ค้นหา

“หากบาปของรอยยิ้มมันหนักอึ้งถึงเพียงนั้น ก็ขอให้ข้าได้แบกรับมันร่วมไปกับท่านเถอะนะครับ” — เธอที่กำลังร่ำไห้อยู่ท่ามกลางพายุอันหนาวเหน็บนี้ เขาจะเป็นผู้ที่โอบกอดเอาไว้เอง

ฮิโตมิก็แค่'หวัง' หวังให้เรื่องพวกนี้เป็นเพียงเรื่องโกหก หวังให้สิ่งที่เรียกว่าอสูรเป็นเพียงฝันร้าย หวังให้คำสาปเฮงซวยนี้หายไปเสียที แต่เธอก็ได้แค่หวัง. . .

ว่ากันว่าหากขอพรจากดาวตกความปราถนาของคุณจะเป็นจริง

แด่เธอผู้เป็นรักแรก รักสุดท้าย และรักนิรันดร์

( Spoiler ) — หลังจากที่มุซันถูกปลิดชีพ ทุกอย่างจบสิ้นลง , ในเวลาเดียวกันคามาโดะ ทันจิโร่หลับไหล ก่อนที่จะลืมตาตื่นขึ้นมาในที่ไม่คุ้นตา พร้อมกับโชคชะตาบทใหม่ที่กำลังจะเล่นอีกครั้ง

‘ ยามใดเมื่อโลหิตหลั่งสู่ปฐพี จันทราย้อมไปด้วยเลือด เมื่อนั้น ‘อสูร’ จะตื่นขึ้นจากการหลับไหล… ’

หลินเย่ เขาไม่ใช่นักคุณไสย เขาคือดวงอาทิตย์ที่ก้าวเดินในความมืดมิด "ผมมาที่นี่เพื่อทำเพียงสามสิ่งเท่านั้น" "กำจัดปิศาจ, กำจัดปิศาจ, และให้ตายเถอะ, กำจัดปิศาจ!"

"ข้ารู้สึกคุ้นเคยกับแววตาของเจ้ายิ่งนัก!" นั่นคือคำทักทายแรกระหว่างเขาและเธอ "...วา" และเขา..พูดในสิ่งที่เธอคิดออกมาด้วยล่ะ

ผมจะสามารถ...เปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ใช่มั้ยนะ

ตัวท่านนั้นเอาแต่ปกป้องผู้อื่น แล้วเมื่อใดท่านจะปกป้องตนเอง

โดนส่งไปยังโลกที่มีปีศาจก็ไม่ติดใจอะไรหรอกนะ แต่ไหงดันใช้เวทมนตร์ไม่ได้ล่ะเนี่ย

อุตส่าห์ได้พักเกษียณแต่ทำไมข้าถึงกลับมาอยู่ในร่างของไอ้เด็กอิตาโดริ ยูจิอีก!?

เด็กสาวที่ต้องสูญเสียครอบครัวไป 2 ครั้งด้วยฝีมือของอสูร ได้ตัดสินใจเข้าร่วมหน่วยพิฆาตอสูร ทว่าปราณที่เธอใช้นำมาซึ่งโชคชะตาที่ตัดสินความเป็นความตายของเธอเอง การต่อสู้และเส้นทางที่เธอเลือก จะทำให้บทสรุปของเรื่องราวนี้เป็นอย่างไร

แม้ข้าไม่อาจร่วมทางเคียงข้างเจ้าไปได้ตราบสิ้นลมหายใจ แต่ไม่ว่าอย่างไรสำหรับข้าเจ้าก็ยังเป็นน้อง เป็นน้องชายที่ดื้อด้านและหลงผิด เป็นน้องชายครอบครัวคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของข้า

ที่หน่วยพิฆาตอสูรนั้นมีคำเล่าลือต่อๆ กันมาว่า มีวิญญาณของมิโกะตัวน้อยตนหนึ่งคอยป่วนเหล่าเสาหลักและนักล่าอสูรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้แต่ท่านเจ้าของคฤหาสน์เองก็ยังคุมไม่ได้เลย!