นักฆ่าเนตรอัคคี

ท้องฟ้าจะเป็นสีฟ้าที่สว่างไสวและสวยงาม ท้องฟ้าจะเป็นสีดำที่มืดมิดและหนาวเหน็บ ท้องฟ้าจะเป็นสีแดงที่น่าหวาดหวั่น ไม่ว่าท้องฟ้าจะเป็นสีอะไรก็ยังคงเป็น...ฟากฟ้าที่พวกเราภักดี... {END}

สิ่งที่เคยสูญเสีย...สิ่งที่เคยอยู่เคียงข้าง ในวันที่ได้กลับมาอยู่ในมืออีกครั้ง...ก็ไม่คิดจะปล่อยมือไปอีก {END}

มีเวลาแค่ 3 เดือนก่อนวันสิ้นโลกมาถึง? - ไม่เป็นไร หลัวซวินเตรียมรังไว้พร้อม! / เจอผู้มีพลังโลหะบาดเจ็บ? - เอากลับบ้านสิ นี่คลังกระสุน! / เหมือนว่าผู้มีพลังโลหะสุดสวยจะวางแผนจับเขาทำเมีย? - ...?!!

คนความรู้สึกช้าสองคน ไม่ได้รู้เลยว่าในสายตาของพวกเขาเฝ้ามองอีกฝ่ายมานานแค่ไหน {END}

รู้ไหมเอนโด... ความอดทนของมนุษย์เราน่ะ มันมีขีดจำกัดนะ และเรื่องบางเรื่องมันก็ทำให้เกินขีดจำกัดไปแล้ว {END}

มีคนเคยบอกว่าฟากฟ้าสีครามจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง มีคนเคยบอกว่าเมฆาจะไม่ยึดติดกับสิ่งใด ทว่าคนๆนั้นคงไม่มีวันรู้ คำพูดพวกนั้นมีแต่คำหลอกลวงที่ไม่เป็นจริงสักข้อเดียว... {END}

เพียงแค่กัปตันคนเดียว...ยังไม่อาจค้ำจุน ยังไม่อาจจะปกป้องเอาไว้ได้ คนเช่นนั้นยังคิดจะทะเยอทะยานในสิ่งใดได้อีก {END}

นภาสีครามที่กว้างใหญ่นั้นสำคัญเพียงใด ไม่มีใครที่จะรับรู้มากไปกว่าเขาอีกแล้ว... {END}

เก็บภาพวาดตอนสติแตก

มีคนเคยบอกไว้ว่า ไม่มีนภาใดไร้ซึ่งเมฆา แต่ว่าเขาคงไม่ได้บอกใช่ไหมว่า ไม่มีเมฆาใดจะดำรงได้หากไร้นภาให้หยัดยืนเช่นกัน แล้วแบบนี้ฝ่ายใดกันเล่าที่จะขาดอีกคนไม่ได้... {END}