับเธอเรามาแลกชีวิตกัน"และพูดในสิ่งที่ไม่คาดคิดออกมา

"ถ้าการเจอกันหนึ่งครั้งเป็นแค่เรื่องบังเอิญ การเจอกันสี่ครั้งก็คงเป็นความตั้งใจของพระเจ้า"

Today's mood

กะจะไปหาเงินแต่กลายเป็นได้หนี้เพียงเพราะแจกันใบละสามสิบล้านของมินยุนกิ ♧คนแก่นิสัยดุ♧ กับ ♧เด็กช่างเถียง♧ "ไม่ได้ดุ ฉันแค่ถาม" "คำก็ซนสองคำก็ดื้อ หนูไม่เด็กขนาดนั้นสักหน่อย"

เพราะเธอคือคนเดียวที่ทำให้เขารู้จักคำว่า'รัก' การให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดนอกจากอีกฝ่ายมีความสุข...มันเป็นแบบนี้เองสินะ

เราสามารถซื้อนาฬิกาที่ไหนก็ได้ แต่เราไม่สามารถซื้อเวลาที่ผ่านไปแล้วกลับมาได้…

เธอคือตัวการ ฉันจะทำให้เธอเจ็บมากกว่าที่ฉันเจ็บ

SG: เพื่อนกันเขาไปกินข้าว ดูหนัง เฝ้าไข้ บอกฝันดี โทรปลุก หอมหัว จับมือ และอะไรอีกก็ไม่รู้งี้หรอ? คิดบ้างดิว่ะ ทำขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก ...: ไอ้หน้าแมวก็พูดมาดิว่ะ!!! ใครมันจะไปรู้ล่ะ!

"ปล่อยฉันไปเถอะนะ..ได้โปรด" "..หึ ตลกดีนี้.. ทางเดียวที่เธอจะไปจากฉันได้.... ก็คือ'ตาย'เท่านั้น!" "ถ้าฉันตาย ฉันจะไม่ต้องเจ็บปวดอีกแล้วใช่มั้ย?...."

เป็นไอดอลไม่ใช่หรอ มีเงินเยอะล่ะสิ ไปคีบหมาออกจากปากบ้างนะ คิดว่าฉันกลัวนายหรอไอ้ผีจีน ต่อยกันป่ะล่ะจะได้จบๆ

ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน คำพูดที่เคยได้ยินมานั้นดูเหมือนจะเป็นจริง เพราะขนาดความรู้สึกเกลียดชังที่มีต่อเขาคนนั้นดูเหมือนมันกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นตรงกันข้าม

คนกับแรดมันรักกันได้หรอวะ?

ความผิดพลาดที่แสนจะเจ็บปวดมันยังคงตามมาหลอกหลอนหลายครั้งที่สมองมันยังเอาแต่นึกถึงเรื่องคืนนั้น คืนที่ผู้ชายสารเลวคนนั้นทำร้ายย่ำยีสำหรับฉันมันเป็นเรื่องอัปยศที่สุดในชีวิต

ต่างคน ต่างมีโลกส่วนตัว....... ฉันก็แค่เด็กธรรมดาๆคนหนึ่ง ไม่ได้เก่งกล้าสามารถอะไร แต่แล้ววันๆหนึ่ง ลูกของป้าที่ต่างประเทศก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย คดีนี้ฉันจึงต้องจัดการเรื่องนี้

จะไถสเก็ตบอร์ดล้มตรงไหนก็ได้ แต่จะไถไปชนไอดอลดังไม่ได้!

ผมเพียงปรารถนาให้คุณมีความสุขกับคนที่คุณรักและหวังว่าความรักบริสุทธิ์ของผมจะส่งถึงคุณ

"นายนี่สุดยอดเลยนะ ที่กล้าเขียนเพลงบ้า ๆ แบบนั้นออกมาได้" "ถ้าจะมาวิจารณ์ก็หุบปาก" คำพูดเสียดสีของคิมซอกจินทำเอามินยุนกิฟิวส์ขาด จากที่คิดว่าเป็นแค่ไอ้คุณชายยิ้มงาม สงสัยต้องเพิ่มคำว่าปากหมาไปด้วยแล้ว

'เจ็ด' ความแตกต่าง 'เจ็ด' ความรัก 'เจ็ด' ความเศร้า

ขาเรียวเล็กลอยขึ้นเหนือพื้นปราสาทที่เก่าแก่กว่าพันๆปี จากเเรงมหาศาลที่ส่งผ่านมือขาวซีดของแวมไพร์ผู้มีความอาฆาตแค้นอยู่ภายใน ' มิน ยุนกิ ' " หึ! แล้วเธอจะได้ลิ้มรสความทรมานมันเป็นยังไง คัง-ซอน-มี " **อัพเรื่อยๆไม่ต้องห่วงนะรีดทุกคนจบแน่นอน