ค้นหา

“ พวกคุณหยุดทำตัวแปลก ๆได้ไหมครับ ”

ศาลเจ้าที่เหล่านักเลงเริ่มใช้เป็นสถานที่นัดหมายยามพ้นค่ำจนผู้อยู่อาศัยบริเวณรอบเริ่มตั้งคำถามหรือไม่กล้าแม้จะเดินเข้าใกล้ "ศาลเจ้านี้ไม่มีคนดูแลแล้วหรือไง" "โทษนะคะ มีปัญหาอะไรกับฉันหรือเปล่า?"

เรื่องราวของยูกิฮิระ คาเซ็น เด็กสาวที่สมบูรณ์แบบในทุกๆด้านและดูเหมือนคุณหนูแต่ความจริงนั้นถูกผลักดันจากแม่ จนวันหนึ่งคาเซ็นไปเห็นสิ่งที่เธอไม่ควรเห็นจากนั้นเธอก็ถูกลักพาตัวมา...

ชีวิตวัยเด็กก่อนเข้าสู่วัยรุ่นเจอเรื่องราวต่างๆด้วยตัวเอง ความคิดในวัยเด็กทั้งทะเยอทะยานและสดใสแต่เมื่อเริ่มเติบโตขึ้นและสิ่งแวดล้อมเริ่มชัดเจนตอนนั้นแหละความคิด ความรู้สึกจะเปลี่ยนไป

'เป็นการเกิดใหม่ที่มั้วมากนี่'คือความคิดของโมริหลังจากเกิดใหม่ในร่างมิตสึริที่มาเกิดใหม่ในอนิเมะแนวนักเลง

ผมตายลงด้วยอุบัติเหตุแต่พอรู้สึกตัวอีกทีก็กลายเป็นกระสอบทรายประจำเรื่องไปแล้ว!!แต่...มีระบบLookismพ่วงมาด้วย...

ครั้งหนึ่งนั้นตัวเรา'เคย'มีความสุข ครั้งหนึ่งนั้นตัวเรา'เคย'ได้หัวเราะ ตั้งแต่เมื่อไหร่นะที่ตัวเราไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำทำในสิ่งที่เราต้องการ

"มองหน้าหาเรื่องหรือไง!!!" "ไม่ให้มองหน้าแล้วให้มองอะไร? ให้มองส้นตีนหรือไง?"

‘เธอ’คือองค์หญิงเก้าแห่งราชวงศ์มังกรทอง ‘เธอ’คืออดีตแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน ‘เธอ’คือผู้กลับมาเกิดใหม่ในโลกคู่ขนานทั้งๆที่ยังคงมีความทรงจำเดิมอยู่ในหัว

จากที่หลุดโลกมาอยู่ในไททัน ไหนมาอยู่ในโลกนักเลงหล่ะเนี่ย!!

เด็กสาวผู้โหยหาความตายจากไทย เพียงเพราะเธอเป็นลูกรักของเชียรหรือชิเอ็น ลูกสาวสุดรักสุดหวงแต่ก็ไม่ต้องห่วงอะไรมากหากเธอตาย เพราะอะไรน่ะหรอ? ก็เธอเป็นอมตะยังไงล่ะ :)

"ตาของกูนั้นดำกว่าใคร ใครหน้าไหนก็ไม่เท่ากู ทำแต่งานไปส่งคุณครู จะเอาเวลาที่ไหนไปนอน วอนคุณครูที่สั่งการ สั่งจนกูไม่มีวันว่าง~....กูขอเวลานอน!!"

เธอช่างเหมือนกับแสงอาทิตย์ที่อบอุ่นและปลอบโยนเขา เขาช่างเหมือนอสูรที่คอยฉีกกระชากศัตรูที่ขวางหน้าแต่เขาก็คอยปกป้องเธอจากศัตรูเหล่านั้น พวกเขาได้ให้คำสัญญาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าว่าพวกเขาจะ......

หญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบมหาลัยและได้เกียรตินิยมได้ไม่นานเธอก็ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นต่อที่ประเทษเทศญี่ปุ่นต่อทันที เพื่อทำตามความฝันของตัวเอง….. “ฉันจะไปหาผัวที่ญี่ปุ่น!!!!”

ซาโนะ มันจิโร่!!!นี้หนูกล้าดื้อกับพี่หรอฮะ!!!

ไม่คิดเลยนะว่านายจะจากไปเร็วขนาดนี้

หากไฟส่องลงบนพื้นถนนภาพเงาที่ทอดยาวออกไป'เป็นของฉันเพียงผู้เดียว'

เมื่อนักศึกษาแพทย์ธรรมดา(?)คนหนึ่งหลุดเข้ามาอยู่ในดงนักเลงต่อยตีกันซะงั้น

"....ขอบคุณค่ะ"