Rainforgot

ก็น้องเกียร์อยากจะเป็น "เมีย" พี่กาวน์ [End Ss1] อัพ Season 2 ถึงจะแต่งงานกันมาหลายปีแต่... ไอ้เกียร์คนนี้ยังไงก็เป็นไอ้ดื้อของพี่เหมือนเดิมนั่นแหละ

หากดวงอาทิตย์ยังไม่ลับขอบฟ้าสายธารายังไม่หยุดไหล ตะวันดวงนี้ก็จะอยู่เคียงข้างนทีตลอดไป แม้นสิ้นลมหายใจก็ขอให้หลับไหลไปพร้อมกับนที

เป็นเบต้าธรรมดาอยู่แล้วแท้ๆ อยู่ๆก็ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นโอเมก้าซะงั้น มิหนำซ้ำยังต้องเจอคนที่หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ เลยต้องเลยตามเลยอะนะ แล้วไอ้อัลฟ่าคนนี้ที่ไม่เหมือนอัลฟ่านี่คืออะไร!

หวัง อี้ป๋อต้องได้ในสิ่งที่ตนต้องการเสมอ รอยยิ้มที่คลี่ออกจนเห็นฟันกระต่ายคู่สวยแบบนั้นเขาอยากได้ รอยยิ้มที่เหมือนกับโลกใบนี้มีแต่ความสุขเขาอยากครอบครองและเก็บซ่อนเจ้าของรอยยิ้มเอาไว้ กระต่ายน้อยต้องเป็นของเขาคนเดียว

ชีวิตของผมเป็นของเขา ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขาดึงผมขึ้นมาจากขุมนรกบนดิน หน้าที่ของผมคือการปรนเปรอความสุขให้กับเขาเท่านั้นไม่มีสิทธิเรียกร้องอะไร แต่ลูกของผมมีสายเลือดของเขานะ ลูกต้องมีสิทธิบ้างสิ

"ถ้ามึงประมูลน้องแจนมาได้กูจ่ายค่าประมูลให้พร้อมกับเพิ่มให้มึงด้วยเลยห้าหมื่น" "ชื่อแจนแจนนะครับเล่นเสียวชั่วคราวได้แต่ผูกมัดตลอดไปขอบายแล้วกันนะ" "แล้วถ้าอยากเจอทุกวันล่ะ" "ก็เช่าทุกวันสิครับ"

ผมเคยรักเขา เราเคยรักกัน "อย่าให้เธอรู้ว่าเธอเป็นเลือดเนื้อของผม คุณก็ควรลืมด้วยนะว่าผู้ชายอย่างผมเป็นแม่ของลูกคุณ" "นายลืมง่ายขนาดนั้นเลยหรือ เหอะ ใช่สิตลอดระยะเวลา6ปีฉันต่างหากที่เลี้ยงแกมา

"ทำไมมึงต้องไปวิ่งตามไอ้ชาวนาคนนั้นด้วยวะกุญแจ มึงเป็นถึงลูกกำนันเลยนะเว้ย" "หึ ก็ไอ้พี่แจ็คมันเกลียดพ่อกูไง แต่หนามยอกต้องเอาหนามบ่งกูเลยจะทำให้พี่มันรักกูให้ได้"

มัจจุราชไม่ได้อยู่ในนรกเสมอไป มัจจุราชหลบซ่อนอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวและการเอาตัวรอดของมนุษย์ เมื่อจนตรอกกรงเล็บของมันจะถูกดึงออกมาควักหัวใจคนตรงหน้าแล้วขยี้มันให้แหลกคามือ

ไฟล์บินนี้อาจจะเป็นไฟล์บินสุดท้ายของคุณก็ได้ ใครจะไปรู้ "ทำดีก็ได้บินสูง ทำชั่วก็ต้องตายตกมาตามกู!!"

คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ คำนี้มันจริงนะ และไอ้เด็กวัดคนนี้จะพิสูจน์ให้เห็นเองว่า ผมก็เป็นสามีและพ่อที่ดีได้เหมือนกัน!! คอยดูเลยคุณพ่อตา

"ตกงานหรอ ไปบ้านฉันสิฉันรวยมากเลยนะ" "คุณเป็นผีนี่ ผมจะแน่ใจได้ไงว่าคุณจะไม่หลอกผม!"

บัลลังก์ของเกมเมอร์จะต้องมีแค่คนเดียว เกมคือการเดิมพัน "พจนานุกรมของเกมเมอร์จะต้องไม่มีคำว่าแพ้!" "แพ้เสียตัวชนะได้เกมเอาสิเลือก"

"พี่จะมีใครได้ พี่เสพติดหนูขนาดนี้" "ไม่รู้แหละ พี่ต้องเป็นของหนูคนเดียว"

ชีวิตของ ยองแจ ต้องหลุดเข้าไปในโลกของคนสองคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่มีอย่างเดียวที่ทั้งสองคนเหมือนกัน ก็คือ เขาทั้งคู่รอคอยใครสักคนที่จะมาเติมเต็มชีวิตของพวกเขา ชีวิตยองแจจะจบลงอย่างไรฝากติดตาม

เรื่องราวมันก็ผ่านมาเจ็ดปีแล้ว แต่ผมยังเหมือนเดิม ความทรงจำ และ ความรู้สึก ทุกๆอย่าง ยัง "เหมือนเดิม"