ค้นหา

เขาไม่เคยสัญญาว่าจะปกป้องแต่ในทุกครั้งที่หันกลับไป…เขายังคงอยู่ตรงนั้นเสมอ

ชายวัยกลางคนครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กชายผู้รอดชีวิต กาลเวลาผ่านไปทำให้เขาร่วงโรยไปทุกที และความสงบนั้นก็จบลงเมื่อมีกลุ่มคนกำลังหาทางย้อนเวลาไปยุคสงคราม (HPSS) (DMHP) (SSHG)

SS โชคชะตายังกลั่นแกล้งเขาไม่หยุด ทำไมคู่แห่งโชคชะตาของเขาต้องเป็นเด็กพอตเตอร์ด้วย เขายอมเป็นแมวไปตลอดชีวิตยังดีซะกว่า เหมียว HP ตอนคุณเป็นแมวเนี่ยน่ารักกว่าตอนเป็นคนเยอะเลยนะ ศาสตราจารย์

อดีต ปัจจุบัน อนาคต ทั้งหมดนี้ มีเพียงชายคนหนึ่งที่ยังคงจดจำทุกอย่างได้แม้คนรอบตัวจะหลงลืมมันไปจนหมด และเซเวอรัสคือชายคนนั้น

เรื่องนี้แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ไม่มีเจตนาล้อเลียนหรือทำให้เกิดความเสื่อมเสียต่อผู้ใด ถ้าเกิดผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย เรื่องนี้เป็นเรื่องของเซเวอร์รัส สเนป กับ แฮร์รี่ พอตเตอร์

เซเวอร์รัสค้นพบว่ารสชาติกาแฟที่ตนชอบไม่ได้ขมปร่าเหมือนอย่างเคย เมื่อรสหวานของมันแทรกผ่านเข้ามาอย่างเชื่องช้า [Coffee verse] **อ่านข้อมูลเบื้องต้นด้วยนะคะ

We were once a romantic mystery, be in love with each other actually is tacit agreement. ไม่มีใครรู้ว่ารักนี้จะเป็นเช่นไรจืดจางเมื่อใด อาจจะต้องเจ็บปวดหรือรักมากมายก็อยู๋ที่ใจสองใจที่เติมใจให้กันต่อไป

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับการกลับมาครั้งใหม่ มีหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลง ตัวเขาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

หลังจากที่ขบคิดกับตัวเอง แฮร์รี่ก็ได้ข้อสรุป สิ่งที่เจอตรงหน้าไม่ใช่การย้อนอดีต เพียงแต่นี่คือโลกคู่ขนาน ที่ซึ่งเหล่าคนสำคัญยังมีชีวิตอยู่

DM ทำไมเจ้าวิสลีย์ถึงเกลียดฉันนักหนา? HP แล้วทำไมพ่อทูนหัวนายถึงเกลียดฉันขนาดนั้น? DM ก็เขาเกลียดพ่อนาย.. HP เขาก็เกลียดชื่อเสียงตระกูลนาย..

Au Thai

หลังสิ้นสุดสงครามและตัดสินใจหายตัวไปจากสังคมพ่อมด สุดท้ายแล้วเซเวอรัส สเนปจำต้องกลับมาทำหน้าที่ของเขา ‘ปกป้องแฮรี่พอตเตอร์’

หลังจบสงคราม ลอร์ดโวลเดอร์มอร์ได้จากไปอย่างไม่หวนกลับคืน เหล่าคนดีที่ถูกสังหารกลับมาอีกครั้ง แฮร์รี่ที่ต้องกลับไปเรียนฮอกวอตส์จะเป็นอย่างไร

กว่าจะรู้ตัวมันก็"สายเกินไปเเล้ว" ผมขอโทษที่ไม่ได้ทำอะไรตอบเเทนคุณ​บ้างเลย

สูญเสียไปตลอดกาลอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน

แฮร์รี่ผู้ไม่เคยเชื่อคำกล่าวว่า'เรื่องแย่ๆมักเกิดในวันฮาโลวีน'เริ่มฟังหูไว้หูกับเรื่องดังกล่าว แต่หลังประสบอุบัติเหตุสุดโชคร้ายในวันนั้น มันก็เปลี่ยนความคิดของเขาต่อความโชคร้ายของเขาไปอย่างมีนัยสำคัญ

"ผมเกลียดคุณ​ศาสตราจารย์​ คุณมันใจร้าย" "แล้วเมื่อคืนใครบอกรักฉันกันนะ"

Professer,I'm sorry