“ข้าต่างหากที่ต้องถามว่าเจ้าเป็นใคร หรือเจ้าเป็นคนของไส้ศึกที่หวังจะมาทำร้ายข้า หากเป็นเช่นนั้นก็อย่าได้หวัง…” “ไส้สง…ไส้ศึกอะไรของนาย บ้าไปแล้วรึเปล่า นี่มันยุคไหนสมัยไหนกันแล้ว นายมันบ้าชัดๆ” คำพูดของหญิงสาวทำให้โทสะในกายของชายหนุ่มพุ่งพรวด เขาพุ่งเข้าไปจับแขนเล็กๆของเธอแล้วออกแรงลากหญิงสาวออกจากที่พัก ในตอนนี้อิวดิ้นขัดขืนแต่ก็สู้แรงชายหนุ่มไม่ได้ อีกอย่างเธอเริ่มจะเจ็บจี๊ดตรงบริเวณแผลที่โดนยิงจึงไม่สามารถสลัดมือจากมาตินอฟได้ “เจ้าดูนี่…ลองดูสิว่าข้าหรือเจ้าที่บ้ากันแน่”
เหตุใดสวรรค์ถึงทรมานข้าเช่นนี้... เหตุใดไม่ให้ข้าตาย... ข้าไม่อยากให้ใครเห็นข้าในสภาพเช่นนี้...เลี่ยงเหยาฆ่าข้าเสีย...ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกแล้ว...ข้าไม่อยากฆ่าใครอีก....อ๊ากกก
มือสีขาวซีดเซียวโผล่พ้นออกมา ตามด้วยร่างกายที่สกปรกมอมแมมโผล่พรวดออกมาจากพื้นดิน ร่างบางหอบหายใจถี่ แฮ่กๆ “เกิดอะไรขึ้น...ที่นี่ที่ไหน” ครืน...เปรี้ยง¡ เสียงฟ้าผ่าขึ้นอีกครั้งพร้อมๆกับสติของเด็กสาวดับวูบไป
เมื่อลิชาเจ้าของร้านอาหาร ย้อนเวลาไปเข้าร่างคุณหนูใหญ่ลูกเจ้าของเหลาอาหารชื่อดังแห่งจวนสกุลหวังผู้ซึ่งตาบอดจากการโดนวางยาพิษ ว่าแต่ทำไมสมัยนี้ทานแต่ของจืดๆ แถมพูดภาษาอะไรไม่รู้อิโล้งโช้งเช้ง!?
เรื่องราวของ ‘กุสุมา’ หญิงสาวชาวไทยที่ย้อนอดีตกลับไปกว่าสามพันปี มาอยู่ในร่างของเด็กสาว ‘เจียวเหมย’ เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจกำเริบเพราะถูก ‘ชิงหยวน’ แม่ทัพบีบบังคับให้ยกเลิกสัญญาหมั้นหมายตั้งแต่สมัยเด็ก
หลิวชิงบุตรสาวคนโตแห่งสกุลอู๋ในแคว้นกู่เหนียงซานนางถูกบิดาแท้ๆฆ่าตาย วิญญาณของนางถูกเตาหลอมโอสถสมบัติประจำตระกูล พามายังร่างของคุณหนูรองสตรีไร้ค่าของตระกูลตงฟงแห่งแคว้นตงเยว่และถูกบังคับให้แต่งกับองค์ชายเก้า ชายผู้นี้ทำให้นางนั่งรออยู่ในเกี้ยวตั้งแต่เช้าถึงค่ำ จนขาชาไปหมด แม้จะเป็นเช่นนี้เรื่องการแก้แค้นของนางยังคงอยู่ นางจึงทำทุกวิถีทางที่จะให้พลังปราณเพิ่มขึ้น ติดตรงที่ว่าองค์ชายเก้าชายอัปลักษณ์ผู้นี้คอยติดตามนางตลอดนี่สิ!?
