- 1
- 318
- 2
- 0 (0)
แด่ความเมตตาที่ไมม่มีวันสิ้นสุด
แด่ความเมตตาที่ไมม่มีวันสิ้นสุด
You can count on me..and I can count on you .มึงสองคนไปรู้จักกันตอนไหน เป็นเพื่อนกันเหรอ? ไม่ใช่./ไม่ใช่.
คุณเคยไหม...? ยังศรัทธาในบางสิ่งแม้มันไม่เคยให้พรแก่คุณเลย
"โทษนะ รู้สึกว่ากระเป๋าเราจะสลับกัน ช่วยมาเจอกันหน่อยได้ไหม" "ได้ดิ เอาเป็นที่ไหนดี" "ตึกบริหารเป็นไง? คนละครึ่งทาง" "ได้ๆ เดี๋ยวเราไป" ว่าแต่...มันรู้ได้ไงว่าอยู่คนละครึ่งทาง
‘ดวงของพี่เร็นช่วงนี้ เขาบอกว่าจะเจอเนื้อคู่ด้วยแหละ เป็นเนื้อคู่จากต่างแดนด้วยนะ’ หมอดูสำนักไหนวะ ผมจะเผาให้วอดวาย ทำนายแม่นเกินไปแล้ว!
“มึงไม่เคยขอให้กูชอบมึง ไม่เคยบอกให้กูอยู่ตรงนี้ แต่ที่กูยังอยู่มันเป็นเพราะกูเลือกเอง” I’m not his wife just only on Monday, but every day!
กฎของความรัก...มันไม่เคยกำหนดว่าอย่ารักเพื่อน... “เปา!! ความเป็นเพื่อนของเรามันหายไปตั้งแต่ตอนไหนวะ!!!” “มันไม่ได้หายไปหรอก แต่มันไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว”
“อชิ...” “อืม” “ลูกครึ่งหรอ?” คำถามโง่ๆ ที่ปล่อยออกไปเพราะอยากถามเพื่อความแน่ใจว่าใช่คนเดียวกันหรือเปล่าแต่ผมว่ายังไงก็ใช่! “เปล่า คนไทย” “อ้าว” “ทำไมแปลกหรอ?” “ปะ...เปล่า”
If you need someone...here’s free hug.
เมื่อใช้หัวใจลงทุนกับความรัก ครั้งแรกมันก็ต้องมีขาดทุนเป็นธรรมดา แต่ครั้งต่อมาต้องได้กำไรแน่นอน "เอาว่ะไอ้เหนือ ลองอีกสักครั้ง อยากรู้ว่ารักจริงๆมันเป็นยังไง"
